آتلانتیک:

جنگ طلبان در مورد تصویب تحریم های جدید ایران دروغ می گویند؛ این هم اسنادش!

کد خبر: ۱۴۶۵۴۷

تاریخ: ۰۷ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۴:۳۸

پیتر بینارت در نشریه آتلانتیک نوشت: برخی از همان افراد که می گویند پیشنهاد سنا در مورد ایران تضمین کننده دست یابی به یک توافق است، پیش از این اعلام کرده اند که توافق دیپلماتیک هرگز کارساز نخواهد بود و تنها یک گزینه وجود دارد.

به گزارش سرویس بین الملل تیک Tik.ir، یکی از مشاوران امنیت ملی دولت اوباما به نام «برنادت میهان» هفته گذشته، با این اظهاراتش برای خود دردسر ساز شد که برخی از اعضای کنگره که به دنبال تصویب یک لایحه تحریم های تازه علیه ایران هستند،«باید با افکار عمومی امریکا صادق باشند» و قبول کنند که « می خواهند ایالات متحده به اقدام نظامی مبادرت کند.»

بلافاصله پس از این اظهارات، خشم و اعتراض بروز کرد. جوناتان تابین - مفسر بلاگ نویس - اظهارات میهان را یک «تصور باطل » و«افترا» نامید . جیمز کرچیک - عضو بنیاد دفاع از دموکراسی ها - آن را «مضحک» خواند و حتی استنی هویر – چهره برجسته دموکرات در مجلس – اعلام کرد:«تا آن جایی که من می دانم، همه معتقدند که اقدام به جنگ علیه ایران کار خطرناکی است که هیچ یک از ما طالب آن نیستیم.»

این درست است که اعضای کنگره عموماًً خواهان حمله امریکا به ایران نیستند، ولی متحدان آن ها خواهان چنین حمله ای هستند. در واقع، برخی از این مفسران برجسته که اکنون تحریم های تازه را به عنوان ابزاری برای کمک به موفقیت دموکراسی توجیه می کنند، پیش از این گفته اند که دیپلماسی نمی تواند موفق باشد و برخی از همین مفسران که اکنون به دفاع از تحریم ها به عنوان گزینه ای در برابر جنگ می پردازند، پیش از این خواهان جنگ بودند.

«ابتکار سیاست خارجی» – یک اندیشکده بنیاد شده به وسیله ویلیام کریستول و دیگر جنگ طلبان شناخته شده – در اوایل ماه جاری، به جمع آوری امضا برای یک نامه سرگشاده خطاب به رهبران کنگره پرداختند. این نامه اگرچه به صراحت به تائید لایحه تحریم های در انتظار رای آوردن در سنا نپرداخت، ولی بیان می داشت که :«کنگره این فرصت را دارد که نقش مهمی را در روشن کردن پیامدهای نقض توافق موقت هسته ای از سوی ایران » و « تصریح انتظارات از گفتگوهای هسته ای بیشتر با تهران ایفا کند» و لایحه تازه دقیقاً به دنبال آن است .

این نامه بر یک نکته تاکید می کرد:«تحریم ها به موفقیت در دیپلماسی کمک می کنند. در این نامه آمده بود: « از این رو، اقدام کنگره می تواند این چشم انداز را بهبود بخشد که تهدید فزاینده هسته ای ناشی از ایران می تواند به گونه ای اثبات شدنی و برای همیشه-{ بدون استفاده از زور} - متوقف شود.»

امضا کنندگان این نامه شامل طیفی از جنگ طلبان علیه ایران هستند. مرور تمام اظهارات گذشته آن ها بسیار کسل کننده بود، بنابراین من از دونفر از دانشجویان با استعداد خودم - ریچار کوهن و زاخاری پارکر – خواستم تا سابقه تعدادی از امضا کنندگان را بررسی کنند. آیا این واقعاً یک «تصور باطل» است که برخی از افرادی که اکنون مدعی اند تحریم ها به جلوگیری از جنگ کمک می کنند، عملاً خواهان جنگ هستند؟ آن چه که در زیر می آید، تنها تعدادی اندک از روشن ترین پاسخ ها به این پرسش هستند:

- جوشوا موراوچیک - عضو سابق موسسه امریکن انترپرایز- می گوید :«ما باید ایران را بمباران کنیم.»

