واکنش امام به ساختمان سازی در سفارت آمریکا: مگر ما می خواهیم تا آخر با آمریکا قهر باشیم؟

کد خبر: ۱۳۴۰۳۳

تاریخ: ۳۰ مهر ۱۳۹۲ - ۱۷:۳۰

سیدعلی صنیع خانی، از سرداران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، با اشاره به داغ شدن موضوع نظر امام درباره تعامل با آمریکا، به خاطره ای از ایشان در مقطعی جهت ساختمان سازی در محل لانه جاسوسی یا همان سفارت سابق آمریکا اشاره کرده است.

به گزارش آینده ؛ وی به نقل از یکی از اعضای اطلاعات سپاه می گوید: در آن زمان که در بخش شمالی لانه جاسوسی مستقر بودیم، با محدودیت فضای اداری روبه رو بودیم که اقدام به تهیه آهن آلات و مصالح برای احداث ساختمانی در محوطه کردیم.

در این زمان به فکر اخذ نظر حضرت امام (س) خدمت شهید محلاتی، نماینده امام در سپاه رسیدیم تا نظر حضرت امام را جویا شویم، پاسخ استعلام را این گونه از امام نقل کردند که «مگر ما می خواهیم تا آخر با آمریکا قهر باشیم.»

گفتنی است، مدتی بعد از تسخیر سفارت آمریکا در سال 58، ساختمان آن به سپاه پاسداران تحویل داده شد و در حال حاضر نیز این مجموعه در اختیار سپاه است.

با توجه به شهادت شهید محلاتی در اسفند سال 64، این نقل قول مربوط به قبل از آن زمان است.

متن کامل یادداشت آقای صنیع خانی که در شماره امروز روزنامه بهار درج شده، به این شرح است:

در بیست و چهارمین سال رحلت آن امام وارسته به حق پیوسته رسانه ملی و روزنامه تولیت انحصاری انقلاب جناب آقای شریعتمداری در علمداری از میراث امام به پا خاسته و با سرلوحه قرار دادن الحاقیه پایانی وصیتنامه الهی- سیاسی آن راحل عظیم الشأن (اکنون که من حاضرم، نسبت هایی بی واقعیت به من داده می شود و ممکن است پس از من در حجم آن افزوده شود، لهذا عرض می کنم آنچه به من نسبت داده شده یا می شود )مورد تصدیق نیست، مگر آن که صدای من یا خط و امضای من باشد، با تصدیق کارشناسان، یا در سیمای جمهوری اسلامی چیزی گفته باشم.» هجمه به آقای هاشمی را تشدید و چراغ سبزی برای عناصر بی منطق تندرو! نشان داده اند، ابهاماتی است که باید متولیان مذکور به تبیین آن بپردازند. چگونه می شود که آن جمله در این بیست و چهار سال اولین نقل قول و خاطره از امام است که مستند به خط و صوت نیست؟! و آیا این اقدام در شرایط کنونی با مشکلات فراروی نظام و مردم در حمایت از دولت و منویات رهبری است؟! آیا تخریب و درنهایت حذف آقای هاشمی و خواستار مرگ او شدن مشکل گشاست؟! در سنوات گذشته خاطرات و نقل قول های فراوانی از افراد و مخصوصا بزرگانی از علما و مسئولان و مرتبطین و از آن جمله مقام معظم رهبری شنیده ایم که برای من بعضی از آن ها توشه راهی گرانبها بوده و خواهد بود که نه خطی در کار و نه صدایی مضبوط. حال چه اتفاقی رخ داده فردی از فرزندان معنوی و یاری از یاوران دیرین و از نزدیک ترین ها به امام و انقلاب که برای پیروزی آن مرارت ها به جان خریده و در شکل گیری و اداره جمهوری اسلامی از هر کوششی دریغ ننموده و برای حفظ آن آبرویش را نیز در طبق اخلاص قرار داده را با مستمسک قرار دادن خاطره ای از سال 62 که سال 89 آن را رسانه ای کرده، این گونه باید مورد بی احترامی واقع گردد؟! با شناختی که از این دوستان قدیمی دارم؛ ظاهرا توجیه کننده اقدامشان توسل به کلامی از امام(ره) در واپسین ترین کلمات الحاقیه به وصیتنامه است که «میزان در هرکس حال فعلی او است» و آیه ای از قرآن آمده است که: اذاجاءکم فاسق بنبافتبینوا (حجرات،6)؛ هرگاه فاسقی خبری برای شما آورد تحقیق کنید. وگرنه از این مخبر خاطرات فراوانی از امام داریم و دارند که بدون تحقیق پذیرفته ایم و به کار بسته ایم که مبارک ترینش بیان خبری است که در مجلس خبرگان رهبری بیان نمود و نگرانی ها را مرتفع ساخت، آن هم ساعاتی پس از قرائت وصیتنامه و فراز آخرین در مجلس شورای اسلامی و در جمع کارگزاران نظام. و اما مستمسک: پیشنهاد حذف پخش شعارهای مرگ بر آمریکا و مرگ بر شوروی از صداوسیمای جمهوری اسلامی در سال 62 به حضرت امام (س)، شعاری که پس از زمانی نه چندان دور ضمن حذف بخش دوم آن که مرگ بر شوروی بود، هم از صداوسیما و هم از شعارهای مردمی در محکومیت ظالمین که البته اقدام بجایی بود و اقدام دیگری که درباره پرچم آمریکا صورت پذیرفت و آن ابلاغیه ستاد کل نیروهای مسلح از پاک کردن نقاشی پرچم آمریکا در میادین صبحگاه های نیروهای مسلح در زیر پای رژه روندگان. ستم دیرینه آمریکا و انگلیس موردی نیست که از خاطره ملت ایران زدوده شود و از بین برود و البته این عقده همیشه ایام تا تغییر رویه و اقدام عملی برای جبران باید در دل ملت ما و هر ایرانی که دل در گرو این وطن دارد پابرجا باشد.

