جناب ترکان! این ره به خطاست

کد خبر: ۱۳۹۶۶۲

تاریخ: ۱۳ آذر ۱۳۹۲ - ۱۱:۱۲

عصر ایران که پربیننده ترین رسانه حامی رییس جمهور محسوب می شود در مطلبی نوشت: در پی تثبیت نسبی اوضاع در شورای هماهنگی مناطق آزاد ، نامه ای - که امضای آن محفوظ است - به عصرایران رسیده که حاوی نقدهایی جدی در خصوص عملکرد این شورا در ماه های نخست دولت یازدهم است.
از آنجا که دولتمردان روحانی ، اعلام کرده اند پذیرای نقدها هستند ، متن کامل این نامه را منتشر می کنیم و حق پاسخگویی برای "مناطق آزاد" را محفوظ می داریم.

بسمه تعالی
جناب آقای ترکان
دبیر محترم شورای هماهنگی مناطق آزاد
با اهداء سلام

شاید اگر نبود هزینه های سنگینی که به مردم و انقلاب برای خروج از شرایط بحرانی و خطرساز دولت گذشته و به قدرت رسیدن دولت اعتدال تحمیل شد و خون دلهایی که از بزرگان کشور گرفته تا آحاد مردم برای تحقق شایسته سالاری و رفع سوء مدیریت ها خورده و هزینه هایی که پرداخت کردند، پس از تنها دو ماه از آغاز مسئولیت شما، نوشتن چنین نامه ای به جا نبود، اما چه می توان کرد که وضعیت جامعه همان گونه که خودتان بارها و بارها در تریبون های عمومی تشریح کرده اید، بسیار نگران کننده است و مطالبات از دولت اعتدال فراوان و البته به حق.

نمی توان از مردمی که در ناامید کننده ترین شرایط در صحنه حضور پیدا کردند و شرط مردانگی را به جا آوردند، توقع داشت که چشم بر اشتباهات ما ببندند و خطاهای ما را هر چند از نظر خودمان کوچک و قابل توجیه باشد، غمض عین کنند.

اما عملکرد شما در همین مدت کوتاه در مسئولیت مناطق آزاد، که در دولت سابق به دلیل رابطه سالاری به جای شایسته سالاری و انواع و اقسام رانت خواری ها به حق به حیاط خلوت دولت سابق تشبیه می شد، موجب شده است نگرانی درمورد تبدیل شدن مناطق آزاد در دولت اعتدال به حیاط خلوت ترکان و دوستان، نیز به وجود آید.

نخست از انتصابات آغاز می کنم:
انتصاب فردی با مسایل و سوابق خاص به دلایلی که خود می دانید در تریبون های عمومی قابل بیان نیست، به سمتی عالی در منطقه آزاد چابهار در شرایطی که حتی مولوی عبدالحمید، امام جمعه و نمایندگان مجلس از این فرد حمایت نکرد و تنها با توصیه برخی نزدیکانتان این انتصاب صورت گرفته است.

انتصاب فردی به سمت عالی در منطقه آزاد اروند که فاقد تحصیلات و تخصص لازم در این حوزه بوده و هرچند انسان آزاده و رنج کشیده ای است، اما فاقد تجربه مرتبط با این مسئولیت می باشد و صرفا بر اساس حمایت برخی چهره های متنفذ و با وجود داشتن سوابق و مواضعی که تنها داشتن بخشی از آن موجب حذف بسیاری از شایستگان از تصدی مسئولیت در دولت یازدهم شده است، با رویه کلی دولت تناقض دارد.

تسامح با مدیران قبلی به صرف ابراز ارادت و برائت

تعدادی از مسئولان و مدیران دوره گذشته که تخلفات سنگینی در حوزه مدیریتی آنها رخ داده است، به صرف ملاقات با حضرتعالی و ابراز ارادت به شما و اعلام برائت از مسئولان دولت قبل، با تغییر حوزه مجددا به کار گرفته شده اند، در حالی که از شما که با حرارت و جسارتی قابل تقدیر، تخلفات دولت قبل را به مردم گزارش می دادید، حداقل انتظار این بود که برخی از این افراد را به واحد تخلفات اداری و مراجع ذیصلاح معرفی می کردید، نه آن که مسئولیت بدهید.

فقدان تخصص در مدیریت مناطق آزاد

جنابعالی اگرچه دارای سلامت مالی و توانمندی در حوزه مدیریت صنعتی بوده و قابلیتهای مناسبی در تصدی پستهای مدیریتی در حوزه مدیریت دستگاه های صنعت محور دارید، اما مناطق آزاد به جهت ماهیت کسب وکار محور و ابهامات و خلاهای گوناگون در آن، نیازمند یک مدیر کارآفرین و ایده پرداز است که تفاوتهای بنیادینی با مدیری صنعتی و تکنوکرات دارد. از این رو ضعف عملکرد شما در دو ماه تصدی، بخشی ناشی از این تفاوتهاست.

تفاوت با دولت گذشته کجاست؟

لازم است به اطلاع جنابعالی که در ماه های اخیر با زبانی فصیح به انتقاد از عملکرد دولت احمدی نژاد می پرداختید، برسانم که امثال ما که از ابتدای تشکیل دولت احمدی نژاد و زمانی که خود شما یکی از مسئولیتهای مهم را در آن بر عهده داشتید، منتقد نوع عملکرد و تصمیم گیری رییس دولت نهم بودیم، این تلقی را نداریم که احمدی نژاد از ابتدا فرد مساله داری بود و یا اینکه بسیاری از این تصمیمات نادرستش را که به کشور هزینه فراوانی تحمیل کرد، از سرغرض ورزی گرفت.
برای ما که احمدی نژاد را قبل از شهردار شدن و در زمان بی قدرت بودن وی می شناسیم، وی چه بسا با حسن نیت و از سر دغدغه خدمت وارد قدرت شد؛ اما اشکالاتی نظیر ترجیح دوستان به افراد شایسته تر، توصیه پذیر بودن، پذیرش مسئولیتی که توانایی انجامش را نداشت و عبور از مرزهای قانونی و اخلاقی بنابر اقتضائات وی را به اینجا رساند.

اکنون اکبر ترکانی که همه وی را به سلامت مالی، مردانگی و صراحت می شناسند، در معرض این قرار گرفته است که وارد مسیری خطا و مخاطره آمیز گردد که آبروی خود، اعتبار دولت و امید مردمی رنج کشیده را به مخاطره افکند. باشد که این تذکار به عاقبت بخیری منجر گردد.