توضیح آیت الله یزدی درباره کمتر صحبت کردن / اختلاف سلیقه باید وجودداشته باشد

کد خبر: ۱۶۵۴۰۵

تاریخ: ۱۶ خرداد ۱۳۹۳ - ۱۸:۰۷

آیت الله محمد یزدی رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در پاسخ به سئوالی درباره کمتر صحبت کردن با بیان این که سکوت نکرده است، گفت : سروصدا کردن و صحبت کردن و سکوت تفاوت دارد.

آیت الله محمد یزدی رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، در برنامه تلویزیونی شناسنامه که از شبکه سوم سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد، در خصوص اینکه آیا کمتر صحبت کردن شما دلیل خاصی دارد، اظهار داشت: حقیقت این است که مسئله ولایت و تبعیت از رهبری را از زمان حضرت امام(ره) که یک تکلیف شرعی دانستم، عمل کردم و غیر از اوامر و نواهی صریح امام و رهبری، منویات امام و رهبری را هم مورد توجه قرار می دهم.

آیت الله یزدی با اشاره به نگرانی های اعضای جامعه مدرسین درباره کشور تصریح کرد: برداشت شخص من و بسیاری دوستان این است که مقام معظم رهبری موکداً می خواهند که آرامش کشور حفظ شود.

رئیس جامعه مدرسین بر همین اساس ادامه داد: ما در دیدارهای خصوصی و عمومی که داشتیم، همانند دیدار در پایان اجلاس خبرگان و اعضای کمیسیون تحقیق خبرگان، ایشان تصریح کردند که صحبت هایتان را به کارگزاران منتقل کنید لذا سر و صدا کردن و صحبت کردن و سکوت تفاوت دارد، من از مصاحبه ها و پاسخ به خیلی سوال ها خودداری کردم.

*تندترین گفتگو را اخیرا با دستیار رئیس جمهور داشتم

رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم متذکر شد: شاید تندترین گفت وگویی که اخیرا با یکی از همکاران مُختَرَع(!) آقای روحانی داشتیم(مخترع به دلیل اینکه تا کنون چنین سمتی به عنوان دستیار عالیرتبه یا مشاور عالیرتبه رئیس جمهور نداشتیم) بحث طوری شد که ایشان گفت من مهمان شما هستم، با من دعوا می کنید؟ من گفتم شما را خواستم که با شما دعوا کنم؛ یا نامه ای که رسما به شخص رئیس جمهور نوشته شده و من امضا کردم یا ماموریت هایی که از طرف کمیسیون تحقیق تنظیم شده که از نزدیک صحبت شود لذا هم سکوت نکرده و هم به دستور ولی امر آرامش کشور را حفظ کردم.

وی در خصوص مباحث اخیر پیرامون جامعه مدرسین و خطر تجزیه آن توضیح داد: جامعه مدرسین تشکلی حوزوی و علمی است و اکثر اعضا مدرسین از افراد عالی حوزه هستند و طبعا در شرایط کنونی طلاب در مسائل درسی و پایان هفته مطالبی را مطرح می کنند.

آیت الله یزدی افزود: جامعه مدرسین یک تشکل حوزوی، روحانی و سیاسی است و آن گونه روحانی نیست که درباره مسائل جاری روز بی تفاوت باشد و از سویی دیگر اختلاف سلیقه باید وجود داشته باشد.

رئیس جامعه مدرسین با بیان اینکه حدود 60 نفر در جامعه مدرسین عضویت رسمی دارند هرچند که جلسات با 20 یا 25 نفر تشکیل می شود و تعدادی از مراجع عضو بوده و در حال حاضر مرجع شده اند تصریح کرد: عضویت غیر از شرکت در جلسات است و مسائل روز در جلسات مطرح می شود؛ آیت الله مظاهری عضو بوده اما در جلسات نمی تواند شرکت کند یا آیت الله محفوظی مدتی است شرکت نمی کند یا آیت الله گیلانی به دلیل کسالت شرکت نمی کند لذا تشکیل جلسات با تعداد کمتری صورت می گیرد.