ولی سوال اینجاست که استدلالمان برای حذف شعار مرگ بر شوروی چه بود، پشتیبانی تجهیزاتی از عراق می کرد. ملت ما و رزمندگان مان، بمباران های میادین نبرد و شهرهای ایران توسط توپولف ها و میگ های روسی را فراموش نمی کند و از همه دردناک تر بمباران های شیمیایی با بمب های تحویلی شوروی به عراق و در ادامه تحویل میگ های 25 و دیگر پشتیبانی ها که بیان مفصل آن مجال دیگری می طلبد. و پس از آن در کجا شوروی و روسیه را در کنار خود داشته ایم و در این اواخر کدام قطعنامه ظالمانه ای علیه کشور و مردم مظلوم ما به تصویب رسیده که امضای چین و شوروی موید آن نباشد. از تحریم های اخیر بیشترین بهره را چین و شوروی برده اند با کمترین هزینه نسبت به کشورهای اروپایی و آمریکا. ظالم، ظالم است و ظلم بد است؛ از هر که سر بزند، ظالم باید محکوم شود و گاهی منافع نظام ایجاب می کند که روش های برخورد تغییر یابد. به نظر می رسد پخش نشدن و شدن مرگ بر آمریکا و شوروی دلیل این هجمه نیست که واقعیت را باید در انتخابات 24 خرداد 92 جست وجو کرد و بس.

خوب است من هم خاطره ای از خاطره های بی خط و صدا را بیان کنم: در سال گذشته که برای پیگیری درمان ابوالزوجه مرحوم حضرت آیت الله سیدمجتبی موسوی لاری(ره) خدمت آقای دکتر کاظمی ریاست بیمارستان خاتم الانبیاء بودم، یکی از برادران قدیمی اطلاعات سپاه هم که مادرشان در بیمارستان بستری بود را ملاقات کردم. به مناسبتی خاطره ای را نقل کرد که شاید ذکرش بی مناسبت نباشد. فرمود: در آن زمان که در بخش شمالی لانه جاسوسی مستقر بودیم با محدودیت فضای اداری روبه رو بودیم که اقدام به تهیه آهن آلات و مصالح برای احداث ساختمانی در محوطه کردیم. در این زمان به فکر اخذ نظر حضرت امام (س) خدمت شهید محلاتی، نماینده امام در سپاه رسیدیم تا نظر حضرت امام را جویا شویم، پاسخ استعلام را این گونه از امام نقل کردند که «مگر ما می خواهیم تا آخر با آمریکا قهر باشیم.»

کلام آخرین: برادران بدانید این اقدامات مذبوحانه، آقای هاشمی را از دور خارج نخواهد ساخت و البته او عاقل تر از این است که قاعده بازی را به نفع بدخواهان به هم بزند و قطعا این برخوردها روز به روز او را در میان توده مردم عزیزتر خواهد کرد و نمونه آن را با رای آری به هاشمی در انتخابات اخیر مشاهده کردید.

«بدخواهان باید بدانند هاشمی زنده است، چون نهضت زنده است» (امام خمینی (ره