در باب توصیه رهبری به منتقدان

چه کسانی نقد را با «تهمت» و «تکفیر» اشتباه گرفته اند؟

* علیرضا شاکر

کد خبر: ۱۵۳۵۲۴

تاریخ: ۰۵ فروردين ۱۳۹۳ - ۱۵:۲۳

« تفاله، شارلاتان، فاسد، دروغپرداز، هتاک » ( بخشی از پاسخ نماینده تهران به سایت عصر ایران منتشره در 21 اردیبهشت 91 منبع : عصر ایران) ،« بی حیا ، بی غیرت ، زنازاده »  (قدرت علیخانی طی نطق پیش از دستوری در مجلس شورای اسلامی  به نقل از آقای کوچک زاده می گوید: «من گفتم دوباره هم می گم اینها زنازاده اند . » در این نطق که فیلم آن در یوتیوب به اشتراک گداشته شده است بعد از آنکه حدادعادل رئیس وقت مجلس سعی می کند از ادامه سخنان علیخانی ممانعت آورد وی با فریاد نسبت به آزاد گذاشتن هتاکان اعتراض کرده و سپس سخنان کوچک زاده را نقل می کند و می گوید «آقایون این حرف ها حد داره ، حد داره ...» )

«عجوزه »   ( بدنبال سفر اخیر کاترین اشتون به ایران مهدی کوچک زاده در جلسه 21 اسفند مجلس ، رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا را عجوزه خواند. منبع : فرارو ) « ودهها سخن مشابه آن را در یوتیوب و دیگر سایت ها و خبرگزاریها می توان یافت.

همانطور که ملاحظه می کنید این کلمات در خیابان و چاله میدان جاری نشده است .  بلکه سالهاست که یکی از تندروهای حامی احمدی نژاد در خانه ملت تریبون و حاشیه صحن را به محل تبادل کلمات چاله میدانی علیه مخالفان خود تبدیل کرده است.

آنطور که برخی دیگر از نمایندگان و فعالان سیاسی می گویند این نماینده «روسی تبار » ( علی مطهری با اشاره به تبار روسی کوچک زاده می گوید که با وی هم کلاس بوده و اسم فامیلی این نماینده در آن زمان کوچک اف بوده است . منبع :  جهان نیوز ، دوم تیر 1389 ) در جلد یک «سوپر حزب اللهی » ( مصطفی پورمحمدی در دفاعیات خود در مجلس شورای اسلامی در طعنه به کوچک زاده گفت : « آن کسی که امروز برای آن طرف آب مطلب فراهم می‌کند هم قبلا شعارهای سوپرحزب‌اللهی می‌داد. من برای خودم و این منتقدم دعا کرده‌ام » منبع : ایسنا .  23 مرداد 1392 ) «حیثیت و آبروی مجلس » ( قدرت الله علیخانی ، در سخنان مورد اشاره) را برده است.

جالب اینکه مهدی کوچک زاده از مجلس هفتم تا کنون نماینده مجلس است و هنوز شورای نگهبان و هیات نظارت مجلس  برخورد جدی با وی به عمل نیاورده است . حال آنکه  درسایت «یوتیوب » تعداد قابل توجهی فیلم و صوت هایی که صحت ادعاها درباره توهین های این نماینده عضو جبهه پایداری را تائید می کند.

این دکترای آبیاری که در گذشته اش، علامت سوال های جدی وجود دارد، اخیرا در پی درگیری لفظی با وزیر اطلاعات، آیت الله هاشمی رفسنجانی را مورد آماج حملات خود قرار داده . وی که از سینه چاکان رئیس جمهوری پیشین است در همین مجادله اتهاماتی را نیز به دولت وارد کرد. ( آنطور که برخی سایت گزارش دادند وی به بهانه سفر اشتون به ایران یکبار دیگر به هاشمی بدوبیراه گفته و درباره رئیس مجمع تشخیص مصلحت می گوید : بايد به هاشمي بگويم نامشروع تو هستي و تمام كس و كارت. به قرآن كودتا شده!  و انقلاب به خطر افتاده است  منبع : فرارو 21 اسفند 1392)

جالب اینجاست که حمید رسایی دوست و همفکر کوچک زده متنی منتشر کرده و در آن گزارش رسانه ها درباره این مجادله را جهت دار خوانده است با این حال در بخشی از این متن رسایی با آوردن این جمله « کوچک‌زاده با روش خاص خودش با عصبانیت » (ایسنا . 22 اسفند 92 )اعتراف می کند که دوست شفیق اش نمی توا ند عصبانیتش را کنترل کند.

