باهنر: آدم لیزی هستم!

کد خبر: ۱۱۰۳۷۰

تاریخ: ۱۹ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۱۳:۲۵

عضو ائتلاف اکثریت اصولگرایان گفت: فکر نمی کردم کار احمدی نژاد به اینجا برسد.

در ادامه گزیده ای از گفت و گوی محمدرضا باهنر با مشرق می آید:

آدم لیزی هستم! / قبلا می گفتم هنوز اینقدر بی‌عقل نشده ام که کاندیدا شوم

هوا و حوس را که همه مان داریم و اگر کسی بخواهد انکار کند، یک واقعیتی را انکار کرده. اما من روحیه ام حداقل در گذشته ثابت کرده که از زیر این چیزا در میروم و به قول آقایان سیاسی ها آدم لیزی هستم.

هیچ کاندیدایی به اندازه من جامعیت کاری ندارد

از همه کاندیدای های موجود تشکیلاتی ترم

اصولگرایان به وحدت صد در صد نمی رسند. ما تلاشمان را داریم می کنیم. به وحدت صد درصدی هم نمی رسیم. حتما ممکن است یک نفر یا دو نفر یا لیز بخورند، یا به دوربرگردون برسند، یا کافه را به هم بریزند، اما تلاشمان را می کنیم که اینها به حداقل برسند. از نظر تئوری هم تکلیفمان روشن است. یعنی ما پیشنهاد هایمان را دایم. ما دو پیشنهاد داشتیم. گفتیم یا همه کاندیدا های اصولگرا بیایند دور هم جمع شوند و با یک سازوکار که حالا یا نظر سنجی است، یا لوئی جرگه است یا هر چیز دیگری بیایند به یک نظر واحد برسند.

اگر این را هم قبول ندارند، الان دو بلوک و ائتلاف رسمی داریم که یکی 1+2 است و دیگری ائتلاف پنج نفره. 1+2 که خودشان اعلام کردند که ما یک نفرمان می ماند. ما هم چند بار اعلام کردیم و الان هم اعلام می کنیم و از قول ما بنویسید باز متعهدیم بر اینکه بر اساس یک سازوکار قبل از پایان مهلت ثبت نام به یک نفر برسیم.

اگر کاندید نهایی ائتلاف نباشم کنار می کشم

رئیس جمهور نباید فقط یک کارگر کارکن باشد

من می توانم یک رئیس جمهور باشم

من فکر می کنم منویات مقام معظم رهبری و نظرات ایشان در بسیاری از فرایند های حقوقی و قانونی کشور به طور طبیعی جاری و ساری می شود. یعنی رهبری طبق اصل 110 جزو اختیارات و وظایفش است که سیاست های کلی نظام را پس از مشورت با مجمع تشخیص مصلحت نظام مشخص و ابلاغ کند. قوای سه گانه و نهادهای کشور هم موظف اند در چارچوب آن عمل کنند.

یعنی مثلا اگر ما در مجلس به این سیاست ها عمل نکردیم چه اتفاقی می افتد؟ شورای نگهبان آن را رد می کند. یعنی شورای نگهبان الان به 3 دلیل مصوبات ما را رد می کند، قانون اساسی، شرع و سیاست های کلی. بنابراین منویات رهبری از این جهت جاری است. یک بخش دیگرش هم شورای عالی امنیت ملی است. سیاست های خارجی، سیاست های حساس دفاعی مانند هسته ای، مذاکره، رابطه و چیز های دیگر در اختیار شورای عالی امنیت ملی است و شورای عالی امنیت ملی مصوباتش بدون امضای رهبری قابل اجرا نیست.

برخی برای نپذیرفتن مسئولیت «آقا اجازه» می شوند

بعضی آقایان دستور مکتوب رهبری را هم قبول نمی کنند

دولت های گذشته جرات نمی کردند هدفمندی را اجرا کنند

الان هم منافع اجرای هدفمندی بیشتر از مضرات آن است

نمی گویند با یارانه 250 هزار تومانی چقدر از جیب مردم بر می دارند

الان با گازوئیل لیتری 150 تومانی برای کشاورز نمی صرفد که کشاورزی کند. تازه قیمت آزاد گازوئیل 350 تومان است که اگر بخواهد 5 برابر بشود می شود لیتری 2000 تومان. فقط مگر اینکه بشود شمش طلا کاشت که بصرفد وگرنه هیچ کشت و کاری در کشاورزی با گازوئیل لیتری 2000 تومانی نمی صرفد. بقیه چیز ها هم همین است. لذا قصه این است. آقای رئیس جمهور یک کم لطفی ای می کنند؛ 250 هزار تومان را می گویند اما 400 هزار تومان را نمی گویند. مشکل همین است و اگر هم می گویند که نمی گذارند ما این کار را بکنیم من اینجا اعلام می کنم آنهایی که نمی گذارند ما هستیم.

