خاطره یک نماینده از روز تحلیف احمدی‌نژاد

کد خبر: ۱۲۳۴۱۸

تاریخ: ۱۲ مرداد ۱۳۹۲ - ۲۰:۱۱

جهانبخش محبی‌نیا عضو هیئت رئیسه مجلس هشتم، خاطره‌ای از روز تحلیف محمود احمدی‌نژاد ششمین رئیس جمهوری اسلامی ایران ذکر کرد.

جهانبخش محبی‌نیا نماینده عضو هیئت رئیس مجلس هشتم در گفت‌وگو با  فارس، خاطره‌ای از روز تحلیف احمدی‌نژاد ذکر کرد.

پس از انجام مراسم تحلیف اول آقای احمدی‌نژاد، در یکی از اتاق‌های سالن آفتاب مجلس شورای اسلامی صاحب‌منصبان تراز اول کشور جمع شده بودند.

آیت‌الله هاشمی شاهرودی رئیس وقت قوه قضاییه، غلامعلی حدادعادل رئیس وقت مجلس شورای اسلامی، آیت‌الله جنتی دبیر شورای نگهبان قانون اساسی، حجت‌الاسلام محمدی گلپایگانی رئیس دفتر مقام معظم رهبری، آیت‌الله مهدوی کنی رئیس مجلس خبرگان رهبری، آیت‌الله رفسنجانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، حجت‌الاسلام سیدمحمدحسن ابوترابی فرد و محمدرضا باهنر و بعضی از دوستان هیئت‌ رئیسه مجلس و همچنین محمد خاتمی و محمود احمدی‌نژاد حضور داشتند.

آقای خاتمی قصد خداحافظی داشت که شاهین محمدصادقی نماینده مردم کازرون و عضو هیئت‌ رئیسه مجلس در خروجی اتاق به او گفت: «آقای خاتمی! بالاخره بیمارستان کازرون در بودجه نیامد و یا تعبیری نظیر اینکه عملیات اجرایی آن شروع نشد؛ به آقای احمدی‌نژاد سفارش فرمایید!».
آقای خاتمی، احمدی‌نژاد را که با آیت‌الله جنتی سخت مشغول صحبت و چه بسا نجوا بود، مورد خطاب قرار داد و دو بار او را صدا کرد که البته آقای احمدی‌نژاد متوجه نمی‌شد. آقای خاتمی گفت آقای احمدی‌نژاد که گوش نمی‌دهد. بار سوم یا چهارم(دقیق نمی‌دانم) احمدی‌نژاد جواب داد: «بله بفرمایید» که خاتمی سفارش بیمارستان کازرون را به او کرد!!! احمدی‌نژاد هم سری تکان داد و گفت بررسی می‌کنیم.

لحظه‌ای تأمل کردم و بعد به فکری عمیق رفتم و برایم جالب بود؛ در ذهنم متن زیبایی بازسازی شد و شاید روایت‌های کهن تاریخی را بدون صدا زمزمه کردم.

خدایا هشت سال خاتمی قدرت، اختیار و مسئولیت اختصاص بودجه به بیمارستان، فرودگاه، بندر، دانشگاه و ... را به هر شهری را داشت؛ خوب یا بد و انشالله خوب اما فرصت مثل ابر بهار از دست رفت. تداوم ایام کار خود را با هر کسی می‌کند. الآن آقای خاتمی در 30 ثانیه می‌خواهد وعده به محمدصادقی را جبران کند اما به مقدار محاسبه ذیل در هشت سال یعنی 365 روز ضرب‌در 24 ساعت ضرب در 60 دقیقه ضرب در 60 ثانیه تقسیم بر 30 ثانیه وقت داشت اما دنیا وفا نکرد.

هدیه امروز بنده به آقای روحانی در آستانه تحلیف ایشان این است که انشاءلله قدردان لحظه‌ها و ثانیه‌هایی باشند که زمان ریاست ‌جمهوری این عزیز را به خود اختصاص خواهد داد.

این داستان یادآوری و بازتولید واقعه‌ای است که ظرفیت تبدیل به روایت، فرا روایت و یا گفتمان را دارد و آن هم مدیون عملکرد و کارکرد دولت آقای روحانی است.