چاقی و لاغری کشورها در سایت سازمان سیا/ایران در رتبه 41 چاقی

کد خبر: ۱۳۹۷۶۰

تاریخ: ۱۳ آذر ۱۳۹۲ - ۱۹:۲۲

بر اساس گزارش امسال سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا)، شهروندان ایرانی از نظر چاقی در ردیف چهل و یکمین کشور جهان قرار دارند.

به گزارش ایرنا، گزارش «سیا» با عنوان «the CIA World Factbook 2013»، بر اساس و استناد اطلاعات منتشره سازمان های جهانی از جمله سازمان بهداشت جهانی تنظیم شده است.

البته این سازمان هر ساله آخرین اطلاعات جمعیتی کشورهای جهان را در زمینه های مختلف اجتماعی، اقتصادی، بهداشت و سلامت، متخصصان و...منتشر می سازد.

در گزارش امسال این سیا 257 کشور دنیا با موضوع چاقی در جدول و طبقه بندی چاق و لاغری قرار گرفته اند که ایران با 14.2 درصد جمعیت چاق در رتبه 41 این کشور ها قرار دارد. چاقی کشورها براساس معیار و فرمول «.B.M.I» شناسایی شده است.

براساس این گزارش منطقه خودمختار ساموای آمریکا، توکه لائو، تونگا، کریباتی، عربستان سعودی، آمریکا، امارات، مصر، کویت و نیوزلند به ترتیب 10 کشور اول و چاق ترین ملت ها در دنیا هستند.

نکته حایز اهمیت این است که آمریکا با اتخاد سیاست های گسترده توانسته چاقی را مهار کند، زیرا در گزارش امسال دیگر رتبه نخست چاق ترین کشور دنیا را ندارد و به رتبه ششم این جدول تنزل کرده است. در عوض کشورها و مناطق گمنام و دورافتاده ای در دنیا، رتبه های نخست جدول چاقی را با وجود جمعیتی محدود به خود اختصاص داده اند.

ساموای آمریکا مجمع الجزایر خودمختاری در غرب اقیانوس آرام است. کشور قطره ای توکه لائو در جنوب اقیانوس آرام قرار دارد. پادشاهی تونگا نیز در قاره اقیانوسیه است. این مجمع الجزایر در جنوب اقیانوس آرام قرار دارد. جمهوری کریباتی نیز مجموعه ای از 33 جزیره کوچک در اقیانوس آرام تشکیل شده است که بخشی از آنها بالای خط استوا و بخشی دیگر در پایین خط استوا قرار دارند.

طبق این گزارش، بحرین، مجمع الجزایر «انگلیس» در اقیانوس هند، بنگلادش، جزیره بووت، بوتسوانا، بلاروس، باربادوس و باهاما، جز 10 کشورانتهایی این جدول و لاغرترین ملت ها در میان 257 کشور دنیا هستند. شماری از این کشورها بقدری کوچک و کم جمعیت هستند که تاکنون به عضویت سازمان ملل متحد در نیامده اند، یا شماری از آن تحت الحمایه کشورهای دیگر هستند.

جزیره بووت دور افتاده ترین جزیره در اقیانوس اطلس جنوبی و وابسته به نروژاست. جزایر ویرجین نیز منطقه ای خودمختار بین دریای کارائیب و اقیانوس اطلس شمالی است.

با توجه به آماری که سازمان مرکزی آمریکا منتشر کرده، شاخص توده بدن یا «بی.ام.آی.» 75 درصد از ساکنین ساموآی آمریکا بیشتر از 30 است. جمعیت این منطقه خودمختار، 70 هزار نفر است.

طبق آمار سازمان غذا و کشاورزی وابسته به سازمان مللˈ فائوˈ، در میان کشورهای بزرگ جهان، مکزیک این عنوان را به خود اختصاص داده است. نرخ چاقی در مکزیک 32.8 درصد است در حالی که این میزان در آمریکا، 31.8 درصد است.

به گزارش فائو نرخ چاقی در نواحی جنوبی اقیانوس آرام، بیشتر از سایر نقاط جهان است و دلیل اصلی آن فروشگاه های زنجیره ای فست فود است که نسبت به غذاهای دیگر ارزان تر بوده و به راحتی قابل دسترسی است.