ماجرای نسبت خانوادگی ثمره هاشمی و باهنر/ ثمره منحرف نیست ولی عقاید سیاسی اش را قبول ندارم

با رحیمی دوست هستم / رحیمی پرکارترین معاول اول ایران است

قبل از آقای احمدی نژاد ما یک شهرداری در تهران داشتیم به نام آقای ملک مدنی. ایشان خب فوق لیسانس نساجی داشتند و مدیر هم بودند و آدم پولداری هم هستند و انشاالله که همه اش هم حلالشان هست و مشکلی هم نیست. من به آقای یونسی گفتم که وزارت اطلاعاتی که از فیلتر هایش آقای ملک مدنی عبور کند اما آقای احمدی نژاد عبور نکند باید این وزارت اطلاعات را یک تجدید نظر اساسی درش کرد. جمله ای که من گفتم این بود و الان هم می گویم. هیچ اعتقادم تغییر نکرده. بعد آقای یونسی می گفت که ما در جریان آقای ملک مدنی نبودیم و یک مدیرکل مان صلاحیت ایشان را تایید کرد.

من گفتم که این حرف ها دیگر مسموع نیست که وزیر بیاید بگوید من مطلع نبودم و یک مدیری در زیر مجموعه من آمده این کار را انجام داده. من ایرادم به سیستم وزارت اطلاعات است که اگر قرار باشد از آن آقای ملک مدنی عبور کند اما آقای احمدی نژاد عبور نکند این وزارت اطلاعات اشکال دارد. می گفتند آقای احمدی نژاد در زمان استانداری اردبیل یک سری معاملات نفتی کرده که مباشرش هم آقای محصولی بود. آن موقع هم حالا خوشبختانه یا بدبختانه در زمان آقای هاشمی خیلی از استانداران استان های مرزی این کار ها را می کردند. معامله می کردند، می آوردند، می بردند. پولش را هم می آوردند کارهای عمرانی می کردند؛ یک جاده ای می کشیدند، یک جایی را آسفالت می کردند.

بخاطر دفاع از احمدی نژاد پشیمان نیستم

رئیس جمهور حتی نمی گذارد سربازها، گروهبان شوند!

آقای رئیس جمهوری که می خواهد وزارتخانه اش را با سرباز اداره کند! البته ما برای سرباز احترام زیادی قائل هستیم اما واژه سرباز یعنی بله قربان. یعنی به چپ چپ، به راست راست. آقای احمدی نژاد گفت من ژنرال نمی خواهم و سرباز می خواهم و ما دیدیم که این کار را کرد. حالا ژنرال که هیچ،هر کس هم که سرباز بود تا می آمد گروهبان می شد، حذفش می کرد و این برای کشور گرفتاری ایجاد کرد.

احمدی نژاد از هیچ کس جز خدا نمی ترسد

از وزرای احمدی نژاد و خاتمی استفاده می کنم

آقای ولایتی برای وزارت امور خارجه و دبیری شورای عالی امنیت ملی خیلی به درد می خورند. آقای قالیباف هم می توانند. مثلا در حوزه مسکن ایشان به درد می خورند.

آقای حداد معلوم نیست که افتخار بدهند اما بهترین جا برایشان یا وزارت آموزش و پرورش است یا فرهنگ و ارشاد. البته هر کدام از این عزیزان که واقعا آماده باشند و افتخار بدهند که کمک بکنند ما حتما از حضورشان استفاده می کنیم.

احمدی نژاد از تحمیل مشایی به نظام ناامید نیست

رئیس جمهور فرود آرامی خواهد داشت

من بعید می دانم که بشود با آقای مشایی کار کرد. ایشان می توانند برای خودشان در بخش های خصوصی کار بکنند و مثلا می توانند یک مرکز فکری برای خودشان ایجاد کنند که قاعدتا هم دنبال اینجور کار ها هستند.

