رابطه تنبلي و ترس با موفقيت!

کد خبر: ۱۲۰۱۲۲

تاریخ: ۱۸ تير ۱۳۹۲ - ۰۸:۴۰

وقتي با خود حساب مي‌كنيم تغييرات در زندگي تا چه اندازه مي‌تواند ما را آسيب پذير كنند يا موجب شكست شوند، به طور ذاتي گرايش داريم در همين وضعيت باقي بمانيم.

اگر به طول زندگي خود تا به امروز نگاه كنيد، متوجه مي‌شويد خيلي وقت‌ها بوده است كه آرزو داشته ايد شجاع‌تر باشيد، بيشتر به خود اعتماد و كمتر احتياط و دو دو تا چهار كنيد تا بتوانيد تغييرات مورد نظر را در زندگي خود به وجود بياوريد. خيلي از مردم اين حسرت‌ها، ترس و آرزوها را دارند.

بيشتر آنها معتقدند اگر زمان به عقب بر مي‌گشت حتما با خطرپذيري بيشتري كار و زندگي مي‌كردند. اغلب اوقات مي‌دانيم چه مي‌خواهيم اما هنوز آن را انجام نداده ايم. چرا؟ زيرا به طور ذاتي محافظه كار هستيم و مي‌ترسيم نقطه ضعف هايمان رو شوند. وضع موجود با اينكه خيلي رضايت بخش نيست اما راحت تر، كم خطرتر و بي‌دردسرتر به نظرمان مي‌رسد.

تحيقات ثابت كرده‌اند براي انسان بسيار راحت است در همين وضعيت موجود بماند، دهانش را ببندد و به همان روش هميشگي پيش برود تا اينكه تغييراتي در زندگي ايجاد يا حرف‌هايش را بازگو كند.
وقتي با خود حساب مي‌كنيم تغييرات در زندگي تا چه اندازه مي‌تواند ما را آسيب پذير كنند يا موجب شكست شوند، به طور داتي گرايش داريم در همين وضعيت باقي بمانيم.
1. هميشه احتمال مي‌دهيم همه چيز بد پيش مي‌رود
همان طور كه "دانيل خانمان"در كتاب "فكر كردن، سريع و آرام"نوشته است، وقتي به ريسكي در زندگي خود فكر مي‌كنيم، هميشه شكست‌ها بيشتر از موفقيت‌ها در ذهنمان نقش مي‌بندند. ما هميشه به تمركز روي مسايلي گرايش داريم كه بد پيش مي‌روند مسايلي كه باعث شكست يا قرباني شدن ما مي‌شوند نه مواردي كه موفقيت در بر دارند. همين تمركز غلط است كه منجر به كژ داوري مي‌شود. واقعيت اين است كه خطرات كاري كه هنوز انجام نشده است به آن اندازه‌اي نيست كه انسان براي خود متصور مي‌شود.
2. ما در تصور عواقب كارهاي اشتباه زياده روي مي‌كنيم
اين چيزي است كه كارشناسان به آن "فاجعه هراسي" مي‌گويند. به واسطه اين طرزفكر، انسان بدترين سناريو را براي كارهاي در دست انجام در ذهن خود متصور مي‌شود و فكر مي‌كند كه‌اي واي اگر كاري اشتباه پيش برود ديگر او قادر به كنترل شرايط نيست و همه چيز در بدترين حالت ممكن پيش خواهد رفت. خير! اين گونه نيست. ما انسان هستيم و روي كارها و شرايط مي‌توانيم تا حدي كنترل داشته باشيم. اگر كاري بد پيش رفت، كنترل آن را به دست بگيريد و دوباره به مسير درست بازگردانيد. نيازي به اغراق و هيجان‌هاي منفي نيست. هميشه انسان‌ها تصور مي‌كنند بي‌پول يا از خانواده و دوستان طرد مي‌شوند. حالا شايد به اين بدي هم تصويرسازي نكنيد اما انسان عادت دارد در خطرات احتمالي بالفعل كردن تصميمات خود بدترين تصورات را داشته باشد. به همين دليل نمي‌تواند توانايي‌هاي خود را بشناسد و آنها را در مسير موفقيت پرورش دهد.

3. ما خودمان را در كنترل عواقب خطرهايمان دست كم مي‌گيريم

اين فاكتور با مواردي كه در بالا ذكر كرديم مرتبط است اما بيش از آن به توانايي‌هاي كلي انسان مربوط مي‌شود. با اينكه دوست نداريم اين حرف را بزنيم، اما مجرمان اصلي خانم‌ها هستند كه كمتر خودشان را قبول و توانايي هايشان را باور دارند. بيشتر مواقع با بدگماني به آينده كار خود نگاه مي‌كنيم و تصور مي‌كنيم نمي‌توانيم از عهده مشكلات آن بر بياييم. به همين دليل، در همين شرايط باقي مي‌مانيم و باور نداريم كه مي‌توانيم با مشكلات مسير خود رودررو شويم. شايد شما هم با خانم‌هايي روبه رو شده باشيد كه حاضر نيستند مسووليت مديريتي به عهده بگيرند زيرا از عواقب آن مي‌هراسند. اين گونه افراد هميشه توانايي‌هاي خود را ناديده مي‌گيرند و به استعدادهاي ذاتي خود هيچ توجهي ندارند.

4. ما هزينه‌هاي تنبلي و عدم فعاليت خود را ناديده مي‌گيريم و به همين وضعيت موجود مي‌چسبيم

هميشه خودمان را با اين جمله گول مي‌زنيم كه "اين خيلي هم بد نيست" و اميد داريم با گذشت زمان همه چيز بهتر شود. اين مساله را نيز اينگونه براي خود حل مي‌كنيم كه وضعيت موجود بسيار هم خوب است. بايد بدانيد اگر شرايط در حال حاضر بد باشد با گذشت زمان بدتر مي‌شود نه بهتر!بايد كمي به خود تكان دهيم و سعي كنيم با تصميمات درست در مسير بهتر قدم بگذاريم. اين چهار تمايل انسان‌ها دست در دست يگديگر باعث مي‌شوند تا انسان‌هايي كه تصور مي‌كنيم باهوش هستند، در همين چرخه محدود زندگي خود باقي بمانند و براي تغيير آن هيچ تلاشي نكنند. بنابراين براي دانستن اينكه چه خطرهايي ارزش انجام دارند سوالات زير را از خود بپرسيد:
1. اگر شجاعت بيشتري داشته باشم چه كارهايي انجام مي‌دهم؟

2. منفعل بودن و تنبلي‌هاي من از اكنون تا يك سال آينده چه هزينه‌هايي براي من خواهد داشت؟
3. كجا ترس‌هاي من از شكست باعث شده است تا ريسك انجام آن را براي خود بزرگ كنم و به واسطه آن هيچ اقدامي براي ايجاد تغيير در زندگي انجام ندهم؟

به هر پاسخي كه به ذهنتان خطور مي‌كند توجه كنيد. اين پاسخ‌ها تصوير روشني از آينده در خود دارند. همچنين مي‌توانيد به واسطه آنها براي انجام اصلاحات شجاعت بيشتري پيدا كنيد. بايد باور كنيد انسان بيشتر از آنچه تصور مي‌كند قدرت و توانايي دارد.