وی با طبیعی خواندن اختلاف سلیقه بیان داشت: در مواردی که مسائل انتخاباتی مطرح می شود طبیعی است اختلاف نظر هم باشد اما این مساله را همه قبول دارند که باید از طریق دفتر جامعه به طور رسمی اعلام شود چون سخنگوی خاصی ندارد؛ گرچه داشتن سخنگو نیز یکی از موارد اساسنامه است؛ در جریان گذشته تعدادی از دوستان که سلیقه ای دیگری داشتند در گوشه و کنار هم اعلام کردند و آثار نامطلوبی برای خودشان به جا گذشت اما مرور زمان مشکلات را حل کرد و الان در جلسات شرکت می کنند.

*روایت آیت الله یزدی در مورد شاکله شکل گیری جامعه مدرسین

آیت الله یزدی در خصوص شاکله شکل گیری جامعه مدرسین اظهار داشت: اساس جامعه مدرسین در زمان مرحوم بروجردی که دعوت شدند و به قم آمدند و حوزه رو به رشد و کثرت گذاشت، آغاز شد؛ تعدادی از فضلای حوزه برای تنظیم امور حوزه از جمله امتحانات و تدریس و شهریه و ... به دنبال نظمی بودند و تعدادی از فضلا جلساتی داشتند و من هم که تازه از اصفهان آمده بودم و روحیه اجتماعی داشتم در جلسات شرکت می کردم.

رئیس جامعه مدرسین با بیان اینکه جلسات به شکل شهرستانی برگزار می شد، گفت: من به خصوص به خاطر جوانی که داشتم در دو قسم از جلسات اصفهانی ها و یزدی ها شرکت می کردم. بعد از رحلت مرحوم آیت الله بروجردی در مساله مرجعیت اولین جلسه در بیت آیت الله بروجردی تشکیل شد و آن زمان امام از اساتید برجسته و ما از شاگردان ایشان بودیم. در اواخر عمر مرحوم بروجردی روح حوزه و رشد علمی طلاب را درس حضرت امام اداره می کرد و به همین دلیل بیشترین طلاب فاضل و جدی به درس امام می آمدند.

آیت الله یزدی اظهار داشت: با روشن شدن یک مسأله اصولی بسیاری از مسائل دیگر برایمان روشن می شد و همین مسائل تشکیل یک تشکل را به دنبال داشت که افرادی همچون آیت الله مصباح یزدی و آیت الله مظاهری در آن عضویت داشتند و و زمان تشکیل این تشکل ،به پیش از ورود رسمی امام به عرصه مبارزاتی و مسأله کاپیتولاسیون بازمی گردد.

وی افزود: در آن زمان داشتن رادیو خطراتی را برای یک روحانی به همراه داشت و من این خطر را به جان خریده و یک رادیو تهیه کردم و این رادیو هر هفته در اختیار یکی از اعضا قرار می گرفت و با این وسیله اخبار سراسر جهان تهیه و در جلسات هفتگی مورد بحث قرار می گرفت که نهایتا این فعالیتها به راه اندازی نشریه «انتقام» منتهی شد.

عضو مجلس خبرگان رهبری خاطرنشان کرد: امام شاگردان خود را به جز تعلیم و تزکیه با مسائل روز جهان آشنا می کرد که این از امتیازات خاص امام به شمار می رفت.

آیت الله یزدی اظهار داشت: اولین تشکل و گروهی که پس از شروع حرکت دعوت امام را لبیک گفت جامعه مدرسین حوزه علمیه قم بود که البته تعدادی هم از علما با حرکت امام مخالف بودند که این قبیل افراد در زمان حال وجود داشته و در زمان آینده نیز خواهند بود.

وی افزود: روزی در یکی از سخنرانی های خود یکی از قضات را که از مراجع نیز بود بدون ذکر نام خطاب قرار دادم از این موضوع شکایت کردند و امام من را خواستند، وقتی امام صحبتهای فرد شاکی را شنید گفت که آیا نام شخصی هم در این ارتباط برده شده یا نه فرد شاکی گفت نه و امام وی را نصیحت کرد که با این اقدامات موجبات اختلاف میان علما را فراهم نکنید و به من نیز گفتند که خلاصه سخنرانی های شما را به من می گویند و مشکلی نیست.

رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم اظهار داشت: در زمان شاه به کرات دستگیر شدم که اولین بار پس از دستگیری من را به کنگان تبعید کردند و من نیز دو مرتبه اقدام به ترک مکان تبعید کردم و بار سوم من را در زندان بوشهر زندانی کردند.

رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در بخش دیگری از سخنانش در پاسخ به پرسشی در زمینه علت اسکان حضرت امام(ره) بعد از 12 بهمن 57 در منزل وی در قم، توضیح داد: در مورد قضیه اسکان حضرت امام(ره)، با مشورت با مرحوم آقای اشراقی که داماد ایشان بود و بعضی از آقایان از جمله آقای منتظری، برای شان منزل خیلی خوبی تهیه و شرایط متعارفی فراهم کردیم تا امام وقتی به قم می آید و مردم می خواهند به استقبال ایشان بیایند، فضای بازی مقابل منزلشان باشد.

وی افزود: شاید 2 یا 3 روز بیشتر امام (ره) در آن منزل نبودند که حاج احمد آقا به بنده گفتند امام می خواهند به منزل خودشان بروند که من گفتم ساکن شدن امام در آن منزل، هم برای خود ایشان و هم برای مردم و ما مشکلاتی به وجود می آورد، بعداً حاج احمد آقا گفت منزل خود شما چطور است؟ که من گفتم منزل ما کوچک است و به درد امام نمی خورد، بعد گفت امام (ره) مایل هستند همین جا ساکن شوند، برای شما مشکلی نیست که من گفتم نه و سپس ظرف چند ساعت، آن خانه را تخلیه کردم.

آیت الله یزدی با بیان اینکه بنده راز این اقدام امام (ره) را نمی توانستم بفهمم که چرا امام به منزل من می آید؟ تصریح کرد: امام (ره) تشریف آوردند و مستقر شدند، بعدها متوجه شدم چون در طول مدتی که ایشان در تبعید بودند و این خانه محور بسیاری از فعالیت های انقلاب و انتشار اطلاعیه های ایشان بود، شاید امام(ره) به این دلیل خانه بنده را برای اسکان برگزیدند.

وی ادامه داد: یک حقیقتی را بگویم من شرایطی پیدا کرده بودم که همه با من کار می کردند و حتی برخی از اعضای جامعه مدرسین به عنوان مثال خیلی دوست نداشتند من به این تندی کار کنم، مرحوم آیت الله مشکینی در یکی از جلسات گفتند به جای اینکه کمکش کنید تا کارش را انجام دهد، چرا چوب لای چرخ او می گذارید و سپس ایشان به بنده گفتند که من به تو اجازه می دهم هر جا شبهه داشتی گردن من بینداز و کارت را انجام بده که پس از آن دستم بازتر شد.

*خانه ام را به دلیل سر و صدای آقای منتظری فروختم

رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در ادامه سخنانش متذکر شد: بعد از رفتن امام به تهران، ما به منزلمان رفتیم تا زمانی که آقای مهاجرانی در دولت آقای خاتمی وزیر ارشاد بود، به او گفتم من دیگر اینجا نمی توانم زندگی کنم به دلیل شرایطی که روبروی خانه من بود، آقای منتظری عوض شده بود و هر روز آنجا سر و صدا می کرد گفتم می خواهم اینجا را بفروشم، با توجه به اینکه امام (ره) در این منزل زندگی کرده اگر وزارت ارشاد می خواهد این منزل را از ما خریداری کند که او در ابتدا استقبال کرد اما بعداً دیدم کاری انجام نمی دهد به همین دلیل بنده آن خانه را به قوه قضائیه فروختم و در آنجا مرکز پاسخگویی به شبهات قضات تأسیس شد، در دوره آقای شاهرودی به آن بی اعتنایی شد اما بعداً مجدداً مورد توجه قرار گرفت.

وی گفت: در نهایت هم دفتر حفظ و نشر آثار حضرت امام(ره) آن جا را از قوه قضائیه خریداری کرد و آن منزل تبدیل به یک مدرسه علمیه مخصوص مبانی فقهی حضرت امام(ره) شد.

رئیس جامعه مدرسین با اشاره مطرح شدن بحث ولایت فقیه اظهار داشت: وقتی این موضوع مطرح شد در هیچ یک از قانون های اساسی دنیا سابقه این موضوع وجود نداشت؛ گروهی قانون اساسی تمام کشورهای دنیا را ترجمه کرده و در اختیار کمیسیون های مجلس خبرگان قرار داده بودند.