حملات کوچک زاده به دولت تدبیر و امید تازگی ندارد. وی در ایام رای اعتماد مجلس به وزرای دولت یازدهم  با طرح اتهاماتی مصطفی پورمحمدی را مورد آماج حملات قرار داد .

پورمحمدی  که السابقون جبهه اصولگرایی است در دولت دهم بر صندلی اتاق ریاست ساختمان لانه زنبوری خیابان فاطمی تکیه زده بود. اما دیری نپائید که قائم مقام وزارت اطلاعات در دوره هاشمی رفسنجانی عطای وزارت امور داخله در دولت احمدی نژاد را بر لقایش بخشید و راهی طبقه چهاردهم ساختمان سازمان بازرسی کل کشور شد. از آن به بعد بود که  سلسله گزارش هایی  از تخلفات 2 دولت  احمدی نژاد از سوی مجموعه تحت امر پورمحمدی تهیه و منتشر شد. وی اکنون نیز با تصدی پست وزارت دادگستری دولت تدبیر و امید در جرگه یاران روحانی جای گرفته است. شاید به همین دلایل کوچک زاده در زمان رای اعتماد پورمحمدی را آماج اتهاماتی قرار داد و چند ماه بعد از رای اعتماد مجلس به کابینه روحانی  سایت های زنجیره ای تندرو ، جوسازی گسترده ای را علیه روزنه منتسب به پور محمدی ( قانون ) ساماندهی کردند.

اگرچه کوچک زاده را نمی توان تنها شخص تندروی و مدعی «سوپر حزب اللهی» خواند ولی بی تردید وی را نماد بخشی از این جریان می توان نامید. این نماینده مجلس که از زمان دولت اصلاحات به پارلمان راه یافته است مانند دیگر هم مسلکان خود ، هیچگاه مخالفان و منتقدان خود را از تیغ تند اتهام در امان نگذاشته است.

کوچک زاده ، حمید رسایی و علیرضا ذاکانی در زمره جوانان این جریان هستند. با این تفاوت که هیچ شخص دیگری به اندازه کوچک زاده تندزبان و یا به قول دوستش رسایی  « عصبانی » رفتار نمی کند.کوچک زاده حتی با انصار حزب الله نیز قابل قیاس نیست . عمده چهره هایی که در دو دهه اخیر در کف خیابان ها علیه دولتهای هاشمی و خاتمی تظاهرات به راه انداخته اند اگر سابقه انقلابی نداشته اند حتما در جبهه و جنگ حضور فعالی داشتند و یا حتی اگر چنین حضوری هم نداشتند نماینده مجلس نبوده اند و هر چه گفته اند در خیابان ها و بر اساس احساس وظیفه بوده ، نه در خانه ملت !؟ و بدنبال مناقشات سیاسی.

در هر صورت این نماینده مجلس شخصیت ویژه ای دارد. وی با اینکه یار غار احمدی نژاد بوده طی مصاحبه ای بعد از انتخاب روحانی به سمت ریاست جمهوری احمدی نژاد را به تندروی در حمایت از مشایی متهم می کند و می گوید که سعید جلیلی و احمدی نژاد در یک خط فکری تعریف می شوند . ( منبع : خانه ملت . 7 تیر 1392 ) وی در همین مصاحبه، اصولگرایان سنتی را نیز به کینه ورزی نسبت به احمدی نژاد متهم می کند )