این شیوه زندگی غلط جزو عادات اهالی جنوب اقیانوس آرام، از بدو تولد تا بزرگسالی است.

طبق گزارش سازمان ملل متحد نیز دو عامل سوء تغذیه و فقر با چاقی در ارتباط هستند. شیوه زندگی بدون تحرک و رژیم غذایی نامناسب و چرب؛ علاوه بر عوامل ژنتیکی، جز مهمترین عوامل بروز چاقی محسوب می شود.

تحقیقات محققان دانشگاه براون نیز نشان می دهد که در کشورهای چاق به دلیل رژیم غذایی نامناسب مادران، اغلب نوزادان با اضافه وزن به دنیا می آیند. در این تحقیقات آمده است که در این مناطق، 20 درصد پسران و 16 درصد نوزادان 15 ماهه، اضافه وزن دارند.

نوزادانی که توسط شیرخشک تغذیه می شوند، بیشتر در معرض چاقی قرار دارند؛ همچنین احتمال اضافه وزن آنان در بزرگسالی بیشتر است.

**«.B.M.I» چست؟

«.B.M.I (بی.ام.آی.)» یک شاخص پزشکی برای شناسایی چاقی و میزان آن در افراد است. این شاخص که نشان دهنده توده بدنی است، نمره ای است که از تقسیم وزن هر فرد بر مجذور قد وی به دست می آید. در واقع میزان چاق و لاغری فرد بر اساس این فرمول جهانی محاسبه می شود، اگرچه ممکن است برخی از متخصصان این شاخص را قبول نداشته باشند، اما نکته حایز اهمیت این است که BMI به هر حال یک استاندارد بین المللی است که سازمان بهداشت جهانی براساس آن کشورهای چاق را شناسایی و طبقه بندی می کند.

براساس این فرمول «بی.ام.آی.» هر فرد با دیگری متفاوت است و همین امر او را در طیفی از طبقه بندی کم وزن، وزن طبیعی، دارای اضافه وزن، چاق و چاقی مفرط قرار می دهد.

فرمول «بی.ام.آی.» افراد را اینگونه تقسیم بندی می کند:

- «بی.ام.آی.» کمتر از 18/5 کم وزن

- «بی.ام.آی.» بین 18/5 تا 24/9 وزن طبیعی. این محدوده ای است که در آن کمترین میزان خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی وجود دارد.

- «بی.ام.آی.» بین 25/0 تا 30/0 به عنوان اضافه وزن در نظرگرفته می شود. در این محدوده میزان خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی اندکی افزایش پیدا می کند.

- «بی.ام.آی.»30/0 و بالاتر چاق تلقی می شود و میزان خطر در این محدوده بالاست.

- «بی.ام.آی.» 40/0 یا بیشتر چاقی شدید یا بیماری در نظرگرفته می شود. سطح خطر در این حالت بسیار بالاست.

البته باید توجه داشت که برخی از افراد ممکن است به دلیل استخوان بندی بزرگ یا توده عضلات به اشتباه جزء گروه چاق یا درای اضافه وزن قرار می گیرند.

** نکته:

پایش و ارائه گزارش مستمر در مورد جمعیت بسیار حایز اهمیت است. این موضوع آنگاه اهمیت پیدا می کند که نیروی انسانی مهمترین عامل معنوی و مادی پیشرفت و توسعه هر کشور محسوب می شود.

سازمان بهداشت جهانی چاقی را یکی از مهمترین بیماری های غیر واگیر در حال گسترش تعریف کرده است که سالانه حدود 10 تا 20 درصد هزینه های بهداشتی یک کشور را بطور مستقیم و غیر مستقیم درگیر می کند.

علاوه براین با توجه به اینکه چاقی یکی از مهمترین علل مرگ و میر افراد به دلیل بروز بیماریهای مختلف ناشی از آن از جمله قلب و عروق، دیابت و ...است، بنابراین ارائه آمار دقیق، واقعی و منظم توسط مراکز و سازمان های ذیربط داخلی به اتخاذ سیاست های صحیح در یک نظام سلامت جامع منجر خواهد شد.