جراحی قلب با دوربین 1.5میلی متری+ تصاوير

دوربینی به قطر 1.5 میلی‌متر فرآیند جراحی‌های قلبی را ساده خواهد کرد که این دوربین، همزمان با انجام عمل می‌تواند به درون قلب فرستاده شود، تا محل لخته‌ خونی موجود در عروق خونی را به جراح نشان دهد.

کد خبر: ۱۵۳۵۴۷

تاریخ: ۰۵ فروردين ۱۳۹۳ - ۱۹:۰۱

دوربینی به قطر 1.5 میلی‌متر فرآیند جراحی‌های قلبی را ساده خواهد کرد که این دوربین، همزمان با انجام عمل می‌تواند به درون قلب فرستاده شود، تا محل لخته‌ خونی موجود در عروق خونی را به جراح نشان دهد. تصاویر سه‌بعدی زمان-حقیقی از درون سیاهرگ‌ها و عروق خونی، به زودی برای جراحانی که عمل جراحی قلبی انجام می‌دهند، فراهم خواهد شد. این کار با استفاده از دوربینی به قطر 1.5 میلی‌متر، اما با قابلیت تولید 60 فریم در ثانیه از درون رگ، و از زوایای مختلف، مقدور خواهد بود. پروفسور دجرتکین (Degertekin) یک مبدل اولتراسونیک 20 مگاهرتز را روی تراشه‌ای آن‌قدر کوچک که در انتهای سیمی جا بشود، قرار داده است؛ این سیم به نوبه‌ خود خمیدگی‌ها و زوایای بدن را دنبال کرده و از اندام‌هایی مانند دست یا پا، به قلب می‌رسد.

وی می‌گوید: این وسیله به پزشکان اجازه خواهد داد تا انسداد رگ ها خونی را با وضوح و روشنایی بیشتری ببینند.این وسیله توانایی آن را دارد که حجم جراحی مورد نیاز برای پاک کردن رگ‌ها را کاهش دهد. دجرتکین می‌افزاید: اگر شما پزشک باشید، می‌خواهید ببینید درون رگ‌ها و قلب چه می‌گذرد، اما بیشتر وسایلی که امروزه برای این منظور به کار می‌روند، تنها تصاویر مقطعی به دست می‌دهند. برای مثال اگر رگی داشته باشید که به کلی مسدود شده باشد، به سیستمی نیاز دارید تا به شما بگوید جلویتان چه چیزی هست. شما باید جلو، عقب و دیواره‌های جانبی را همزمان و با یکدیگر ببینید. اطلاعاتی که در حال حاضر فراهم نیستند.

دجرتکین 56 مبدل اولتراسونیک و 48 گیرنده، به علاوه‌ یک سوراخ در مرکز تراشه برای سیم هادی، همه را درون یک تراشه‌ کوچک در هم فشرده و جا داده است. اگر هنوز هم این تراشه به اندازه‌ کافی کوچک نباشد، او برخی از اطلاعات روی تراشه را پردازش می‌کند تا سایز کابل‌های مورد نیاز برای انتقال اطلاعات به جراحان را کمتر کند. او می‌خواهد فشرده‌ترین و منعطف‌ترین کاتتر ممکن را تهیه کند.

تمام این‌ها با متوسط توان 20 میلی‌وات کار خواهند کرد که هر موقع نیاز نباشد خاموش شده و مانع ایجاد گرمای بیش از حد می‌شود. این مساله از آنچه که به نظر می‌آید مهم‌تر است. برخی مدل‌های اولیه ممکن بود موجب تبخیر خون بیمار شوند. حسگرهای با فرکانس پایین‌تر از 20 مگاهرتز (معمولا 3-5 مگاهرتز) رزولوشن مورد نیاز جراحان برای تعیین محل لخته را به دست نمی‌دهند.

این وسیله هنوز باید در حیوانات زنده آزمایش شود، اما درون قلب خارج از بدن یک مرغ به خوبی عمل کرده است. دجرتکین معتقد است اختراع او جایگزین دو تکنسین، که در حال حاضر درون اتاق عمل هستند تا تصاویر رزولوشن پایین را برای جراح به دستورالعمل ترجمه کنند
، خواهد شد.