دیگر حامی سعید جلیلی که در دوران وزن کشی های سیاسی قبل از انتخابات برای وحدت اصولگرایان حول کاندیدای مورد نظر خود تلاشهای بسیار کرد و دیداری نیز با آیت الله مصباح بعمل آورد حسین شریعتمداری است . ( شریعتمداری : با آیت الله مصباح دیدار کردم . منبع : رجانیوز)

وی البته از منظر انقلابی بودن با امثال کوچک زاده تفاوت دارد. مدیر مسول روزنامه کیهان علاوه بر مبارزه با رژیم شاه در کارنامه خود سابقه مبارزه با ضد انقلاب را نیز دارد. وی سه سال در زندان های رژیم شاه حبس بوده و از ابتدای انقلاب تا کنون نیز در بطن یا حاشیه جایگاههای امنیتی حضور داشته است.

حسین شریعتمداری از وقتی که به کیهان رفت مورد توجه افکار عمومی قرار گرفت . وی کیهان را با شعبه ای از سازمان زندانها اشتباه گرفت... این چهره جنجالی بر عکس فرمایش رهبری در این دو دهه دافعه را بر جاذبه ارجح داده است . بدین ترتیب اگر کوچک زاده را نماد جوانان تندخوی « سوپر حزب اللهی » بدانیم ، حسین شریعتمداری در میان انقلابیون « سوپر حزب اللهی » ای پر سابقه جای می گیرد. هر دوی اینها در توجیه رفتار خود آنرا برای کشور  لازم دانسته اند.

آنها وقتی مساله آنچه حفظ نظام می خوانند، را به میان می کشند در عمل خود را در راستای این تفکر ماکیاول که « هدف وسیله را توجیه می کند. » تعریف کرده اند. شاید به همین دلیل است که وقتی رئیس دولت اصلاحات بارها می گوید فلان خبر کیهان درباره وی صحت ندارد شریعتمداری آن خبر را در تلویزیون و تریبون های دیگر مجددا تکرار می کند.

تندروها همچنان مذاکره کنندگان هسته ای را سازشکار خوانده و می خوانند. این در حالی است که رهبر انقلاب صریحا تیم مذکور را   «فرزندان انقلاب» خوانده اند.شریعتمداری در جای دیگری می نویسد که « تیم مذاکره کننده هسته ای در حال باج دادن به غربی هاست »  بدنبال سخنان 15 بهمن ماه - رئیس جمهور ی در جمع روسای دانشگاه ها و مراکز آموزشی و پژوهشی در 15 بهمن ماه سال 1392 (  که منتقدان توافقنامه ژنو را «یک عده بی سواد»! خوانده بود ) شریعتمداری در یادداشتی علیه دولت و تیم مذاکره کننده هسته ای پرونده های قدیمی همچون  استات اویل و کرنست را به میان کشید. ( یکشنبه 11 اسفند 1392 ) بدون اینکه اشاره کند که از قبل منازعه با غرب عده ای ثروتهای هنگفتی به جیب زدند. روحانی در نهم اسفند سال 1392 در جمع منتخبین هرمزگان از فساد 9 هزار میلیاردی به بهانه فروش نفت در دوران تحریم پرده برداشته و گفته بود: « تازه مطمئن نیستیم همه حجم این تخلف همین مبلغ باشد. » ( منبع : خبرآنلاین ، 8 اسفند 1392)

روحانی چند روز بعد هم در سخنان تندی گفت : « عده‌ای مدعی بودند می‌توانند تحریم‌ها را دور زده و آثار تحریم را از بین ببرند، اما آنها در عمل ملت و منافع ملی را دور زدند بطوریکه امروز پس گرفتن حقوق مردم از این افراد به یک معضل تبدیل شده است. » ( منبع خبرگزاری فارس ، رئیس جمهوری در جمع مجمع نمایندگان استان یزد ، 26 اسفند 1392) وی پیش از آن در دیماه در جمع مردم خوزستان نیز این سخن را گفته بود.

