بیانیه هدایتی

هدایتی هم از فوتبال فرار کرد/ بخش خصوصی همچنان بی پایگاه

حسین هدایتی در نامه‌ای سرگشاده به هواداران ملوان‌ بندرانزلی به طرح برخی از ناگفته‌هایش پرداخت.

کد خبر: ۱۱۲۲۹۳

تاریخ: ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۲۰:۰۳

به گزارش انتخاب ورزشی و به نقل از سایت باشگاه ملوان، حسین هدایتی در نامه‌ای خطاب به مردم بندرانزلی و دوستداران باشگاه ملوان نوشته است:

بنام خدا

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند؟

با سلام و اهداء صمیمانه‌ترین احترامات به شما مردم قهرمان و قدردان، مسئولین محترم و تلاشگر شهر پرافتخار و فوتبالدوست بندر انزلی

بی شک من و شما در دو چیز مشترکیم: اول این‌که من و شما هر دو فوتبال و باشگاه ملوان را دوست داریم و دلیل آن حمایت و پشتوانه نزدیک نیم قرن شما از تیم محبوب‌تان و همچنین حضور خالصانه من در کنار شما برای خدمت به این تیم باسابقه است. دوم این‌که هم شما و هم من علیرغم تلاش و زحمت بسیار در این فوتبال به حداقل حقوقمان هم نرسیده‌ایم!!!

اگر هزینه‌های سرسام‌آور اینجانب در این ورزش سرتاپا زیان و تهمت و افترا تنها به عشق شادی و سلامت جوانان باورپذیر نیست، پس لابد شور و هیجان و علاقه شما عزیزان نیز به فوتبال و تیم محبوب‌تان جای سوال خواهد داشت. این را گفتم که بدانید اصولا علاقه به ورزش و فوتبال دلیل نمی‌خواهد. به همان دلیل که شما عاشق آن هستید و حداکثر توان‌تان تشویق و حمایت تیم محبوب‌تان می‌باشد و از این کار دریغ نمی‌کنید، توان من هم درآمدزایی و کمک به این ورزش است و از آن تا این لحظه دریغ نکرده‌ام. پر کردن اوقات فراغت جوانان عزیزمان و تماشای شادی ایشان روی سکوها پس از پیروزی تیمشان لذت کمی نیست.

این بنده حقیر به قصد قربت و خدمت وارد فوتبال و ورزش کشور شدم که همگان می‌دانند در ایران درآمدی ندارد.

بر حسب وظیفه 8 سال حضور در فوتبال میلیاردها تومان هزینه و تلاش فراوان برای حضور بخش خصوصی و تجاری کردن صنعت فوتبال در کشور عزیزمان داشتم و برای همین منظور در تاریخ بیست‌وسوم خرداد ماه سال گذشته بنا به درخواست فرزندان پاک آن خطه، دو عزیز قهرمان و بااخلاق آقایان پژمان نوری و مازیار زارع و مدیرعامل محترم آقای محمدصادق درودگر با احساس مسئولیت برای کمک به ملوان همیشه ماندگار، این قوی سپید خزر، در بدترین برهه از شرایط اقتصادی با آن‌که می‌دانستم به مجموعه‌های اقتصادی تحت مدیریت خود فشار سنگینی وارد خواهم آورد، تصمیمی صحیح برای همیاری با هموطنان عزیزم اتخاذ نمودم و توانستم به زعم خود خدمتی کوچک تقدیم شما بزرگواران نمایم.

بسیار خوشحالم و خداوند منان را شاکرم، زیرا در این مدت کوتاه جز قدرشناسی و محبت از شما ندیده‌ام؛ اگر چه به واسطه مشکلاتی که به‌طور کلی به آن مستحضرید، آن‌گونه که علاقمند بودم، خدمت بیشتر مقدور نگردید، لیکن لازم به توضیح می‌دانم که در این مدت کوتاه دقیقا بیش از سه برابر فصل قبل یعنی 90 – 91 بدون هیچ چشم‌داشتی هزینه نموده‌ام. در این مسیر و با این امیدواری که بتوانم با انتقال بخشی از موسسات و مجموعه‌های اقتصادی خود به بندر زیبای انزلی شرایط تامین هزینه‌های این تیم بزرگ را به صورت دائمی فراهم نمایم. بر همین اساس تلاش‌های شایان توجهی را با حمایت‌های مسئولین محترم انجام دادم و در حال پیگیری بود که درست در اوائل اقدامات اجرایی با تبلیغات بسیار مسموم و ایراد اتهام از طرف افراد فاقد مسئولیت‌پذیری و دارای منافع شخصی که این روش در سال‌های گذشته نیز روش و دستمایه همیشگی‌شان برای ادامه حضور و بهره‌مندی از مواهب بوده است، مواجه گردیدم.

