خبرسازی خواهر موسس فیسبوک

کد خبر: ۱۳۵۹۶۰

تاریخ: ۱۴ آبان ۱۳۹۲ - ۱۴:۲۰

خواهر موسس و مدیرعامل محبوب‌ترین شبکه اجتماعی دنیا این روزها حسابی خبرساز شده است.

رندی زوکربرگ که قبلا به عنوان مدیر بخش توسعه بازار و سخنگوی فیس بوک در این شرکت فعالیت می‌کرد، حالا شرکت Zuckerberg Media را راه‌اندازی کرده و سردبیری وب سایتDot Complicated را که در زمینه سبک زندگی دیجیتالی است، بر عهده دارد. او اخیرا اولین کتاب نوشته خودش را با نام Dot وارد بازار کرده و در آن درباره خطر تلف کردن وقت کودکان در اینترنت صحبت کرده است.

در این کتاب مصور کودکان تشویق می‌شوند که کمتر در اینترنت حضور داشته و به فعالیت‌هایی بپردازند که در تبلت آنها پیدا نمی‌شود. در واقع Dot  نام شخصیت خیالی یک دختر بچه خردسال است که عاشق تکنولوژی بوده و روی دستگاه‌های دیجیتالی‌اش تعصب خاصی دارد. او به تدریج متوجه می‌شود که زندگی چیزی فراتر از صفحه نمایشگر و دنیای درون آن است. در همین راستا با رندی زوکربرگ مصاحبه‌ای انجام شده است تا نظرش را درباره اینترنت و تاثیر اخلاقیات در آن بگوید.

- شما جزو ٢٠ نفر اولي بوديد كه در فيس‌بوك استخدام شديد. با وجود اينكه خواهر مديرعامل اين شركت محبوب بوديد چرا استعفا داديد؟

من به مدت ٦ سال هفت روز هفته در شركت مشغول به كار بودم. داشتن يك فرزند پسر اولين دليل من براي ترك فيس‌بوك بود. به علاوه كم‌كم متوجه شدم كه كارهاي ديگر و مهم‌تري  به غير از كار كردن در فيس‌بوك هم دارم.

- سيليكون ولي بيشتر يك محيط كاري مردانه است. آيا فكر مي‌كنيد زن بودن تاثيري بر اين تصميمتان داشته است؟

من جوان‌تر از آن بودم كه اين چيزهارا بفهمم. بالاخره تاثيرگذار بود اما متاسفانه به نظرم يك زن در دنياي تجارت هرگز نمي‌تواند به اندازه يك مرد عمل كند.

- زماني‌كه در فيس‌بوك مشغول بوديد، ويدئوهايي از شما منتشر شد كه در آن در مناسبت‌هاي شركت‌تان آواز مي‌خوانيد. نظرت در مورد اين ويدئوها چيست؟

آن زمان اين كار برايم حكم سرگرمي داشت. فكر مي‌كردم كه چقدر عالي است كه در محل كار هم به كار مورد علاقه‌تان بپردازيد و هم كار كنيد. فيس‌بوك دنياي باز و مرتبطي داشت. من هم هيچ محدوديتي براي خودم قائل نشدم. اما بايد مي‌فهميدم كه همكارها و بقيه مردم گويا هيچ چيز را فراموش نمي‌كنند و هميشه موضوع‌هاي گذشته را به رخ طرف مي‌كشند.

- شما خودتان جزو آن دسته افرادي هستيد كه شوخي‌هاي شبكه‌هاي اجتماعي را باب كرديد. اما در كتاب جديدتان «زندگي بدون پيچيدگي» از اخلاقيات در اينترنت صحبت مي‌كنيد.

آيا فكر مي‌كنيد شما شخص مناسبي براي نصيحت كردن ديگران هستيد؟

اگر مردم با تجربياتم ارتباط برقرار كنند و از اشتباهاتم درس بگيرند ، نتيجه مي‌گيريم كه من با انتشار آن كتاب كار سودمندي كردم.

- شما متهم شديد زماني كه نگهبان يك كلاب به شما اجازه ورود نداد در مورد وي پست بسيار ركيكي در توييتر منتشر كرديد. آيا اين خبر صحت دارد؟

راستش را بخواهيد من زماني كه در توييتر يا فيس‌بوك پستي مي‌گذاشتم، حتي فكرش را نمي‌كردم كه يك پست اين چنين در دنيا  بچرخد. من آن زمان از قدرت پست‌هايم آگاه نبودم. فقط همين.

- در كتابتان به اينكه چگونه اطلاعات شخصي‌تان به تبليغات گره خورد اشاره‌اي نكرديد.

ببينيد من عقيده دارم كه يك جامعه بايد پويا باشد. زماني كه تكنولوژي caller ID به بازار ارائه شد، همه احساس مي‌كردند كه حريم شخصي‌شان در معرض خطر است، اما با گذشت زمان و در حال حاضر كسي نيست كه اين قابليت را بد بداند.

- اما اطلاعات اين تكنولوژي فروخته نمي‌شد!

تمام اين سرويس‌ها ضعف‌هاي خودشان را دارد. مردم خودشان مي‌دانند كه از آنها استفاده كنند يا خير.

- خواهرتان Ariella در حال حاضر در شركت گوگل كار مي‌كند. به نظرم شما او را براي جاسوسي به آنجا فرستاديد. درست است؟

اوه، خواهرم در كارش خیلی جدي است. او حتي براي راحتيش در محل كار، نام خانوادگي‌اش را عوض كرده است و در يكي از پيشرفته‌ترين شركت‌هاي تكنولوژيك كار مي‌كند.

- آيا شما هم خود را موفق مي‌دانيد؟

بله. من خيلي خوش‌شانس بودم كه يكي از برادرانم راه زندگي من را به سمت سيليكون ولي عوض كرد.

- هركسي از موردي در شبكه‌هاي اجتماعي بدش مي‌آيد. شما چطور؟

من از والديني كه به كودكان خود اجازه بازي نمي‌دهند و خودشان مرتب در مورد مراحل بازي‌هايشان پست مي‌گذارند، نفرت دارم.

- از چيزي در مورد فيس‌بوك عذاب وجدان داريد؟

من يك بازاريابم و گاهي اوقات نمي‌توانم مرز بين كار و زندگي شخصي خود را حفظ كنم و اين تنها عذاب وجدان من است.

- اين همان چيزي‌است كه بقيه مردم هم از آن مي‌ترسند.

ممكن است، اما فيس‌بوك نكات مثبت زيادي دارد. من خودم را مي‌كشتم تا پستي در فيس‌بوك بگذارم كه توجه بقيه را جلب كند و از اين كار لذت مي‌بردم.

- فكر كنم هيچ‌كس به اندازه شما در پست‌گذاري مهارت نداشته باشد.

احتمالا همين‌طور است.

منبع: دنیای اقتصاد