تیشه وزارت علوم به ریشه دانشکده مدیریت و اقتصاد شریف/ دانشگاهی موفق با یک درصد بیکاری فارغ التحصیلان

کد خبر: ۱۰۸۴۴۶

تاریخ: ۰۸ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۱۶:۳۵

خبر: در هفته ای که گذشت مسئولان وزارت ظرفیت پذیرش در دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف را صفر کردند. دانشکده ای که به به عنوان یکی به روز ترین و موفق ترین مراکز دانشگاهی در حال فعالیت است و در مقایسه با سایر مراکز آموزش مدیریت و اقتصاد دارای چشم انداز روشنی است. این دانشکده اولین دانشکده وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است که باهدف آموزش علوم مدیریت و اقتصاد با رویکردی نو و متفاوت از سایر مراکز آموزشی و تحصیلی، در سال 1378 شمسی تاسیس شد. احساس نیاز مبرم سازمانهای مختلف کشور به افرادی که علاوه بر دانش کاربردی خود در رشته های فنی – مهندسی و رشته های تجربی، نیاز به فراگیری دانش مدیریت دارند و خلایی که توسط مدیران رده بالا و رده های میانی حس می شد، انگیزه اصلی برای ایجاد رشته MBA در این دانشگاه گردید. از طرف دیگر، پیچیدگی زیاد مسائل اقتصادی کشور و ضرورت استفاده از دانش روز اقتصاد در سیاستگذاری و ترسیم چشم اندازهای آتی، موجب راه اندازی رشته علوم اقتصادی و مهندسی سیستم های اقتصادی اجتماعی در گرایش اقتصاد در این دانشکده شد.
حالا مسئولان وزارت علوم قصد دارند بدون ارائه دلایل خود ظرفیت این دانشکده را برای پذیرش دوره جدید کارشناسی ارشد و دکترا صفر کنند. اما مسئله حایز اهمیت که طی هفته گذشته کمتر به دید رسانه ها و مسئولان وزارت علوم آمده است، عملکرد موفقیت این دانشکده در آموزش دانشجویان خود است. به طوریکه بر اساس آمار ارائه شده از سوی دانشگاه شریف این دانشکده با یک درصد نرخ بیکاری فارغ التحصیلان کمترین میزان بیکاری فارغ التحصیلان در میان دانشکده های ایران را برخوردار است. عملکردی که بیش از آنکه می تواند زمینه انحلال این دانشکده را برای مسئولان وزارت علوم فراهم کند، ضرورت تشویق این دانشکده را باید ایجاد کند. اما وزارت علوم بدون اعلام دلیلی قصد دارند این دانشکده را منحل کند.

در نمودار زیر موقعیت شغلی و تحصیلی فارغ التحصیلان دانشکده مدیریت و اقتصاد شریف در رشته اقتصاد را بخوانید،

در نمودار زیر موقعیت شغلی و تحصیلی فارغ التحصیلان دانشکده مدیریت و اقتصاد شریف در رشته MBA را بخوانید،

دانشگاهی که می خواهد جز 10 دانشکده برتر منطقه شود
در اساسنامه این دانشکده آمده است: چشم‌انداز این دانشکده تبدیل شدن به قطب آموزش و پژوهش مدیریت و اقتصاد در کشور، درخشش در میان دانشکده‌های مدیریت و اقتصاد آسیا و قرارگرفتن در میان 10 دانشکده تراز اول در این قاره است. ما مصمم هستیم تا با تلاش کلیه همکاران در دانشکده، جذب اساتید با سوابق تحصیلاتی و تحقیقاتی خوب، گزینش دانشجویان با استعداد و سخت‌کوش، استفاده از جدیدترین و غنی‌ترین منابع علمی، بکارگیری شیوه‌های نوین آموزشی و با حمایت دستگاه‌های دولتی، و شرکت‌های خصوصی و نیز توسعه همکاری با دانشگاه‌های برتر ایران و جهان به این مهم دست یابیم.

