آیا مصر، سوریه ای دیگر می شود؟

جنبش 30 ژوئن که مخالف دولت سابق محمد مرسی است، از گروه ها متعدد و جریانهای سیاسی مختلفی تشکیل شده؛ از آنها لیبرال ها گرفته تا سلفیهای رادیکال. میان این دو طیف هم میلیون‌ها مصری قرار دارند.

کد خبر: ۱۲۰۹۶۰

تاریخ: ۲۴ تير ۱۳۹۲ - ۱۱:۴۵

هفته‌نامه لوپوئن در گزارشی از بحران مصر، گفت وگویی را با هانری لوران، منتشر کرده است که استاد کولژ دو فرانس است و اخیرا کتاب «تاریخ شرقی‌ها» را در فرانسه به چاپ رسانده است.

به گزارش سرویس بین الملل انتخاب، هانری لوران در ابتدای این گفت وگو در پاسخ به این که آیا بحران مصر ناشی از تقابل میان لائیک‌ها و اخوان المسلمین است، می گوید که وضعیت مصر پیچیده تر از این حرف‌هاست.

او می گوید که جنبش 30 ژوئن که مخالف دولت سابق محمد مرسی است، از گروه ها متعدد و جریانهای سیاسی مختلفی تشکیل شده؛ از آنها لیبرال ها گرفته تا سلفیهای رادیکال. میان این دو طیف هم میلیون‌ها مصری قرار دارند که تنها دلیل مخالفت و اعتراض آنها خشم از عملکرد دولت محمد مرسی است. مصر اکنون آزادی خود را به دست آورده و مثل همه انقلاب ها هم وضعیتش آشفته است.

سپس از کارشناس مسایل مصر به میزان محبوبیت اخوان المسلمین در این کشور اشاره می کند و می گوید که این حزب اسلامی در شهرهای بزرگ محبوبیت ندارد اما هنوز آرای خود را در برخی مناطق حفظ کرده است. اما مورخان مصر می گویند این کشور وقتی قدرتمند است که دولت مرکزی قوی وجود داشته باشد و وقتی دولت ضعیف باشد قدرت های حاشیه‌ای تقویت می شوند.

هانری لوران می گوید که در واقع بحران کنونی مصر، یک بحران قدیمی و همیشگی است. حاشیه همواره بر دولت مرکزی فشار می‌آورده حتی در دوران حسنی مبارک. اما مبارک برای غلبه بر آنها رهبران آنها را شناسایی می کرد و سعی می کرد از در همکاری با آنها وارد شود. بر اساس همین منطق می شود گفت که حوادث تروریستی اوایل دهه نود در مصر، لزوما بر اثر فشار نیروهای اسلامی نبود بلکه بیشتر می توان آن را فشار قدرت های محلی و حاشیه ای دانست.

این استاد دانشگاه سپس درباره احتمال وقوع جنگ داخلی در مصر می گوید اخوان المسلمین با طرح این موضوع که بهترین جایگزین برای سلفی ها هستند به دنبال قدرت مرکزی هستند و حتی بخش زیادی از آنها قبول کرده اند که دست به اسلحه نبرند. بنابراین مصر در موقعیت سوریه قرار ندارد و من انحرافی به سمت جنگ داخلی نمی بینم.