«در یکی از کمیسیون هایی که بنده به عنوان نایب رئیس در آن حضور داشتم و آیت الله موسوی اردبیلی به عنوان رئیس کمیسیون قضایی بودند یکی از آقایان که از حامیان بنی صدر بود و در عین حال عضو مجلس خبرگان نیز بود در این کمیسیون به مرحوم هاشمی نژاد جسارت کرد، بنده بعد از این جسارت با این فرد درگیر شدم و با پافشاری تمام اعلام کردم که باید این فرد از این کمیسیون بیرون رود و ایشان حق نداشته به این سید بزرگوار جسارت کند، بعد از پافشاری های من آقای موسوی گفتند من بیرونش می کنم شما کوتاه بیایید و من باز بر گفته ام همچنان پافشاری کردم تا این که این فرد هتاک از کمیسیون ما بیرون رفت.»

وی ادامه داد: بعد از این موضوع بنده مامور شدم با اشخاصی که با موضوع ولایت فقیه آشنا هستند صحبت کنم که زمینه سازی این بحث ها را فراهم کنیم؛ از جمله این دو نفر مرحوم آیت الله حاج مرتضی حائری که خاطرم هست ایشان تا آخر نیز در خبرگان نماندند و فرد دیگر هم آقای بنی صدر بودند که باید بر اساس وظیفه ای که بر عهده من گذاشته شده بود با آنها صحبت می کردم.

آیت الله یزدی افزود: من به قم و به محضر مرحوم حاج مرتضی حائری رفتم و موضوع را برای ایشان مطرح کردم ایشان گفتند من سکوت می کنم و در برابر این موضوع مخالف نیستم؛ بعد از ایشان به سراغ آقای بنی صدر رفتم ایشان مخالف این موضوع بودند و گفتند با این کار قصد دارید مردم را از روحانیون جدا کنید.

عضو شورای نگهبان در ادامه سخنانش با اشاره به هیات سه نفره حل اختلاف بین بنی صدر و شهید رجایی گفت: در این هیات من از طرف دو قوه، قضائیه و مقننه مامور شدم و آقای اشراقی از طرف بنی صدر و امام و آقای مهدوی کنی هم از طرف شهید رجایی عضو این شورا شدند.

وی با بیان اینکه من بعد از انتصابم در این هیات هیچ اقدامی انجام ندادم و در آن زمان بنده عضو هیات رئیسه در دور دوم مجلس بودم، یادآور شد: وقتی به سمت اتاق هیات رئیسه می رفتم آقای رئیسی را دیدم ایشان پرسید شما کارتان را در این هیات شروع کردید؟ بنده گفتم خیر شروع نکردم و شروع هم نمی کنم ایشان پرسیدند چرا؟ گفتم شما دو بزرگوار اعلام کردید که من نماینده شما هستم ولی هیچ چیزی دستم نیست شما مگر بنی صدر را نمی شناسید؟ باید یک مدرک به بنده بدهید ایشان هم به من گفتند احسنت و به سمت دفتر آقای هاشمی برگشتند.

وی اظهار داشت: بعد از چند ساعت حکمی تهیه شد و به بنده دادند؛ عصر آن روز من به وزارت کشور رفتم و خدمت آقای مهدوی کنی وزیر وقت کشور رسیدم و به ایشان گفتم این حکم من است و می خواهم که جلسه را شروع کنید خاطرم هست که آن موقع هم معاون سیاسی آقای کنی، مرحوم زواره ای بودند. آقای کنی قبول کردند و اختیاراتی را به بنده دادند، من به آقای کنی گفتم در عین حالی که این جلسه حساس است و نباید چیزی از آن به بیرون درز کند اما اجازه دهید تمام صحبت های ما در این جلسات ضبط شود ایشان هم آقای زواره ای را مامور کردند تا وسایل مورد نیاز را تهیه کنند.

رئیس جامعه مدرسین به ذکر نکته ای در این زمینه پرداخت و اظهار داشت: یک روز آقایان بازرگان ، سحابی و (ابراهیم) یزدی به خدمت امام رفتند امام هم خطاب به این سه نفر فرمود شما بروید و حرفهایتان را به هیات سه نفره بگویید آنها نیز به جلسه این هیات آمدند و با تعجب گفتند شما چرا ضبط می کنید ما حرف خصوصی داریم؛ ما نیز به آنها گفتیم که حرف خصوصی وجود ندارد و به آنها این اطمینان را دادیم که حرف های شما منتشر نخواهد شد ولی باید تمام مکالمات این جلسات ضبط شود زیرا اینها مدرک است و ما باید سند داشته باشیم و بنده نیز اصرار داشتم که تمام مکالمات جلسات ضبط شود.