جبهه پایداری نیاز به پختگی دارد

ماجرای درخواست باهنر از احمدی نژاد برای اعطا کارخانه به اصولگرایان

من اعتقادی داشتم و با آقای احمدی نژاد صحبتی کردم همان اوایل و گفتم بالاخره شما که می خواهید خصوصی کنید و شاید بیش از 100 میلیارد تومان بنگاه های اقتصادی را به بخش خصوصی واگذار کنید بالاخره بخشی از اینها باید جاهایی برود که آدم به اینها اعتماد داشته باشد که آنهایی که اینها را تحویل می گیرند به اصطلاح اگر گوشتش را هم می خورند، استخوانش را دور نیاندازند. و از طرفی هم گفتم که ما الان نداریم اما علاقه مندیم که مثلا 20 سال دیگر شرکت هایی داشته باشیم مثل شل یا پتروناس یا جی ام که بنگاه های بزرگ اقتصادی هستند. این را هم شما در نظر داشته باشید که الان دنیا بورس است و هر روز و هر ساعت دارد سهام مبادله می شود اما شل یعنی انگلیس، کوکا یعنی آمریکا، بنز یعنی آلمان. ممکن است سهام بنز هر روز هم مبادله بشود و یک نفر در توکیو بخرد ، یک نفر در کالیفرنیا بخرد اما برند آن مال آلمان است.

من گفتم ما نیاز داریم که این جور موسساتی را درست کنیم و تقویت کنیم و بزرگ کنیم و بفرستیم جلو. گفت خب مثلا چه کار کنیم؟ گفتم مثلا همین پتروپارس اگر بخواهیم بفروشیم مثلا 100 میلیارد تومان قیمت دارد. این مبلغ برای دولت رقمی نیست اما این پتروپارس می تواند در آن سرمایه گذاری شود که امید داشته باشیم این 20 سال دیگر، 40 سال دیگر می شود شل. من اتفاقا برایش پیشنهاد مشخصی دادم و گفتم سهام آن را به سه دسته تقسیم کن. یک دسته را بده به پرسنل فعلی پتروپارس. یک گروه را هم بده به مدیران سطح بالای نفتی ما بعد از انقلاب؛ وزرای نفت یا مدیرعامل های شرکت نفت و یک بخشی را هم بده به نفتی های ما در سطح دنیا. ما الان در دنیا ایرانی های بسیار مجرب و ماهری در زمینه نفت داریم که در آمریکا و کانادا و اروپا هستند. این خودش یک جاذبه ای ایجاد می کند. چون اینها ایرانی هستند و به ایران هم علاقه مند هستند. حالا فرض کنید که 10 میلیون تومان سهام به یک نفر هبه بکنیم و بگوییم اصلا پول هم نمی خواهد بدهی اما شما در پتروپارس اینقدر سهم داریم و این را شرط بگذار که مثلا ما این سهام را به شما می دهیم به شرطی که پتروپارس هر سال ظرفیت خودش را دوبرابر بکند. این پیشنهاد ما بود و نوشتیم و به ایشان دادیم. احمدی نژاد گفت خیلی خوب است. گفتیم خب چه کار کنم ؟ گفت برو پیش آقای محصولی. رفتم با ایشان مطرح کردم ایشان هم گفتند خیلی خوب است. گفتم خب حالا باید چه کار بکنیم؟ گفتند می دهم به وزیر اقتصاد ودارایی. یک چند هفته و یک ماهی گذشت. به آقای دانش جعفری به شوخی گفتم بابا شما چقدر کند هستید؟ اگر دولت های قبلی بودند دستور رئیس جمهور را 24 ساعته اجرا می کردند که آقای دانش جعفری گفت آقای احمدی نژاد نامه را گرفته و گذاشته در کشوی میزش. لابد برای روز مبادا. این را هنوز هم دارم و اگر روزی کاره ای بشوم فکر می کنم سرمایه گذاری های دراز مدت خیلی بهتر است تا اینکه یک پولی بگیریم و با آن آبنبات چوبی و قاقا لی لی بخریم و بخوریم و تمام بشود.

دوستانم در شهرستان هزینه تبلیغاتم را می دهند

بنده هیچ تردیدی ندارم که مثلا در اصفهان من حداقل هزار تا دوست دارم که این هزار تا دوست ممکن است که یک میلیون نتوانند بدهند اما نفری سی چهل هزار تومان می توانند بدهند. سی چهل هزار تومان می شود یارانه یکی از بچه هایشان در ماه. این را می توانند بدهند. خب هزار تا سی چهل هزار تومان بدهند می شود 4 میلیون که برای استان اصفهان در ریاست جمهوری واقعا بس است. شاید برای مجلس 400 میلیون هم بس نباشد اما برای ریاست جمهوری بس است. یک موقعی ما رفتیم خدمت یکی از بزرگان گفتیم حاج آقا به ما مقداری پول بده می خواهیم کار سیاسی بکنیم. ایشان به ما فرمودند که من پیشنهاد می کنم شما گدایی بکنید تا محتاج خلق نشوید. حالا ما هم گدایی می کنیم تا محتاج خلق نشویم.