تحلیلگرسابق سیا:توافق پیشنهادی باایران بهترین گزینه پیش روی آمریکاست

کد خبر: ۱۳۷۴۲۳

تاریخ: ۲۶ آبان ۱۳۹۲ - ۲۱:۱۴

کنت پولاکˈتحلیلگر برجسته سابق سازمان مرکزی اطلاعات آمریکا (سیا) توافق پیشنهادی و مطرح شده درمذاکرات هسته ای ایران را به رغم ایده آل نبودن توافقی منطقی دانست و استدلال کرد رد آن توسط آمریکاگزینه های دیگری راپیش روی واشنگتن قرار می دهد که یکی از دیگری بدتر است.

به گزارش روزیکشنبه ایرنا، پولاک دراین گزارش که در روزنامه ˈواشنگتن پستˈ منتشر شد، نوشت: تا رسیدن به یک توافق رسمی بین المللی که برنامه هسته ای ایران را محدود کند راه زیادی باقی است اما رفته رفته طرح کلی آن شکل می گیرد.

وی افزود: هرچند این توافق احتمالی کامل و بی نقص نخواهد بود اما بزرگ ترین اشتباه این است که توافقی عینی و به اندازه کافی مطلوب را به امید رسیدن به توافقی کامل اما غیرممکن از دست بدهیم.

روزهای آتی که بار دیگر مذاکرات گروه 1+5 با ایران در ژنو آغاز می شود،طرفین نخست توجه خود را بر توافقی موقت معطوف خواهند کرد که به موجب آن برنامه هسته ای ایران در ازای کاهش جزئی تحریم هاعلیه این کشور متوقف خواهد شد که درصورت تحقق این شرایط ، مذاکره کنندگان سراغ جزئیات توافقنامه نهایی خواهند رفت.

وی می افزاید: انتظار می رود توافق نهایی، برنامه غنی سازی اورانیوم ایران را محدود و تولید رآکتور پلوتونیومی را متوقف سازد و علاوه بر این با بازرسی های سرزده تر از آن چه که هم اکنون اجرا می شود، ایران محدود تر خواهد شد.

وی افزود: گر چه در سیاست های بین المللی، توافق اینچنینی را نمی توان در قیاس با یک توافق نظری سنجید و باید آن را تنها در قبال جایگزین های واقعی و عملی ارزیابی کرد.

وی معتقد است: سه جایگزین دیگر برای توافقی که هم اکنون پیشنهاد شده وجود دارد و متاسفانه یکی از دیگری بدتر است.

نخستین گزینه این است که توافق مذکور را به امید توافقی بهتر و یا حتی کامل که به موجب آن ایران از تمامی ابعاد و توانمندی های هسته ای خود دست بکشد، از دست بدهیم.

پولاک می نویسد: کسانی که طرفدار این رویکرد هستند مانند ˈبنیامین نتانیاهوˈ نخست وزیر اسرائیل فرض را بر این گذاشته اند که اگر جهان تلاش های کنونی ایران را برای تعامل رد کند، می تواند فشار بیشتری بر این کشور وارد سازد و جمهوری اسلامی سرانجام تسلیم شده و به خواسته های آن ها تن خواهد داد.

اما آیا این سناریو شدنی است؟ احتمال آن بسیار اندک است چراکه ایران بیش از یک دهه است که تاکید کرده به طور کامل از برنامه هسته ایش دست نخواهد کشید وحتی میانه روهای ایران که از پیشنهاد کنونی حمایت می کنند خواستار آن هستند که جهان حق کشورشان در برخورداری از برنامه صلح آمیز هسته ای را به رسمیت بشناسد.

وی اضافه کرد: ایران دست کم هفت سال است که تحت تحریم های اقتصادی شدید قرار دارد و رهبران این کشور می گویند اگر این حداقل امتیاز به آن ها داده نشود، باز هم در مقابل تحریم ها مقاومت خواهند کرد.

وی تصریح کرد: اگر واشنگتن، توافق مورد بحث را رد کند آمریکا ناگهان به عنوان طرف مشکل ساز بر سر راه توافق شناخته خواهد شد و این مسئله تبعات فاجعه آمیزی به همراه خواهد داشت و این اقدام تهران را به مقاومت ترغیب خواهد کرد نه تسلیم و در طول زمان شاهد کاهش و فرسایش تحریم ها خواهیم بود نه افزایش فشار بر ایران.