همانطور که از بطن منازعه ای که حسین شریعتمداری وارد آن شده بر می آید ، مساله جدال بر سر قدرت است. مدیر مسول کیهان و هم مسلکان وی در این راه طی سالهای اخیر بسیاری از السابقون انقلاب مانند برخی مراجع تقلید ، یاران امام و نزدیکان به بیت امام (س) و شخصیتی همچون آیت الله هاشمی رفسنجانی از دم تیغ کیهان گذرانده اند. آنها خود را حق و منتقدین و مخالفان را ناحق می پندارند و همین را برای وارد کردن انواع اتهام ها به طرف مقابل کافی می دانند.

این در حالی است که قانون اساسی می نویسد که حتی برای حفظ تمامیت ارضی نیز نباید دیگران را محدود کرد: « « در جمهوری اسلامی ایران آزادی و استقلال و وحدت و تمامیت ارضی کشور از یکدیگر تفکیک ناپذیرند و حفظ آنها وظیفه دولت و آحاد ملت است. هیچ فرد یا گروه یا مقامی حق ندارد به نام استفاده از آزادی به استقلال سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و نظامی و تمامیت ارضی ایران کمترین خدشه وارد کند و هیچ مقامی حق ندارد به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور آزادی های مشروع را، هر چند با وضع قوانین و مقررات، سلب کند.»

تنها جایی که قانون اساسی اجازه برخورد با مخالفان را می دهد زمانی است که دست به اسلحه برده باشند که بحمدالله تا کنون منتقدان و مخالفان شناسنامه دار مورد نظر کیهان از دایره نقد کلامی خارج نشده اند.

جالب این است که رفتار افرادی مانند حسین شریعتمداری با تعاریف صریح و ملاک های مورد نظر رهبری نیز در تعارض است .

حضرت آیت الله خامنه ای در دیدار مسؤلان و کارگزاران نظام جمهورى اسلامی ( 29/3/1385) شاخص هایی را برای اصولگرایی تبیین می کنند که شاید بازخوانی مجدد آن برای اصولگرایان خالی از لطف نباشد مشروط به اینکه در عمل نیز پایبند ولایت باشند و خود را مانند برخی تندروها جلوتر از رهبری ندانند!؟

«اصولگرایی» را این گونه تعریف کرده اند؛ « اصولگرایى به حرف نیست؛ اصولگرایى در مقابل نحله هاى سیاسى رایج کشور هم نیست. این غلط است که ما کشور یا فعالان سیاسى را به اصولگرا و اصلاح طلب تقسیم کنیم: اصولگرا و فلان؛ نه. اصولگرایى متعلق به همه ى کسانى است که به مبانى انقلاب معتقد و پایبندند و آنها را دوست مى دارند؛ حالا اسمشان هر چه باشد.»

شاید همین بخش برای نفی استراتژی ضدیت با اصلاحاتی که از اصول برون می اید، که از سوی برخی جریان ها و چهره های تندرو دنبال شده و می شود کافی باشد ولی از قضا این سخنرانی جامعیتی دارد که برای فعالان سیاسی دانستن آن مفید است .

رهبر معظم انقلاب در این دیدار بر آزادی های فردی و اجتماعی تاکید می کنند و البته لزوم برخورد با دشمن را هم یادآور می شوند.

بنابراین برای فهم درست تر فرق دشمن و خودی برای آندسته از تندروهایی که شاید وقت نکرده اند بیانات رهبری را طی سالهای اخیر مطالعات کنند این بخش را می آوریم . ایشان می گویند : « در سیاست اصولگرا ، مکر و دروغ راه ندارد. در سیاست اصولگرا هدف وسیله را توجیه نمی کند، بنابراین اصولگرا هرگز به خود اجازه نمی دهد تا برای آنکه رای مردم جامعه را بدست آورد، به فریب آنها دست زند. »

و ادامه می دهند : « اصولگرا نیک می داند که شعار اصلی انقلاب اسلامی «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» بوده و است، بنابراین همواره استقلال سیاسی، اقتصادی و فرهنگی خود را حفظ می کند و هرگز این اجازه را به دیگران نمی دهد که برای او تصمیم بگیرند، برای کشور او تصمیم بگیرند، برای مردم او تصمیم بگیرند و تعیین تکلیف کنند و ...»

