چه کسی این اثر باستانی ۶۰,۰۰۰,۰۰۰ کیلوگرمی را زیر دریا ساخته است؟

کد خبر: ۱۰۵۸۹۸

تاریخ: ۲۴ فروردين ۱۳۹۲ - ۱۴:۰۰

شاید بهتر باشد کلاه‌های آلومینیومی ضد موجودات فضایی خود را بر سر بگذارید. به تازگی سازه صخره‌ای باستانی مرموزی در زیر آب‌های دریای گالیله (دریایی در شمال فلسطین) کشف شده که احتمالا تاریخ ساخت آن به عصر ساخت استون‌هنج انگلستان باز می‌گردد؛ کشفی که باعث گیج شدن باستان‌شناسان شده است. از نظر گروهی از مردم جهان، هر ستون صخره‌ای دست‌ساز بشر که توضیح قابل قبولی برای آن وجود ندارد، مدرکی از ملاقات موجودات فرازمینی از سیاره ما است. اما پیش از آنکه هیجان‌زده شوید، بهتر است نگاهی به داده‌های واقعی داشته باشیم.
محققان دانشگاه بن‌گورین، دانشگاه حیفا، دانشگاه تل‌آویو و سازمان تحقیقات اقیانوس‌شناسی و دریاچه‌شناسی، این تل‌سنگ (Cairn) را مخروطی ناتمام از سنگ بازالت توصیف کرده‌اند که حدود 70 متر قطر و 10 متر ارتفاع دارد. این سازه در نزدیکی یکی از خروجی‌های باستانی مرده رود اردن واقع شده است؛ ناحیه‌ای که از زمان عصر برنز دارای اهمیت اقتصادی بوده است. به دلیل تنوع جزئیات وابسته، محققان حدس می‌زنند که این سازه زمانی بین قرن چهارم و سوم پیش از میلاد ساخته شده است. یافته‌های آنان در شماره اخیر مجله International Journal of Nautical Archaeology منتشر شده است.

جزئیات اندکی در این باره وجود دارد. تنها اطلاعاتی که محققان در حال حاضر در اختیار دارند، تصاویر اسکن سونار جانبی و عکس‌های تهیه شده توسط هیئت اکتشافی غواصی است. هیچ حفاری تا کنون انجام نشده و در نتیجه تخلخل، سن، و حتی نحوه ساخت سازه محل تردید است. به دلیل اطلاعات جانبی ضد و نقیضی که وجود دارد، محققان حتی مطمئن نیستند که آیا این تل‌سنگ زمانی‌که سطح آب دریاچه در تراز پایینی قرار داشته است روی خشکی ساخته شده است؛ و یا اینکه عمدا از ابتدا زیر آب ساخته شده است. مناطق دور و بر نشان می‌دهد که در زمانی از تاریخ، کل منطقه بالاتر از سطح آب قرار داشته و مسکونی بوده است؛ بنابراین سازه باید از ابتدا زیر آب ساخته شده باشد. اما سایر محققان به فرونشست‌های ناشی از زلزله در زمین‌های اطراف دریای گالیله اشاره می‌کنند. به عقیده آنان کاملا محتمل است که تمام مکان‌های باستانی منطقه در امتداد ساحل ساخته شده باشند و سپس در اثر زلزله‌ای که باعث جابه‌جایی زمین شده است، به زیر آب فرو رفته‌اند.

در حال حاضر این تل‌سنگ باستانی 10 متر زیر آب قرار دارد، و توسط ماهیان تیلاپیا احاطه شده است. به همین دلیل برخی محققان عقیده دارند که این تل‌سنگ یک محل باستانی ماهیگیری بوده است؛ سازه‌ای که با جذب ماهیان شکار آنها را ساده‌تر می‌کرده، و نشیمن‌گاهی بزرگ در امتداد خط ساحلی برای ماهیگیران فراهم می‌ساخته است. محل‌های ماهیگیری کوچک‌تری در دریای گالیله کشف شده است، به همین دلیل این نظریه خیلی هم دور از واقعیت محسوب نمی‌شود.
اما تا زمانی‌که محققان این تل‌سنگ را حفاری نکنند و مشخص نشود که آیا آن به عنوان سازه‌ای زیرآبی ساخته شده است یا خیر، هدف اصلی ساخت تل‌سنگ کماکان در حد حدسیات باقی خواهد ماند.