- ماتیو کرونیگ - از دانشگاه جورج تاون- می گوید:«زمان حمله به ایران فرا رسیده است.»

- مکس بوت - عضو شورای روابط خارجی – می گوید:«تنها گزینه معتبر برای ایجادتاخیر قابل توجه در برنامه هسته ای ایران بمباران ان کشور است.»

- الیوت کوهن - از دانشکده مطالعات پیشرفته بین المللی جان هاپکینز- اظهار می دارد:«گزینه ها اکنون همان هایی هستند که پیش از این بودند : حمله از سوی امریکا یا اسرائیل، که می تواند احتمالاً به یک جنگ بزرگ منجر شود و یا تنها گذاشتن جهان با تسلیحات هسته ای ایران که می تواند همچنین به یک جنگ احتمالاً هسته ای در طولانی مدت منجر شود . دولت ایالات متحده به گونه ای قابل درک امیدوار به یک راه حل بینابینی تحریم ها، مذاکره و چانه زنی بوده است که بتواند مشکل را بدون پیامدهای زشت آن حل و فصل کند. این یک توهم و گول زدن خود می باشد.»

- کلیف می - از بنیاد دفاع از دموکراسی ها- گفته است :«ایران بدون توجه به ترکیب هویج ها و چماق های ارائه شده، مایل به تماس نیست»

- آبه گرینوالد – مفسر- گفته است:«ایرانی ها مایل به مصالحه نیستند و با اعمال تحریم های شدیدتر نمی توان آن ها را منعطف تر ساخت. هرگونه تلاش برای انجام دیپلماسی و یا اعمال تحریم ها از این پس با این هدف صورت خواهد گرفت که نشان دهدگزینه های غیر نظامی کارآیی ندارند. هنگامی که کار به اینجا برسد، اوباما یا باید تصمیم به بمباران ایران بگیرد و یا آن که اجازه دهد رژیم خمینی گرای تهران ادعای سلطه طلبی کامل بر منطقه را مطرح نماید.و هیچ گزینه سومی وجود نخواهد داشت و پیش از این نیز وجود نداشته است

- و در نهایت، شخص کریستول گفته است:«ایالات متحده از مدت ها پیش باید با این کشور به زبانی که آن را می فهمد – زور - سخن می گفت ... بنابراین، ما می توانیم از سخن گفتن دست برداریم و در عوض ریشه ها را عراق و افغانستان دنبال و آنها را نابود کنیم. ما می توانیم به ایران حمله و آنها را تضعیف کنیم و ما می توانیم به برنامه تسلیحات هسته ای این کشور حمله کنیم و آن را به عقب بازگردانیم.»

افشاگرانه ترین جمله مربوط به گرین والد است:« هرگونه تلاش برای انجام دیپلماسی و یا اعمال تحریم ها از این پس با این هدف صورت خواهد گرفت که نشان دهدگزینه های غیر نظامی کارآیی ندارند.» به یقین، آن دسته از هواداران اعمال تحریم وجود دارند که– با وجود اظهارات دستگاه اطلاعاتی امریکا – عمیقاً معتقدند که لایحه کنونی در سنا باعث تسهیل در توافق هسته ای خواهد شد. ولی همچنین کسانی مانند کریستول نیز هستند که لایحه تحریم های تازه را - با آن درخواست های آشکارا غیر واقعی خود که باید در توافق نهایی گنجانده شود – به عنوان راهی برای ایجاد اخلال در گفتگوها و در عین حال، مقصر دانستن ایران می دانند تا نشان دهند که تمام راه حل های غیر نظامی فاقد کارآیی شده اند.»

از نظر آنها، توجیه تحریم های تازه به عنوان ابزاری برای حل مناقشه هسته ای ایران «بدون استفاده از زور» کاملاً غیر صادقانه است. یادآوری این نکته نه یک «تصور باطل» و نه یک «افترا» محسوب می شود.