وی بااشاره به ماجرای عراق دردهه90یادآورشد: زمانی که افکارجامعه بین المللی در اواسط دهه 90میلادی درجهت مخالفت با تحریم ها علیه عراق تغییر کرد این تحریم ها به سرعت تا سال 2000 کاهش یافتند و ˈصدام حسینˈ میلیاردها دلار درآمد نفتی، کالا و پول نقد را به صورت غیرقانونی به دست می آورد در حالی که فرانسه، روسیه وچین قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد را که حتی خود به آن رای موافق داده بودند، نادیده می گرفتند.

وی افزود: نتیجه ای که برایمان روشن شد و احتمالا پس از این درمورد ایران خواهیم دید، این است که اگرافکارعمومی جهان درجهت مخالفت با تحریم ها تغییر کند،تلاش برای اجرای آن به معنای مبارزه با هم پیمانان و شرکای تجاری خواهد بود نه مقابله با کشوری که هدف قرار گرفته است و این مسئله حفظ و ادامه تحریم ها را عملا غیرممکن می سازد.

کنت پولاک درادامه می نویسد: گزینه دوم این است که هرگونه توافق با ایران را پس بزنیم و صرفا به ادامه تحدید این کشورمطابق 34سال گذشته بپردازیم و از این راه مانع مشکل سازی این کشور درخارج مرزهایش شویم که این شرایط توسل به نیروهای نظامی در خلیج فارس برای جلوگیری ازهرگونه حرکت نظامی ایران، حفظ تحریم ها برای ادامه انزوای تهران و تداوم عملیات های مخفی و سایبری را می طلبد.

وی معتقد است: با این حال، دو مساله را در این مورد نباید فراموش کرد و یکی اینکه کنترل ایران غیرهسته ای از کنترل ایران مجهز به سلاح هسته ای به مراتب آسان تر خواهد بود و به همین دلیل رسیدن به توافقی در برهه زمانی کنونی راهی است به سوی این شرایط.

وی اضافه کرد: دیگر آنکه درصورت کاهش حمایت های جامعه بین المللی از تحریم ها و دیگرتدابیر اتخاذ شده برای اعمال فشار بر ایران، سیاست مهار و تحدید تضعیف خواهد شد و بازهم به این نتیجه می رسیم که رد توافقی که بیشتر کشورهای جهان آن را منطقی می دانند باعث خواهد شد افکارعمومی بین المللی ازجانب ما به سوی حمایت از ایران تغییر کند.

پولاک افزود: آخرین گزینه درمقابل پیشنهاد کنونی این است که با هدف نابودی تاسیسات هسته ای ایران وارد جنگ با این کشور شویم که این گزینه به لحاظ راهبردی مشکل ساز و به لحاظ سیاسی نامطلوب و حتی غیرممکن است.

وی می افزاید: شواهد موجود حاکی از آن است که عملیات نظامیˈمحدودˈبرای نابودی برنامه هسته ای ایران محدود نخواهد ماند زیرااین کشور تجدید قوا ومقابله به مثل خواهد کرد و چشم باز خواهیم کرد خود را درگیر جنگی ناخواسته و بزرگ و بزرگ تر ازآنچه در نظر داشتیم خواهیم دید.

تحلیلگر سابق سازمان مرکزی اطلاعات آمریکا می نویسد: دراین مورد نیز محروم شدن از حمایت بین المللی در نتیجه رد توافق با ایران می تواند تلاش های نظامی را تضعیف کند و با توجه به مخالفت ها با طرح های دولت اوباما برای حمله ای محدود علیه سوریه - که کشوری بسیار کوچک تر و ضعیف تر از ایران است - به نظر می رسد تصور این که آمریکا بتواند خود را برای مناقشه ای خطرناک تر و پرهزینه تر آماده کند، دشوار خواهد بود.

پولاک افزود: کسی نمی داند که آیا ایران توافق مطرح شده را می پذیرد یا خیر؟ ما هم نباید با هر آنچه از نظر ایران قابل قبول است موافقت کنیم اما اگر تهران آماده باشد دست از بیشتر توانمندی های غنی سازی اش بردارد، بازرسی های سرزده وجامع را بپذیرد و ما نیز بتوانیم اعتماد کنیم که تحریم ها درصورت تقلب تهران باردیگر به حالت اول بازخواهند گشت، توافق مطرح شده جوابگوی نیازهای راهبردی ما و هم پیمانان ما خواهد بود که شاید کامل نباشد اما بهتر از گزینه های دیگر است و تنها آزمون حقیقی ما خواهد بود.