این گلایه‎های عجیب!

دقت کرده‎اید بسیاری از مسئولان مملکت، رهنمودهای رهبر انقلاب را تنها برای اندرز دادن به مردم استفاده می‎کنند. آنها اغلب از یاد می‎برند که مخاطب عمده این فرامین خودشان هستند!

کد خبر: ۱۰۱۸۷۷

تاریخ: ۲۷ اسفند ۱۳۹۱ - ۲۰:۵۳

روزنامه خراسان در یادداشت منتشر شده به قلم «محمدحسین جعفریان» در ادامه آمده است: سردار فیروزآبادی چندی پیش نکته‎ای را با این مضمون از رهبر انقلاب نقل کرده بود که، بسیاری می گویند فرمایشات رهبری، کدام فرمایشات؟ هر آنچه گفته می‎شود دستور صریح است فرمایشی در کار نیست... گرچه شاید بحث مطرح شده مربوط به زیر مجموعه‎های فرماندهی کل قوا بود اما به گمان این قلم بسیاری از دولتمردان که تاب این رهنمودها را ندارند، ترجیح می‎دهند آنها را تنها بر تابلوهای نفیس نوشته و به در و دیوار بیاویزند. اما از عمل به آنها در زمان خود شانه خالی می‎کنند. البته شعارش را می دهند ولی عمل...؟!

مثالی برایتان بزنم. یکی دو هفته قبل رهبر انقلاب در پیامی به کنگره شهدای زن کشور، ضمن تمجید از مقام این دلاوران که کمتر به آنان پرداخته شده، تاکید و اظهار امیدواری کردند تا از قابلیت‎های فرهنگی و هنری، به ویژه سینما برای معرفی این اسطوره‎ها استفاده لازم صورت پذیرد. همه یادمان هست که رسانه‎های مختلف هم آن پیام را بارها پخش کردند و ... اما در عمل و همزمان ، یکی از گرانترین پروژه‎های سینمایی کشور به نام «لاله» کلید خورد.

قبل از پرداختن به لاله یادآوری کنم؛ «جواد شمقدری» معاونت محترم سینمایی وزیر ارشاد نیز در مراسم پایانی جشنواره فیلم فجر، از این که هنوز آثاری در خور وقایع مختلف انقلاب در سینمای ما تولید نشده گلایه کرد. در واقع از بی‎اعتنایی آشکار سینمای ما که نود درصدش با پول بیت‎المال و با شعار خدمت به انقلاب تولید می‎شود گلایه کرد. بگذریم از این گلایه عجیب، زیرا آن که باید این را با سیاست‎هایش عملی کند خود ایشان است و اگر انتقاد و گلایه‎ای هست از مدیریت این عزیزان است. اما در کمال بهت و ناباوری و با وجود این گلایه و نیز رهنمود رهبر انقلاب در خصوص زنان شهید انقلاب که ذکر شد، همزمان پروژه عظیم سینمایی لاله، با وجود ایرادات فراوان و انتقادات وسیع به موضوع و تیم سازنده و ... با بودجه‎ای هنگفت آغاز می‎شود. قصه یک زن راننده ایرانی که در مسابقات رالی شرکت می‎کند و ... حالا شما بگویید با آن گلایه آقای شمقدری و مهمتر از آن رهنمود آشکار رهبری و با کمبود بودجه‎ای که در دستگاه‎های فرهنگی بیداد می‎کند، آیا موضوعی مهمتر و فوری‎تر و اساسی‎تر از این نبود؟ حالا عنایت فرمودید وقتی می‎گویم عده‎ای تنها رهنمودهای رهبری را قاب می‎کنند و به در و دیوار می‎زنند و ... اما در عمل آشکارا به سمت دیگری می‎روند یعنی چه؟

بگذریم! این درد دل‎ها متاسفانه تمامی ندارد. این آخرین یادداشت من در سال ۹۱ برای شماست. ما مردمی هستیم که سال‎های سخت جنگ را با کمبودهایی به مراتب بیشتر از این روزها در کنار هم از سر گذراندیم، چرا که در آن سال‎ها هوای هم را داشتیم. حالا هم با این گرانی‎ها و سختی‎های پیش آمده، بیایید لااقل خودمان به خودمان رحم کنیم. نظیر آن تعمیرکار آبگرمکنی که هفته پیش ذکر خیرش را کردم، دولا پهنا با مردم حساب نکنیم. به صنفشان زنگ زدم می‎گویم ۳۵ هزار تومان برای این کار خواسته ! می‎گویند نرخش شش هزار تومان است. می‎پرسم حالا چه کنم؟ جواب دادند: شکایت کن! ... اما آدم نمی‎تواند از بام تا شام دنبال شکایت از این و آن برود که! باید خودمان هوای هم را داشته باشیم. نان دزدی سر سفره هامان نبریم، به هم حسادت نکنیم... اگر کسانی هم این طورند ان شاء ا... با دعای: «یا مقلب القلوب...» همزمان با تحویل سال متحول شوند و با مردم همراه، تا این روزها هم از سر این مردم و این سرزمین بگذرد.ان شاء ا...