چهار روحاني ناکام در انتخابات رياست جمهوري

کد خبر: ۱۱۷۴۴۹

تاریخ: ۳۰ خرداد ۱۳۹۲ - ۲۰:۵۵

شیعه آنلاین نوشت:

24 خرداد 1392، یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در ایران برگزار شد و در نهایت برخلاف پیش بینی اکثریت قریب به اتفاق کارشناسان و حتی رأی دهندگان، حجت‌الإسلام و المسلمین شیخ "حسن روحانی" با کسب اکثریت آرا‌، پیروز انتخابات شد.

در این میان، ‌نگاهی گذرا به دوران پیش از انتخابات، ما را به یاد برخی از روحانیون سرشناس می‌اندازد که از نامزدی معین جانبداری ‌و تلاش کردند از خود مایه بگذارند تا نامزد مورد نظرشان یا به اصطلاح دیگر،‌ نامزد "اصلح" از نگاه آنان‌ در انتخابات پیروز شود.

اما با پیروزی "حسن روحانی" در این انتخابات، این روحانیون به هدف خود دست نیافته و ناکام ماندند. در زیر ‌چهار روحانی سرشناسی را که ‌آشکار برای نامزدهای مشخصی تبلیغ یا فعالیت می‌کردند، ‌آورده ایم:

1 ـ آیت الله شیخ "محمدتقی مصباح یزدی": تا پیش از کناره‌گیری "کامران باقری لنکرانی" از رقابت‌های انتخابات،‌ آیت الله مصباح یزدی در چندین سخنرانی مختلف، او را اصلح معرفی کرد. کار به جایی رسید که حتی اعلام کرد که نزدیک به 7 سال درباره آقای لنکرانی فکر کرده و به این نتیجه رسیده که اصلح نامزدهاست. اما با کنار کشیدن باقری لنکرانی از عرصه، ظرف چند روز "سعید جلیلی" توانست نظر آیت الله را کسب کند و از سوی ایشان ‌اصلح معرفی شود. با شکست جلیلی در انتخابات، آیت الله مصباح یزدی نیز ناکام ماند و نتوانست اصلح خود را که برایش تبلیغ ‌و به نفعش صحبت کرده بود، راهی ساختمان ریاست جمهوری کند.

2 ـ حجت‌الإسلام و المسلمین شیخ "علیرضا پناهیان": دیگر چهره سرشناسی که او نیز با تمام قامت در کنار "سعید جلیلی" ایستاد و از وی حمایت کرد. طرفداری پناهیان از جلیلی به گونه ای بود که حتی در روز رأی دادن نیز او را همراهی می‌کرد و کنارش ایستاده بود. پناهیان در چندین سخنرانی و محافل‌ آشکار از "جلیلی" یا به عبارتی دیگر "گفتمان جلیلی" حمایت کرده ‌و از هوادارانش خواسته بود که به وی رأی دهند. با شکست جلیلی در انتخابات، پناهیان نیز ناکام شد و نتوانست به آرزویش یعنی پیروزی "سعید جلیلی"‌ دست یابد.

3 ـ حجت‌الإسلام شهاب مرادی: چهره دیگر سرشناس در روزهای قبل از انتخابات،‌ حجت‌الإسلام "شهاب مرادی" بود. او با تمام قدرت و توان در اختیار "محمدباقر قالیباف"‌ دیگر نامزد اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری بود. جانبداری حجت‌الإسلام مرادی از قالیباف به قدری بود که حتی در برخی از برنامه‌های تبلیغاتی که در برخی از استان‌ها از سوی ستاد قالیباف برگزار می‌شد، هنگامی که قالیباف نمی‌‌توانست و یا نمی رسید در آن حضور یابد، "شهاب مرادی" به جای او در مراسم حضور می‌یافت و ‌سخنرانی ‌و از قالیباف دفاع می‌کرد. با شکست قالیباف، آرزوهای "شهاب مرادی" هم برآب رفت.

4 ـ حجت‌الإسلام و المسلمین سید "مهدی خاموشی": دیگر روحانی سرشناس که در عرصه انتخابات فعالیت داشت، سید "مهدی خاموشی" بود. البته او کمی با هوش تر از سه روحانی قبلی عمل کرد و به هیچ وجه ‌آشکار از نامزد مشخصی حمایت نکرد اما بر هیچ تحلیلگر و یا کارشناس سیاسی پوشیده نیست که آقای خاموشی برای پیروزی "محمدباقر قالیباف" تلاش می‌کرد. حتی یکی از اهداف میانجیگری خاموشی برای تشکیل ائتلاف سه گانه "ولایتی،‌ قالیباف و حدادعادل" تلاش برای به قدرت رساندن شهردار تهران بود. اما با شکست قالیباف، تلاش سکاندار سازمان تبلیغات اسلامی،‌ به بن بست رسید زیرا نه تنها نامزد مورد علاقه وی، بلکه ولایتی، دیگر عضو باقی مانده ائتلاف هم شکست خورد.