«خروس» بي محل!

يوسف بهروز

کد خبر: ۱۲۳۶۸۵

تاریخ: ۱۵ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۰:۱۰

مثل اين که کم کم بايد بپذيريم شبکه دوم سيما در موقعيت پخش سريال هاي مناسبتي در رقابت با ساير شبکه هاي سيما يک بازنده تمام عيار است. اگر از چند استثناء (مثل مجموعه مناسبتي کلاه قرمزي در ايام نوروز) بگذريم، اين شبکه در مجموعه هاي خاص مناسبتي در ايام نوروز يا ايام ماه مبارک رمضان سال هاست که ديگر حرفي براي گفتن ندارد. شايد يکي از دلايل اين ناکامي ها را مي توان به سهل انگاري و نبود برنامه ريزي دقيق در ساخت سريال هاي قوي مرتبط دانست.شاهد مثال ما پخش سريال «خروس» در ايام ماه مبارک رمضان امسال از اين شبکه است . امسال هم تجربه تازه سعيد آقاخاني به نام «خروس» به دليل ضعف فيلم نامه و ساير اشکالاتي که در ادامه به آن ها اشاره مي کنيم، نتوانسته است در رقابت با ساير سريال هاي ماه مبارک رمضان حرفي براي گفتن داشته باشد و به همين دليل نيز نمي توان بختي براي آن به عنوان پرمخاطب ترين سريال رمضاني امسال متصور بود. شايد بانگ «خروس» آقاخاني در موقعيت پخش ديگري با برخي اصلاحات، بهتر از اين ها به گوش مي رسيد اما پخش آن بدون در نظر گرفتن ظرايف ويژه چنين سريال هايي حکايت «خروس بي محل» را به اذهان متبادر کرد.

کارگردان خبره و تجربه اولين سريال رمضاني!

آقاخاني امسال به صورت کاملاً ناخواسته براي اولين بار در مجموعه هاي مناسبتي ماه مبارک رمضان اثري را راهي آنتن شبکه دوم سيما کرده است. جالب تر اين که ساختار اين اثر با همه آثار قبلي آقاخاني متفاوت است و در واقع فيلم نامه «مصطفي کيايي» براي اولين بار آقاخاني را در موقعيت کارگرداني مجموعه اي قرار داده است که به جاي طنز کلامي(ويژگي اغلب آثار آقاخاني به جز دزد و پليس) به روايت جدي يک داستان دراماتيک با خلق سايه هايي از «طنز موقعيت» مي پردازد.

ضعف فيلم نامه و شخصيت پردازي

فيلم نامه «خروس»، نوشته «مصطفي کيايي» است که انتظار مي رفت داستان پردازي خوبي داشته باشد، اما سير روايي داستان -روايت بي پولي يک خانواده و تلاش براي تامين هزينه هاي بيمارستان -با توجه به سلسله اتفاق ها چندان منطقي پيش نمي رود. از آن سو شخصيت ها نيز به صورت تمام و کمال به بيننده معرفي نمي شوند. داستان، شخصيت پردازي خوبي هم ندارد و گاه انگيزه افراد در ارتکاب رفتارشان مشخص نيست. استفاده از بازيگران طنزي که بيننده پيش از اين آن ها را در نقش هاي شوخ و شنگ در فيلم ها و سريال هاي ديگر ديده و به علت نوع روايت طنز گونه ماجراها از آن ها انتظار رفتار کمدي دارد، در نقش جدي هم در صورت روايت هاي سنجيده و فيلم نامه قوي تر مي توانست حسن مجموعه «خروس» باشد که به دليل جا نيفتادن بازيگران اصلي در نقش هايشان به نقطه ضعف سريال تبديل شده است. به طور مثال بيننده از بازيگراني چون «جواد رضويان» يا «يوسف تيموري» انتظار رفتار کمدي دارد و بازي اين بازيگران در نقش جدي با حداقل ميزان طنز، جذابيتي ايجاد نمي کند، هر چند در بستر يک فيلم نامه قوي مي توانست کليشه شکن قلمداد شود.

تيتراژ و پايان بندي

درباره تيتراژ و پايان بندي سريال «خروس» بايد گفت هر دو بخش آثاري جدا از محتواي اصلي سريال به نظر مي رسند و ارتباط آن ها با سريال چنان است که مجموعه اي جدا از هم به نظر مي آيند. تيتراژ اثر، شعري با گويش غير رايج «راجي» [گويش ري باستان] است که به نظر مي رسد بيشتر اداي دين تهيه کننده سريال (عليرضا ابراهيمي دليجاني) به شهر خودش «دليجان» است چرا که اين گويش تنها در اين شهر و برخي نقاط محدود استان مرکزي رواج دارد. اما ترانه پايان بندي سريال صداي «محمد عليزاده» خواننده جوياي نام اين سال هاست که قبلاً صداي زيبايش را روي تيتراژ برنامه هايي چون کوله پشتي، ماه عسل، جنگ نوروز(با اجراي رضا رشيدپور عرضه شده در فروشگاه هاي رسانه هاي تصويري) شنيده بوديم و گرچه محتواي شعر پايان بندي را با اصرار مي توان به برخي موضوعات داخل مجموعه ربط داد اما هم چون سبک بسياري از سريال هاي رمضاني نماهنگ ربطي به سريال ندارد و آثاري جداگانه به نظر مي آيند.

تکرار ناشيانه يک تکنيک تصويربرداري

تصويربرداري با دوربين روي دست تکنيک بسيار مهمي در بسياري از آثار سينمايي و تلويزيوني است که بيشتر براي مستند جلوه دادن وقايع يک سريال يا فيلم استفاده مي شود. در صورت استفاده به جا از آن اين تکنيک مي تواند بسيار مهم باشد اما استفاده «گل درشت» آن نمونه آن چه امسال در سريال «خروس» شاهديم و گاه با چرخش هاي عجيب و غريب و خودنمايانه ۱۸۰ درجه توام است، نه تنها حسني براي يک سريال محسوب نمي شود، بلکه تکرار ناشيانه اي از يک تکنيک مهم تصويربرداري است.گروه بازيگران خروس شامل بازيگراني کارکشته در عرصه طنز چون: جواد رضويان(اسماعيل کيا) يوسف تيموري(کامران)، حميد لولايي، عزت ا... مهرآوران و... و بازيگراني که تجربه کم تري در اين عرصه دارند، چون: کريم اکبري مبارکه بازيگر نقش (ابن ملجم در سريال امام علي در نقش نصرت کيا)، مليکا شريفي نيا (ستاره) سپند اميرسليماني(ناصر) و مرضيه صدرايي(مادر اسماعيل) و... هستند که با وجود تلاشي که مي کنند در مجموع به دليل ضعف شخصيت پردازي بازي آن ها چندان به چشم نمي آيد. تنها حسن مجموعه تلويزيوني «خروس» شايد خطرپذيري سعيد آقاخاني در تجربه نوع تازه اي از روايت باشد که در آن طنز موجود در داستان نه طنز کلامي که نوعي طنز موقعيت است. البته مي توان گفت کارگردان سريال «خروس» با آزمايش حيطه تازه اي از کار طنز هنوز راهي طولاني تا رسيدن به طنزي فاخر و حساب شده چون طنز تنيده در نمونه هاي موفق آثاري از اين دست پيش رو دارد. از اين زاويه، «خروس» سياه مشقي تازه در دفتر آفرينندگان آن محسوب مي شود که تا مرز مطلوب يک اثر تلويزيوني جذاب راهي طولاني در پيش دارد...