وی افزود: این سه نفر حرف هایشان را زدند و رفتند مرحوم اشراقی خطاب به من گفتند که بنده نوار این جلسه را می خواهم و آن را به من بدهید بنده مخالفت کردم و آقای اشراقی گفتند یعنی چی نمی شود من هم مثل شما مامور هستم و عضو این هیاتم، بنده خطاب به ایشان گفتم بله بنده هم مثل شما مامور هستم اما امکان این کار وجود ندارد؛ آقای کنی هم در عین حالی که ته دلش با من بود و از آن طرف هم با مرحوم اشراقی رودربایستی داشت گفتند که اصرار نکنید بالاخره یک نفر از ما سه نفر راضی نیست که این نوار به بیرون درز کند و این موضوع تمام شد.

آیت الله یزدی با بیان اینکه بعد از پایان این جلسات تمام نوارها را در اختیار اداره قوانین مجلس قرار دادیم، گفت: خاطرم هست در سوابق، پیگیر این نوارها بودند که نه اداره قوانین مجلس و نه وزارت کشور از آنها اطلاعی نداشتند.

*به منتظری گفتم اصلا امام را نشناختید

آیت الله یزدی در ادامه با اشاره به رحلت حضرت امام خمینی (ره) در چهاردهم خرداد ماه سال 1368 و روند انتخاب رهبری گفت: من در زمان رحلت امام در قم بودم و زمانی که خبر رحلت حضرت امام را شنیدم نمی توانستم خودم را کنترل کنم و خیلی گریه کردم.

وی در ادامه با اشاره به بحث انتخاب مقام معظم رهبری در خبرگان رهبری گفت: مصیبت رحلت امام، مصیبت سختی بود؛ البته من با آقای منتظری سخت مخالف بودم و از اقدام امام بسیار خوشحال شدم؛ البته حاج احمد آقا هم در این باره چیزهایی نوشته اند، این مخالفت من دلیل خاصی داشت، در آخرین ملاقاتی که با آقای منتظری داشتم به ایشان گفتم که چرا اینگونه صحبت می کنید؟ اگر می خواهید راجع به رضای خدا صحبت کنید چرا به بیگانه ها می گویید؟ چرا مسائلی را در رسانه های عمومی می آورید که دردسرساز شود؟

عضو شورای نگهبان ادامه داد: به آقای منتظری گفتم اگر این اظهارات برای کسب شهرت هم هست برای کشور بسیار خطرناک است، من را قبول ندارید آقای مؤمن که هستند، ایشان را قبول ندارید آقای طاهری خدابیامرز که هستند، اینها کسانی هستند که با مسئولان در ارتباطند و با شما نیز دوستند.

آیت الله یزدی در ادامه خاطرنشان کرد: به ایشان گفتم که اگر برای خداست اینها(رسانه های خارجی) مطالب خود را انتقال می دهند و اگر برای خدا نیست بگویید تا ما هم تکلیف خود را بدانیم، ایشان گفتند اگر راستش را بخواهید همه اش تقصیر امام بود.

وی به نقل از منتظری ادامه داد: امام با آقای شریعتمداری اینگونه برخورد کرد که سبب شد با من اینگونه برخورد شود.

وی افزود: من خیلی از این حرف جا خوردم و گفتم یعنی شما می گویید امام با آقای شریعتمداری که صحبت از خلق مسلمان می کرد نمی بایست برخورد کند؟ یعنی امام باید می ایستاد تا انقلاب را بدهد دست خلق مسلمان؟

عضو شورای نگهبان ادامه داد: در حین بحث صدای هر دوی ما بلند شد و من هم خیلی سر و صدا کردم و گفتم که شما اصلا امام را نشناختید؛ جریان ها را بیان کردم و بعد با داد و فریاد از ایشان جدا شدم و دیگر به سراغشان نرفتم.