موافقان انحلال : مسئولان دانشکده به دنبال پیاده سازی اقتصاد مدرن هستند
موافقان انحلال دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشکده شریف اما قدمی بالاتر از سکوت وزارت علوم برداشته اند با اعلام دلایل موافقت خود با انحلال این دانشکده، از تصمیم وزارت علوم استقبال کرده اند. به طوریکه جمعی از دانشجویان و اساتید دانشگاه شریف وابسته به بسیج دانشجویی این دانشگاه، با ارسال نامه ای به وزیر علوم از این اقدام استقبال کرده اند. این گروه که نامه خود را در قالب و اسم فعالان فرهنگی دانشگاه به وزیرعلوم نوشته اند،عنوان کرده اند: "دانشگاه شریف به عنوان یکی از مجموعه های تحت مدیریت حضرتعالی، در چند سال اخیر، شاهد تحولات مثبت بسیاری بوده است. اما علی رغم این تلاش ها هنوز هم برخی از نقاط حساس دانشگاه، همچنان نیاز به اصلاح جدی دارد."
در ادامه این نامه آمده است:"از جمله ی این نقاط، دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه شریف است که خوشبختانه این مشکل از مدت ها قبل مورد توجه وزارت علوم قرار گرفته است، دانشکده ای که اساس و بنیان آن بر کادر سازی برای جریان های خاص کشور بنا نهاده شده است و با ورود اشخاصی مانند دکتر نیلی و همفکرانش به این دانشکده، معضلات آن دو چندان گشته است.ارتباط نه چندان پنهان اساتید این دانشکده با جریان های سیاسی خارج از دانشگاه و بطور مشخص حزب کارگزاران سازندگی بگونه‌ای است که کاملا این واقعیت آشکار است که "توسعه و پیاده‌سازی اصول اقتصاد مدرن مبتنی بر محوریت بازار آزاد" هدف اصلی جریان دانشگاهی و سیاسی مذکور است. "

مخالفان انحلال :دانش‌آموختگان این نهاد در هر گوشه‌ای از جهان سفیری بوده‌اند برای جامعه ما

اما اساتید و موافقان هم در نامه ای که به امضای 231 نفر رسیده است می گویند: ما بر این باوریم که دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف، در 14 سالی که از تاسیسش می‌گذرد، به یکی از پیشتازان تعلیم و تربیت مدیران شایسته و کارآمد و کارشناسان دانشمند و آگاه تبدیل شده است. این نهاد آموزشی کشور نه تنها به جذب و تربیت دانش‌آموختگان از طیف وسیعی از رشته‌های دانشگاهی همت گماشته، بلکه کوشیده است تا نقطه ارتباطی بسیاری از کارآفرینان، مدیران، فعالان صنعت و اقتصاد با جوانان و مدیران نسل آینده باشد. در کنار برنامه‌های آموزشی، این دانشکده به همت اساتید و دوستدارانش کارگاه‌های آموزشی متعدد و گوناگونی را برای گروه‌های مختلف برگزار کرده است. در این کارگاه‌ها دانشجویان از تجربه مدیران صنایع کشور فرا گرفته‌اند و صنعتگران و کارآفرینان با جریان آخرین تحولات دانش روز بیشتر آشنا شده‌اند. دانش‌آموختگان این نهاد، هم‌اکنون در ده‌ها شرکت و نهاد دولتی و مالی حضور داشته و به گواه مدیران و همکارانشان در زمره نیروهای موثر و پیشتاز این موسسات هستند. همه ما گواه این واقعیت هستیم که دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه شریف، در 14 سالی که از عمرش می‌گذرد، همواره به یک الگوی توسعه بومی، ایرانی و اسلامی سرسختانه متعهد باقیمانده است و کوشیده است تا همواره به همه فعالان این عرصه ارزش دانش و اهمیت تجربه را یادآوری کند.

ما شاهد بوده و هستیم که دانش‌آموختگان این نهاد در هر گوشه‌ای از جهان سفیری بوده‌اند برای جامعه ما و یادآور بزرگی و فرهنگ ایرانیان. در دنیایی که تعدادی از رسانه‌های بین‌المللی همواره در حال سیاه‌نمایی نام کشورمان هستند و قدرت‌های جهانی می‌کوشند تا حضور ایران را کمرنگ نمایند، این گروه موفق شده‌اند تا به بهترین دانشگاه‌های بین‌المللی راه پیدا کرده و در سازمان‌های بین‌المللی مشغول بکار بشوند و به دیگران یادآوری کنند که آنچه که از رسانه‌های مغرض نسبت به ایران می‌شنوند، واقعیت ندارد. بسیاری از کسانی که بخاطر این دانشکده گردهم آمده‌اند، هنوز در فرآیند توسعه کشور و توسعه جهانی فعالند و در شرف آنند که جزء نامداران این عرصه باشند.کدام نگاه غیرکارشناسی و نامنصفانه باعث چنین تصمیمی شده است؟ به سزای کدامین خطا باید این نهاد را مجازات کرد؟ عده‌ای می گویند رقابت‌های سازمانی، برخی می‌گویند علائق سیاسی، حتی گروهی ادعا می‌کنند که دانشگاهی صنعتی نباید کرسی اقتصاد و مدیریت داشته باشد، آیا نباید در دلسوزی این مجریان شک کنیم؟ آیا اسیر زنجیرهای اداری بودن، مترادف نوآوری و صف‌شکنی در فرآیند توسعه شده است؟ آیا قرار است چنین تصمیماتی به بلندنظری دولتمردانی که آنها را اجرا می‌کنند گواهی دهند؟