دیدار حساس روحانی و پوتین

کد خبر: ۱۲۴۷۴۶

تاریخ: ۲۲ مرداد ۱۳۹۲ - ۲۱:۵۰

اشپیگل نوشت: همه از انتخاب حسن روحانی به ریاست‌جمهوری ایران نفس راحتی کشیدند و دلایل زیادی برای آن وجود دارد. انتخاب او امید و انرژی زیادی را میان ایرانیان به وجود آورده که شاید او بتواند هر چند در بلند مدت تغییر ایجاد کند. همچنین امیدهای جدیدی برای بن‌بست بی‌پایان برنامه هسته‌ای این کشور بوجود آمده است.

به گزارش سرویس بین الملل سایت خبری تیک Tik.ir، تنها چند روز پس از جشن تحلیف نخستین چالش‌های سربرآورد. اگر اولین دیدار با رهبر یک کشور خارجی نشان دهنده جهت‌گیری سیاست خارجی باشد، دیدار او با ولادمیر پوتین در تاریخ 12 اوت می‌تواند نوع هشدار به جهان غرب باشد.

این دیدار اتحاد بین تهران و مسکو را که در سوریه نقش زیادی ایفا می‌کند مورد تایید قرار می‌دهد.

شواهد حاکی از آن است که احتمالا مسئله هسته‌ای ایران اهمیت کمتری نسبت به مسئله سوریه پیدا می‌کند. جنگی که تبدیل به راهی برای یافتن سلطه در خاورمیانه شده است.

روسیه چیز کمی برای باخت و چیزهای زیادی برای برد در سوریه دارد. سقوط بشار اسد شکستی برای منافع ایران در منطقه محسوب می شود. از طرف دیگر تقویت روابط با روسیه که در جنگ سوریه هدف مشترکی پیدا کرده‌اند برای ایران در منطقه و همچنین در سطح جهان اهمیت خاصی دارد. بعید است موضع روحانی در مورد سوریه تفاوت چندانی با مقام پیشین او داشته باشد.

اشپیپگل در ادامه نوشت: از اهمیت افتادن مسئله سلاح هسته‌ای ایران می‌تواند نگران‌کننده باشد اما همچنین می‌تواند باعث خوش‌بینی هم باشد. تهران هزینه سیاسی و اقتصادی بمب هسته‌ای را درک کرده است. همچنین می‌داند که تلاش برای آن بی‌فایده است چون احتمالا آمریکا متعاقبا به عربستان هم نمونه مشابهی را خواهد داد. باید از این فرصت برای مذاکره استفاده کرد. این می‌تواند از فاجعه بروز جنگ با ایران هم جلوگیری کند.

در اولین نگاه ممکن است که مسئله هسته‌ای نسبت به پیش از جنگ سوریه اهمیت کمتری یافته باشد، اما باید این موضوع را در نظر داشته باشیم که مذاکرات هسته‌ای در چنین شرایطی می‌تواند بسیار حساس باشد. اگر کشورهای غربی بتوانند با ایران بر سر برنامه هسته‌ای این کشور به توافق برسند، احتمال بسیار زیادی وجود دارد که بتوانند با استفاده از این ارتباط برای حل موضوع سوریه هم تلاش بکنند. این می‌تواند برای دولت ایران فرصتی باشد که در منطقه و ورای اتحاد تهران-مسکو نقش سیاسی پررنگ‌تری ایفا کنند.