دو فراز دیگر این سخنرانی هم جالب است . آنجا که رهبری تاکید دارد « با هر کسى هم که از لحاظ ایمان مذهبى یا دینى با شما مخالف است، بحث بکنید، مجادله بکنید، استدلال بکنید، منطق بکنید و او را به فکر خودتان معتقد بکنید؛ اما تعصب افروزى نکنید؛ «و جادلهم بالّتى هى احسن». این، قرآن است. چرا یک عده اى نمى فهمند؟! من نمى دانم.»

و آنجا که درباره اصلاحات می گویند:« معیار اصلاحات، قانون اساسى است؛ بر این اساس، باید ما اصلاحات کنیم؛ ما به اصلاحات احتیاج داریم. اصلاحات، تصحیح روشهاى ماست؛ تصحیح هدفهاى مرحله اى ماست؛ تصحیح تصمیم گیریهاى ماست؛ تعصب نورزیدن روى تصمیم گیریها ناحق است.»

بنابراین می بینیم که رهبری با تاکید بر لزوم آزادیها و اصلاحات بر حفظ مرزبندی ها با دشمن تاکید کرده و در عین حال حتی جایز نمی دانند که با مخالف دینی نیز با تعصب و عصبانیت سخن گفته شود.

شاید ایشان بدلیل اینکه بارها بر این اصول تاکید کرده اند اینبار با صراحت بیشتری در سخنرانی اول فروردین سال جاری پس از اینکه خطاب به مراجع فرهنگی از جمله علما، اساتید، روشنفکران انقلابی و هنرمندان متعهد نیز یک توصیه مهم داشتند وضمن تاکید بر اینکه «نگاه نقادانه خود را نسبت به اوضاع فرهنگی حفظ کنید و با منطق محکم و بیان روشن و صریح، به مسئولان تذکر دهید.» تاکید کردند: «در این زمینه باید از تهمت زنی، جنجال آفرینی و تکفیر کاملا خودداری کرد.»
پیش از این نیز مقام رهبری بارها از جوانان انقلابی صاحب دغدغه حمایت کرده اند . ایشان اخیرا ( 15 اسفند 1392 منبع : Khamenei.ir)

در دیدار اعضای خبرگان رهبری اینگونه از جوانان انقلابی حمایت می کنند: «  با مسائل فرهنگی شوخی نمیشود کرد، بی‌ملاحظگی نمیشود کرد؛ اگر چنانچه یک رخنه‌ی فرهنگی به‌وجود آمد، مثل رخنه‌های اقتصادی نیست که بشود [آن را] جمع کرد، پول جمع کرد یا سبد کالا داد یا یارانه‌ی نقدی داد؛ این‌جوری نیست، به این آسانی دیگر قابل ترمیم نخواهد بود، مشکلات زیادی دارد. و واقعاً باید قدر جوانان مؤمن و انقلابی را همه بدانند، همه؛ این جوانان مؤمن و انقلابی‌اند که روز خطر سینه سپر میکنند، هشت سال جنگ تحمیلی میروند توی میدان؛ اینها هستند. افرادی که نسبت به این جوانها با چشم بدبینی نگاه میکنند یا مردم را بدبین میکنند، خدمت نمیکنند به کشور؛ به استقلال کشور، به پیشرفت کشور، به انقلاب اسلامی خدمت نمیکنند. این جوانها را باید حفظ کرد، باید از اینها قدردانی کرد، امروز هم بحمدالله کم نیستند و زیادند. [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند؛ آن جوانهای مؤمنِ پرانگیزه، با این حرفها منزوی نمیشوند اینها؛ لکن خب، ما باید قدر اینها را بدانیم.»

حال که رهبری حتی سخن با مخالفان مذهبی را تنها در دایره «استدلال » و «منطق » جایز دانسته اند و در « نقشه راه » اعلامی صراحتا طیفی از  علما، اساتید، روشنفکران انقلابی را از جنجال ، توهین و تکفیر بر حذر داشته اند باید دید آیا مدعیان خط ولایت خواهند توانست به منویات رهبری عمل کنند!؟