روزنامه روسی:

غرب به دنبال توافق با تهران و ضربه به مسکو / چرا 1+5 تمایل زیادی برای لغو تحریم های ایران دارد؟

کشورهای جنوب اروپا (اسپانیا، ایتالیا، یونان، پرتقال) که حجم عظیمی از نفت ایران را خریداری می کردند و شرکت های بزرگی که بازار ایران را از دست دادند، در اثر اعمال تحریم های ضد ایرانی، متحمل بیشترین خسارات شدند.

کد خبر: ۱۶۲۲۵۲

تاریخ: ۲۹ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۳:۰۰

روزنامه روسی نزاویسیمایا گازتا نوشت: منتقدان دولت اوباما در کنگره و اسرائیل آنان از آن بیم دارند که «گروه 1+5» در برابر تهران کوتاه آید. در این رابطه در روز چهارشنبه در اجلاس شورای همکاری های دولت های عربی حاشیه خلیج فارس که در عربستان سعودی برگزار شد، چاک هیگل، وزیر دفاع امریکا، متحدان خود را چنین آرام کرد: «از آنجا که در مذاکرات موفقیت هایی حاصل شده، من می خواهم شما را از دو جهت مطمئن کنم. نخست، در این مذاکرات، به هیچ وجه مساله امنیت منطقه ای وسیله معامله نخواهد شد. دوم، به رغم آن که ما حل و فصل دیپلماتیک را ترجیح می دهیم، امریکا برای اتخاذ تمامی تدابیر ضروری برای ممانعت از ساخت سلاح هسته ای توسط ایران و پایبندی این کشور به شرایط توافقنامه بالقوه آمادگی خواهد داشت».

به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»، ولادیمیر ساژین، تحلیلگر ارشد انستیتوی خاور شناسی آکادمی علوم روسیه و کارشناس مسائل ایران دلایل تمایل بسیار غرب برای لغو تحریم های اعمالی علیه ایران را تشریح کرد.

این امر، قبل از هر چیزی، برای اتحادیه اروپا با عوامل کاملا اقتصادی مرتبط می باشد. بروکسل از سال 2012 میلادی، این تحریم ها را به اجرا در آورد. این تحریم ها شامل ایجاد ممنوعیت در خرید نفت از ایران، خارج شدن ایران از سیستم بین المللی بانکی SWIFT و پایان دادن به بیمه کردن کشتی های تجاری ایران بود.

در این طرح، امریکا از همه کمتر زیان دید، زیرا این کشور رابطه تنگاتنگی با ایران نداشت. براساس اطلاعات گوناگونی که به دست آمده، ایران از لحاظ ذخایر گاز طبیعی، در جهان در جایگاه اول یا دوم و از لحاظ ذخایر نفت، در جایگاه دوم و یا سوم قرار گرفته و برای صادرات این مواد به اروپا آمادگی دارد. اما، این کشور ، به موازات لغو تحریم ها، برای مدرنیزه کردن زیر ساخت های نفت و گاز خود به سرمایه گذاری های هنگفتی نیازمند است. تهران خواهان دریافت این سرمایه گذاری ها است ، زیرا در این مورد منافع اقتصادی جمهوری اسلامی ایران و اتحادیه اروپا با هم مطابقت دارد.

دوم، دلایل سیاسی نیز مطرح هستند که در وهله نخست، برای امریکا مبرم اند.

ساژین گفت: «توسعه روابط تجاری با ایران از این جهت مهم است که اتحادیه اروپا می تواند از طریق آن، از وابستگی خود به روسیه بکاهد، به ویژه در عرصه نفت و گاز. هم امریکا و هم اتحادیه اروپا می خواهند ایران را به سوی خود بکشانند و یا دستکم این که این کشور را در مناقشه اوکراین در بی طرفی نسبی قرار دهند. تردیدی در این نیست که در حال حاضر، بروکسل بیشتر خواهان لغو تحریم های اعمالی علیه ایران است، تا حل و فصل رویدادهای جاری در اوکراین. در این میان، ایران قادر نیست به سرعت حجم مورد نیاز گاز و نفت اتحادیه اروپا را تامین کند و یا حتی با روسیه در اروپا رقابت کند. این امر مستلزم سرمایه گذاری ها و صرف زمان است».

آیا غرب می تواند از لغو تحریم ها علیه ایران برای کاهش نرخ مواد انرژی زا استفاده کند و از این طریق، به اقتصاد روسیه ضربه وارد کند؟ به اعتقاد این کارشناس، سهم ایران در بازار جهانی نفت آنقدر عظیم نیست که در نرخ آن تاثیرگذار باشد. حتی اگر ایران شناسه های صادرات نفتی خود را تغییر دهد (4/2 میلیون بشکه نفت در شبانه روز)، در آن صورت، فقط اختلاف 7/1 – 6/1 میلیون بشکه ای آن در مقایسه با سال گذشته جبران واهد شد، یعنی زمانی که ایران در حدود 750 – 700 هزار بشکه نفت در شبانه روز صادر می کرد. و این در حالی است که روزانه در جهان 90 میلیون بشکه نفت وارد بازار می شود.

در مسکو، سید محمد حسین عادلی، دبیر کل مجمع کشورهای صادر کننده گاز، اعلام کرد که در صورت لغو تحریم ها، تهران در همه جا در جستجوی بازار گاز بر خواهد آمد، اما ضمن تلاش برای همکاری با روسیه، نه رقابت با آن در این عرصه. به اعتقاد وی، بعید به نظر می رسد که کشورهای اروپایی از واردات گاز از روسیه چشم پوشی کنند.