فطــر؛ جشن آزادي و اميــد

کد خبر: ۱۲۴۱۰۹

تاریخ: ۱۸ مرداد ۱۳۹۲ - ۰۳:۲۳

بگذشت مه روزه، عيد آمد وعيد آمد بگذشت شب هجران معشوق پديد آمد

عيد فطر، جشن تخليه و تجليه است. جشن زدودن زشتي‌ها و برآمدن زيبايي روح است. جشن آزادي از حباب منيت و اتصال به درياي توحيد است. عيد فطر جشن يك ماه تمرين مراقبه نفس و توجه و راز و نياز با حضرت محبوب است. نياز، طلب و اراده ما در تعامل با ناز و كرشمه او كه ما را به معاشقه در سحرها فراخواند، به خرمن نفس سركش ما آتش زد و جانِ در غربت فروافتاده ما را بيدار كرد.

شعله‌يي فرا راه‌مان قرار داد تا با مشاهده جمال و جلال بي همتاي او از هر آنچه غير اوست دوري بجوييم. محبوب ازلي فراخور حال هر فرد، نور خود بر قلب روزه‌داران تابانيد و بدين سان همه متناسب با مرتبه وجودي و طهارت قلبي خود از بركات اين ماه مبارك بهره‌مند شدند. فقير و غني، عزيز و ذليل، حاكم و ملت، عالم و عوام، در سراسر جهان فارغ از مقام و منصب بر سر سفره ‌ميهماني و بار عام حضرت دوست نشستند و نور معشوق را خوردند و نوشيدند.

پس از يك ماه تمرين سلوك و معاشقه با حضرت دوست انسان نويني متولد شد و آنچه اينك اهميت دارد تداوم اين حال معنوي و حس زيباي نياز خلوت نشيني با حضرت مونس است. چانچه انس با تنها رفيق و شفيق پس از رمضان نيز استمرار يابد، آدمي به ساحتي از وجود واصل مي‌شود كه تنها پاكي، زيبايي، صفا، خلوص، وحدت و عشق در آن يافت مي‌شود. بوي بهاري عالم نامرئي اميد به آينده بهتر را در سالك زنده نگه مي‌دارد و او را در مقابل ناجوانمردي‌ها و بي عدالتي‌هاي عالم مرئي و سياست در امان مي‌دارد.

زنده نگه داشتن اميد به زندگي بهتر، پس از جشن پاكي از اهميت تام برخوردار است. دنيا سرشار از نفاق، دروغ، چاپلوسي و قدرت طلبي است؛ اما پس از يك ماه هم‌نشيني با حضرت حق تعالي بايد آموخته باشيم كه همه اين قدرت‌ها و بازي‌ها، حباب روي آب است. مهم اين است كه بنده خدا و خادم مردم باشيم و پس از تسليم خود به قادر متعال، بر آستان هيچ قدرتي سر فرود نياوريم.

همواره به خاطر داشته باشيم گرسنگي در اين يك ماه رمضان با ما چه كرد و به قدر توان خود براي خشكاندن ريشه بلاي فقر و گرسنگي تلاش كنيم. صاحب منصبان حكومتي به خاطر داشته باشند با چه اميدي در خانه حضرت حق را زدند و از او با وجود همه گناهان، غفلت‌ها، قصورها و بدي‌ها طلب بخشش و دستگيري كردند، بنابراين آنها نيز با گرفتاران، زندانيان، افتادگان و مراجعين با گذشت و بخشش برخورد كنند تا بهار رمضان و قرآن را پيوسته در روح خود و جامعه زنده نگه دارند.

پس از يك ماه تمرين عبادت خالصانه خالق هستي، براي رضاي حضرت حق به خدمت مخلوقات او بپردازيم. پس از يك ماه تمرين براي آزادي نفس، آزادي سياسي را در جامعه تمرين كنيم.

عيد آمد و عيد آمد و آن بخت سعيد آمد برگير و دهل مي‌زن كان ماه پديد آمد

رييس آكادمي مطالعات ايراني لندن