نزاع مرگبار به خاطر غذا

کد خبر: ۱۲۰۹۳۱

تاریخ: ۲۴ تير ۱۳۹۲ - ۱۰:۱۰

پسر جوانی که در درگیری با دوستش او را با ضربه مشت به قتل رسانده‌ است، در دادگاه کیفری استان تهران محاکمه شد.

به گزارش خبرنگار ما، در ابتدای جلسه محاکمه این متهم که در شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران برگزار شد، نماینده دادستان گفت: متهم حاضر در دادگاه که حسن نام دارد، چهارسال قبل زمانی که 19ساله‌ بود، در جریان درگیری با دوستش هاشم، او را به قتل رساند. هرچند متهم مدعی است قصدی برای انجام قتل نداشت و فقط به دوستش ضربه زد تا او را از خودش دور کند اما از آنجایی که عمل متهم کشنده ‌است به‌عنوان نماینده دادستان تهران درخواست صدور حکم قانونی را دارم. در ادامه پدر مقتول به‌عنوان ولی‌دم در جایگاه حاضر شد.

او گفت: پسرم و متهم در کارگاهی با هم کار می‌کردند. من در جریان درگیری آنها نبودم و نمی‌دانم چه اتفاقی افتاده‌ است اما می‌دانم که حسن پسرم را به قتل رسانده و درخواست صدور حکم قصاص دارم. سپس متهم در جایگاه حاضر شد. او اتهام قتل عمد را رد کرد و گفت: من اصلا نمی‌خواستم کسی را بکشم. من و هاشم دوستان صمیمی بودیم. روز حادثه به‌خاطر غذا با هم دعوا کردیم. موقع ناهار بود. می‌خواستم غذا بخورم که هاشم بهانه‌گیری کرد و گفت چرا غذای من را خوردی. درگیری ما بالا گرفت و من با مشت یک ضربه به او زدم. مشت به سرش برخورد کرد. اصلا قصدم این نبود که او را اذیت کنم. نمی‌خواستم بمیرد. وقتی به زمین افتاد بلافاصله او را به بیمارستان رساندم. در ادامه وکیل‌مدافع متهم در جایگاه حاضر شد.

او گفت: درگیری که بین هاشم و حسن ایجاد شد، درگیری کاملا بچه‌گانه بود و موکل من هم به قصد کشت دوستش را نزد. آنها با هم زدوخورد کردند. در این حین موکلم مشتی به سمت هاشم پرت کرد که این مشت به گیج‌گاه مقتول برخورد کرد و باعث خونریزی مغزی و در نهایت مرگ او شد. آنطور که پزشکی‌قانونی گزارش داده عمل حسن کشنده نبود. مقتول هم از بیماری خاصی رنج نمی‌برد که احتمال بدهیم دوستش از موضوع خبر داشته و با علم به آن به او حمله کرده ‌است. بنابراین درخواست برائت موکلم از قتل عمد را دارم. وقتی متهم برای بیان آخرین دفاع در جایگاه حاضر شد، رییس دادگاه از او پرسید آیا حاضر است دیه بدهد.

متهم پاسخ مثبت داد و گفت: من با مقتول دوست بودم و اصلا قصد کشتن او را نداشتم. چهارسال است در زندان هستم و به‌خاطر این اتفاق عذاب می‌کشم. از پدر هاشم عذرخواهی می‌کنم و از او می‌خواهم من را ببخشد.  در پایان هیات قضات برای صدور رای دادگاه وارد شور شدند.