دولت يازدهم و مديران هميشه در حج

کد خبر: ۱۳۱۷۵۶

تاریخ: ۱۳ مهر ۱۳۹۲ - ۰۹:۱۰

جمهوری اسلامی نوشت:

اين روزها به هر اداره و نهاد و مؤسسه‌اي سر بزنيد خواهيد ديد يك يا چند نفر از مديران و افراد كليدي آنها حضور ندارند. در پاسخ به اين سؤال كه علت غيبت چيست؟ خواهيد شنيد حضرات به حج مشرف شده‌اند.

در نظر اول، اين پاسخ بسيار جالب و خوشحال كننده است و از زبان شنونده، دعائي را هم بدرقه راه اين حضرات به حج رفته مي‌كند،‌ ولي بعد از آنكه اندكي پرس و جو كنيد مشخص مي‌شود اكثر آنان نه براي انجام حج واجب بلكه به عنوان كارگزار يكي از دستگاه‌هاي مربوط به حج عازم مكه شده‌اند و البته براي چندمين بار است كه مشرف مي‌شوند! اگر از خودشان بپرسيد چرا كارتان، كه وظيفه اداري يا علمي و آموزشي و يا خدمت رساني از نوع ديگر به مردم است، را رها كرده‌ايد و براي چندمين بار به مكه مشرف شده‌ايد؟ در جواب مي‌گويند به عنوان يك واجب عيني اين مأموريت را پذيرفته‌ايم و اگر نمي‌پذيرفتم اين كار مهم زمين مي‌ماند و كار حج لنگ مي‌شد.

توجيه جالبي است و با همين توجيه، هر ساله كارهاي بسياري از وزارتخانه‌ها، ادارات، نهادها و مؤسسات آموزشي و فرهنگي به مدت بيش از يكماه معطل مي‌ماند تا حضرات به حج غير واجب مشرف شوند و از نظر خودشان اين واجب عيني را به انجام برسانند. علاوه بر اين، بسياري از افراد توانائي كه اشتغال خاصي ندارند و سفر آنها به مكه هيچ مشكلي براي كارهاي جاري كشور و مردم ايجاد نمي‌كند، به كار گرفته نمي‌شوند و اين روند هر ساله در كشور تكرار مي‌شود...

در دولت‌هاي گذشته بارها بخشنامه‌هائي براي جلوگيري از اين اقدام غيرمنطقي صادر شد و مسئولان دولتي وعده‌هائي براي جلوگيري از آن دادند، اما به اين دستورالعمل يا هرگز عمل نشد و يا بعد از مدت كوتاهي به فراموشي سپرده شد. نمي‌توان دولت‌هاي گذشته را به عدم تمايل به جلوگيري از اين روش نادرست متهم كرد ولي قطعاً مي‌توان از آنها اين گلايه را داشت كه چرا اراده‌اي جدي در اجراي بخشنامه‌هاي خود نشان ندادند و پيگير اجراي آن نشدند. البته اين واقعيت تلخ را هم بايد در بررسي علت عدم اجراي بخشنامه‌ها در نظر گرفت كه مجريان بخشنامه‌ها معمولاً خودشان از همان مديراني هستند كه براي هر ساله به حج رفتن احساس تكليف مي‌كنند و چون موضوع به خودشان يا به اطرافيان و بستگان و نور چشمي‌هايشان مربوط مي‌شود طبيعي است كه بخشنامه‌ها را پشت گوش بياندازند و احساس تكليفشان بر احساس وظيفه عمل به بخشنامه غلبه كند.

اين وضعيت براي كشوري كه قانون مداري بايد در آن محور همه كارها باشد، نه زيبنده است و نه قابل تحمل. شايد از دولت‌هاي نهم و دهم كه قانون گرائي در آنها جايگاهي نداشت، انتظار برخورد با اين روش غلط انتظاري غيرمنطقي بود، ولي دولت يازدهم كه عمل كردن بر محور قانون را از شعارهاي محوري خود قرار داده، مي‌تواند در اين زمينه اقدام كند و براي هميشه به اين روش نادرست خاتمه دهد.

درخصوص حج امسال از اين دولت انتظاري نيست، چرا كه تمام تصميمات در زمينه سفرها قبلاً گرفته شده بود و اقدامات نيز صورت گرفته و بخش عمده‌اي از سفرها انجام شده و لغو كردن بقيه سفرها نيز امكان پذير نيست. دولت يازدهم براي اعمال قانون و نظم و نسق بخشيدن به اين موضوع فرصت خوبي دارد و از هم اكنون مي‌تواند ضمن انجام بررسي‌هاي لازم، به تصميم مطلوبي برسد و مقدمات اجراي آن تصميم را براي سال آينده فراهم نمايد و تكليف پديده مديران هميشه در حج را براي هميشه روشن كند.

اين را هم مي‌دانيم كه سفر به خانه خدا براي بسياري از افراد يك سفر مطلوب و محبوب است كه هر قدر تكرار شود نه تنها تشنگي و علاقه به آن كاهش نمي‌يابد بلكه موجب تشنگي بيشتر مي‌شود. عده‌اي نيز نه براي علاقه و عشق به خانه خدا و سرزمين وحي، بلكه با اهدافي از جنس مادي به اين سفر علاقمند هستند. همين انگيزه هاست كه مانع قانونمندي و جلوگيري از سفرهاي تكراري مي‌شود. عده‌اي هر طور شده حتي به قيمت معطل ماندن بسياري از كارها به اين سفر مي‌روند و به واقعيت‌هائي كه اشاره كرديم بي‌اعتنائي مي‌كنند. دولت يازدهم نيز مجموعه‌اي از انسان‌ها را در خود دارد كه همين انگيزه‌ها قطعاً در آنها هم يافت مي‌شوند. بنابر اين، خطر بي‌اعتنائي به بخشنامه‌ها و بي‌توجهي به واقعيت‌هاي برشمرده شده در اين مقوله، دولت يازدهم را نيز تهديد مي‌كند. به همين دليل، بايد از هم اكنون به دولتمردان جديد يادآور شويم كه درصحنه عمل مشخص خواهد شد شما چقدر به شعارهائي كه داده‌ايد پاي‌بند هستيد.

اجتناب خود مسئولان دولتي از سفر تكراري به حج، بهترين و مؤثرترين عامل براي مقابله با مسافرت‌هاي تكراري مديران دستگاه‌ها، ارگانها، نهادها و مؤسسات مختلف به حج است. امور حج قطعاً بايد توسط افرادي كه تجربه و اطلاعات لازم را دارند اداره شود، اما اين تجربه و اطلاعات نبايد در انحصار افراد خاصي باشد. گردش مديريت‌ها و عموميت پيدا كردن تجربيات به افراد مختلف، يك اصل اجتناب ناپذير است. مهم‌تر اينكه اصولاً اين امور نبايد برعهده مديراني كه در دستگاه‌هاي ديگر مشغول به كار هستند گذاشته شود. آنها اگر در مسئوليت‌هاي خود مفيد نيستند چرا مسئوليت دارند؟ و اگر مفيد هستند چرا هر سال بيش از يكماه مسئوليت خود را ترك مي‌كنند و كار مردم را لنگ مي‌گذارند؟

اراده و عزم دولت يازدهم براي مقابله با اين پديده غيرمنطقي مي‌تواند مشكل را حل كند و به اين روش زيان بخش خاتمه دهد.