نامه ترکان به لاریجانی درباره سخنان حکیمی

کد خبر: ۱۲۴۵۶۲

تاریخ: ۲۱ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۷:۳۳

مشاور رئیس جمهور در نامه ای به علی لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی از سخنان حکیمی، نماینده رودبار انتقاد کرده و گفته است که نامبرده آنچه به زبان آورده اند را با دلایل و مستندات بیان و اثبات نمایند، و یا در غیر اینصورت در همان تریبون از بنده عذرخواهی و از درگاه الهی طلب مغفرت نمایند.

به گزارش مهر، متن نامه اکبر ترکان خطاب به رئیس مجلس بدین شرح است:

جناب آقاي دكتر علي لاريجاني

رياست محترم مجلس شوراي اسلامي

با تقديم سلام و احترام؛

در جلسه علني امروز مورخ 21/05/92 به هنگام رسيدگي به صلاحيت وزراي محترم معرفي شده از سوي رياست محترم جمهوري اسلامي ايران، جناب آقاي حكيمي نماينده محترم مردم شريف رودبار در موضع مخالفت نام اينجانب را كه متضمن تهمت هاي ناروايي بود از تريبون رسمي مجلس شوراي اسلامي بر زبان آوردند. برابر فتواي حضرت امام خميني ،آن عزيز سفر كرده و ماده 78 آيين نامه داخلي مجلس شوراي اسلامي، حق اعتراض براي اينجانب وجود دارد. نظر به اينكه مجلس محترم شوراي اسلامي دانشگاهي بزرگ و نمايندگان محترم عصاره فضائل ملتند و گفتار و عملكردشان در منظر و مرعي هموطنان عزيز ايران و همچنين مورد مداقه خارجيان نيز ميباشد، قرار دارد و برابر ارشاد و هدايت قرآن كريم در موارد متعدد از جمله آيه هشتم سوره مباركه مائده كه ميفرمايد:

" يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُونُواْ قَوَّامِينَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ"

و فرمايش مقام معظم رهبري (دام ظلّه) در تفسير آيه شريفه مذكور در تاريخ 08/03/92 در ديدار با نمايندگان محترم مجلس شوراي اسلامي بر لزوم رعايت عدالت و انصاف حتي در برابر مخالفان سياسي تاكيد فرمودند. لذا اذعان ميفرمايند كه نمايندگان محترم نبايستي به هر آنچه كه فكر ميكنند بدون تحقيق و بررسي در صحت و يا سقم و آثار آن بر زبان جاري نمايند، از خداوند متعال ميخواهم كه به همة ما انصاف و اعتدال را در گفتار و عمل عنايت فرمايد.

اینجانب آنچه نماینده محترم فوقالذکر در نهایت بی تقوایی بر زبان آوردند را نمونه ای ظالمانه از تهمت زدن و بی مبالاتی در اظهارات از تریبون عمومی مجلس می دانم و لذا انتظار دارم نامبرده آنچه به زبان آورده اند را با دلایل و مستندات بیان و اثبات نمایند، و یا در غیر اینصورت در همان تریبون از بنده عذرخواهی و از درگاه الهی طلب مغفرت نمایند.