این تبلیغات و اتهام‌ها در درجه اول اعتبار و عزت بنده و مجموعه تحت مدیریت این‌جانب را نشانه گرفته بود و در درجه دوم تقاضای جدی دوستان، نزدیکان و خانواده‌ام را برای جدایی از فوتبال دربرداشت و متاسفانه صدا و سیما نیز بدون بررسی اثرات سوء پخش این‌گونه تبلیغات مسموم، ایراد اتهام‌ها و حرمت‌شکنی‌ها بارها و بارها در شبکه سراسری و استانی به پخش آن مبادرت ورزیدند. کار به جایی رسید که در برنامه پربیننده نود در برابر این هجمه‌ها امکان پاسخگویی به من و مدیرعامل پرتلاش باشگاه حتی به صورت تلفنی نیز داده نشد. از طرف این دوستان متهم به کلاه گذاردن سر مردم عزیز انزلی بابت خرید باشگاه به ارزش هشت میلیارد با مبلغ ناچیزی گردیدم و کار بدانجا کشید که اعلام نمودند، تیم ما را عودت بدهید.

باید به عرض برسانم من اصولا چیزی از انزلی خارج نکرده بودم که بخواهم عودت دهم. اگر فقط سرسوزنی انصاف داشتید، می‌پذیرفتید که اساسا ملوان جزء لاینفک شهر انزلی است و نه من و نه هیچ کس دیگری نمی‌تواند آن‌را از مردم انزلی جدا کند و من این را از روز اول هم می‌دانستم. مالکیت من صرفا برگه کاغذی بیش نبود و نگرانی عزیزانی که در برنامه‌های مختلف با مصاحبه‌هایشان نگران خرید ملوان توسط من بودند، بی‌مورد بود.

البته برای من حساب این افراد با مردم همیشه قهرمان انزلی جداست، لیکن عزیزانم به بنده حق بدهید که با این فشارها، تهمت‌ها و تهدیدها و در کنار آن توصیه‌های بزرگان، اعضای خانواده و نزدیکانم علی‌رغم میل باطنی از ادامه همکاری رسمی معذور باشم، اما در هر حال ضمن تشکر قلبی و تقدیم بهترین آرزوها به‌ عنوان یک دوستدار همیشگی ملوان و بندرانزلی اعلام می‌کنم با استناد تنظیم تفاهم‌نامه فی‌مابین که این باشگاه توسط دفتر فرماندهی محترم ستاد کل قوا به مردم آن شهر تاریخی هبه گردیده و توسط مسئولین محترم شهر در اختیار این‌جانب قرارگرفت، بنده الباقی بدهی باشگاه در فصل 91-92 را تاسقف مورد تایید در این هفته به حساب باشگاه واریز نموده و برای فصل جدید نیز به این منظور که همگان بدانند که سرمایه‌گذاری من بر اساس عشق و احساس همدلی است و مطمئن باشند که همیشه در کنار شما عزیزان خواهم بود، با برآورد تهیه شده توسط مسئولین و مدیریت باشگاه در جلسه 25 اردیبهشت ماه که در تهران اعلام نمودند، جهت ادامه فعالیت نیاز به جوانگرایی و استفاده از مکتب ملوان برای کشف استعدادها داریم، به این ترتیب، پنج میلیارد هزینه پیش‌بینی گردیده است که 20 درصد هزینه را علی‌رغم واگذاری مالکیت باشگاه در شروع فصل برای جذب بازیکن و کادرفنی و جلوگیری از ایراد صدمه به قوی سپید ارزشمند تقدیم مردم قدرشناس بندرانزلی خواهم نمود. در آینده نیز به شما عزیزان قول می‌دهم هرگاه احساس نمایم برای حمایت از ملوان می‌توانم خدمتی نمایم، بدون شک در کنار شما خواهم بود.

امیدوارم دوستانی که مسبب جدایی من از فوتبال و ملوان عزیز گشتند، نیز به وعده خود عمل نموده و این باشگاه که این‌جانب رایگان به مردم عزیز و مسئولین به نیابت از آنها هبه می‌نمایم را از وجود یک حامی مالی قدرتمند بهره‌مند سازند تا خساراتی که به اظهار ایشان به واسطه سرمایه‌گذاری بنده به آن باشگاه ایجاد گردیده بود، رفع گردد. در پایان از همه شما عزیزان و اعضای محترم باشگاه ملوان و آن دسته از دوستان و همکارانی که طی این هشت سال در تیم‌های استیل‌آذین و گهر همکاری داشته‌اند، تشکر و قدردانی نموده و حلالیت می‌طلبم و از خدای متعال آرزوی توفیق و سربلندی این باشگاه پرافتخار و مردمی را مسئلت می‌نمایم و از مسئولین محترم تقاضا می‌نمایم نسبت به ارسال فسخ قرارداد اقدام فرمایند.

انشاء‌الله بتوانم در بخش‌های دیگر ورزشی و اقتصادی در خدمت کشور عزیزم جمهوری اسلامی ایران باشم.

والسلام

حسین هدایتی دولابی»