آیت الله یزدی گفت: به دلیل سادگی و تفکر ایشان از برکناری آقای منتظری بسیار خوشحال بودم و اگر خدایی ناکرده این انقلاب دست آقای منتظری می افتاد ما روزگار دیگری داشتیم، خوشبختانه خبرگان بهترین تصمیم را گرفتند و به نظرم این یک هدیه الهی بود که خداوند میل اعضای خبرگان را به سراغ ایشان(حضرت آیت الله خامنه ای) برد.

وی افزود: البته من هم ایشان را در این حد نمی شناختم، من در دوران ریاست جمهوری ارادت و تماس نزدیک با ایشان داشتم و درجه فقهی و علمی ایشان را می دانستم.

*مخالفت با رهبری دل امام زمان را می آزارد

عضو مجلس خبرگان رهبری با بیان اینکه شناخت من در حد امروز درباره فضائل نفسانی ایشان بالا نبود ادامه داد: واقعا خداوند نظر اعضای خبرگان را به سمت رهبری ایشان برد و یک هدیه بزرگ برای ما بود، امروز کسانی که همراه رهبری حرکت می کنند دل امام را شاد می کنند و کسانی که پشت پرده کمی با این رهبر مخالفت می کنند نه تنها دل امام را ناراحت می کنند بلکه دل امام زمان را می آزارند.

آیت الله یزدی ادامه داد: من در اینجا می گویم که کسی که نائب امام زمان است و یک کشور 70 میلیونی را اداره می کند و جلوی مخاطرات را می گیرد و خردمندانه و هوشمندانه حرکت می کند و علم و حلم را با هم دارد؛ نعمت بزرگ خدا است.

وی در ادامه به ماجرای انتخاب خود به عنوان رئیس قوه قضاییه اشاره کرد: جلسات بازنگری قانون اساسی را پس از رحلت امام و حتی زمانی که حضرت آیت الله خامنه ای به جماران برای دیدن امام می رفتند، من اداره می کردم. در آن دوران هم آیت الله خامنه ای من را از لحاظ نظرات بهتر شناخته بودند و هم در جلسات خصوصی شناخت بهتری از من پیدا کرده بودند، یک روز من را صدا زدند و گفتند به نظر شما چه کسی برای ریاست قوه قضائیه مناسب است و من به ایشان گفتم اجازه دهید من در این باره فکر کنم.

رئیس اسبق قوه قضاییه ادامه داد: هفته بعد یک فهرست 7- 8 نفره را تعیین کردم و ارائه دادم. این فهرست 7- 8 نفره را بردم و هر کدام را توضیح دادم. حضرت آقا به من گفتند خود شما چطور؟ من به ایشان گفتم که برای خودم فکری نکردم ولی همین مقدار می دانم که از چیزی نمی ترسم.

وی افزود: به من گفتند پس برو خودت را آماده کن و من هم حکمی می نویسم و بعد از مدت کوتاهی آقای ناطق نوری به من گفتند که چرا به بیت حضرت آقا رفت و آمد نمی کنی، من گفتم من دارم برنامه ای را می نویسم که مسئولیت 6 نفر عضو شورای قضایی به من واگذار شده است و دارم برنامه ای را در این باره تنظیم می کنم، ایشان به من گفتند که این سبکش نیست، بالاخره رفت و آمدی باید باشد بالاخره آقای ناطق با من دعوا کرد و من به ایشان گفتم که می روم.

آیت الله یزدی در ادامه تصریح کرد: در جلسه اول (پس از صحبت آقای ناطق) که البته جدا از جلسات پنج شنبه ها بود و بعدها در دوران ریاست من هم شکل گرفت زمانی رهبری به من گفتند که من می خواهم جلسات فقهی بگذارم و به نظر شما چه کسانی برای این امر مناسب ترند که من گفتم مناسبت ترین افراد اعضای شورای نگهبان هستند.

وی افزود: رهبری در همان جلسه اول به من گفتند که شما آخوندی کار می کنید و این با راه و روش تشکیلات نمی خواند، من به حضرت آقا گفتم که من دارم مسئولیت 6 نفر را برای یک نفر برنامه ریزی می کنم و الان دعوایی سر مشاوره سیاسی داریم، برخی می گویند که من باید معاون سیاسی داشته باشم و خود من می گویم که نباید مشاور سیاسی داشته باشم چرا که قوه قضائیه نباید کار سیاسی کند. حضرت آقا کمی خندیدند و به من گفتند که معلوم است چیزی تهیه کردی و من در جواب گفتم بله در حال تهیه هستم.

عضو شورای نگهبان قانون اساسی در پاسخ به سؤال دیگری درباره سخنرانی های ایشان در دوران سازندگی و اصلاحات در تریبون های نماز جمعه گفت: من مقید بودم در خطبه اول یک دوره بحث های فقهی حقوقی را مطرح کنم و در خطبه دوم بحث های جاری روز را مطرح می کردم. مکرر به من می گفتند که عصبانی نشو و من جواب می دادم که ممکن است ناراحت شوم و تند صحبت کنم اما هیچ موقع عصبانی نمی شوم و اگر واقعا عصبانی می شدم ممکن بود کار به جایی برسد که در آنجا سخنان و صحبت های ناروا بیان کنم، من تند می شوم اما عصبانی نمی شوم.

وی در ادامه با اشاره به سفر خود به عتبات عالیات افزود: زمانی که من به دیدار آیت الله سیستانی- که خدا ایشان را زنده نگه دارد- رفتم خیلی به من محبت کردند، ایشان به من پیغام داده بودند که من از خطبه های فلانی بسیار لذت می برم و خطبه های ایشان را گوش می کنم اما گاهی مواقع عصبانی می شوی، این تندی ها و عصبانی شدن ها را کم کن. من زمانی که به زیارت ایشان رفتم به من گفتند من کتاب خاطرات شما را خوانده ام و تمام خاطرات شما متفاوت است، من تعجب کردم که آیا ایشان فرصت می کند که کتاب خاطرات بخواند.

رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با اشاره به موضوع ارث زنان و فتوای مقام معظم رهبری گفت: استدلالات بسیار مفصلی را آوردند و حتی اشکال فقهی را با نمونه ای از حکم خلافت بنی عباس نشان دادند، بعد که صحبت ها تمام شد گفتم که شورای نگهبان تاکنون یک فتوا صادر نکرده است اما در مورد آن نکته ای که شما می فرمایید چون ممکن بود مخالفت با نظر رهبری برداشت شود ما هیچ واکنشی نشان ندادیم و بهترین راه استفاده از سیاست قانونی سکوت بود تا قانون ابلاغ شود و ما به ایشان گفتیم که ما بر طبق مصلحت سنجی این کار را انجام دادیم.

عضو شورای نگهبان قانون اساسی درباره حمایت جامعه مدرسین از احمدی نژاد در سال 88 گفت: بعد از مذاکرات فراوانی که انجام گرفت در آخرین جلسه قرار شد تا به هیأت رئیسه اختیار داده شود تا هر چه هیأت رئیسه تصمیم گرفت ابلاغ شود. زمانی که موضوع در هیأت رئیسه مطرح شد من با آقای احمدی نژاد موافق بودم و البته دلیل خاصی داشتم وعده و وعیدهایی داده بودند، هنوز هم جریان آقای مشایی پیش نیامده بود و حمایت جامعه مدرسین از آقای احمدی نژاد اعلام شد البته بعضی از دوستان مخالفت کردند.

آیت الله یزدی درباره برخی سخنان درخصوص منتشر شدن مذاکرات شورای نگهبان گفت: درباره صلاحیت ها ما نمی توانیم شرعاً مذاکرات را منتشر کنیم اما درباره تصویب قوانین و بحث های علمی نیز شرح مذاکرات به صورت مداوم منتشر می شود.

رئیس جامعه مدرسین افزود: قدر این حکومت را نسل جوان ما نمی داند، خدا می داند ما موظفیم که به نسل جوان بگوییم که این حکومت که به دست شما آمده است چه خون ها پای آن ریخته شده است؛ هزاران سال انبیا به دنبال این حکومت بودند و امام (ره) آن را عملی کرد البته الان هم من ادعا نمی کنم که حکومت ما صد درصد دینی است اما 90 درصد آن را داریم چرا که فضا، فضای اسلامی است.

وی تاکید کرد: حدود خداوند باید جاری شود اگر امام عصبانی شدند و به آقای بازرگان گفتند که اگر حدود الهی امروز عملی نشود پس کی باید اجرا شود، به همین دلیل بود.