امام جمارانی: امام نمی‌خواست مردم گرسنه باشند

کد خبر: ۱۶۸۸۷۸

تاریخ: ۰۴ تير ۱۳۹۳ - ۱۲:۱۹

حسينيه جماران را در سال 59 در اختيار امام خميني(ره) قرار داد و همواره يار نزديك بنيانگذار انقلاب اسلامي ماند. خاطراتي از آن روزها دارد كه شايد هيچ‌كس نداشته باشد و وقتي به ديدارش رفتيم از كمرنگ شدن برخي آرمان‌هاي حضرت امام دلگير بود چنانكه در پاسخ به سوالي به اين موضوع اشاره كرد و گفت كه باید به وصيتنامه امام(ره) توجه بیشتر شود. آيت‌ا... سيدمهدي امام‌جماراني، روحاني خوش‌مشربي است و در تمام ساعتي كه ‌مهمانش بوديم، خنده از لبانش محو نشد جز در بخش‌هايي كه از امام برايمان تعريف مي‌كرد كه آن موقع چيني بر پيشانيش نقش مي‌بست كه نشان دلتنگي بود. او سال‌ها پيش به‌همراه برخي همفكرانش مجمع روحانيون را پايه‌گذاری كرد كه آن هم‌اكنون آنچنان فعاليتي ندارد و آيت‌ا... امام جماراني مي‌گويد كه موانعي هست كه اگر برطرف شود، حرف‌هاي زيادي براي گفتن وجود دارد. از دولت قبل گلايه دارد و مي‌گويد در ازاي 40 هزار تومان يارانه مبالغ زيادي از مردم اخذ شد و آن دولت را ناموفق توصيف مي‌كند اما نظر خوبي نسبت به دولت فعلي دارد و اميد در اظهاراتش موج مي‌زند. متن گفت‌وگوي آرمان با امام جماراني در ادامه مي‌آيد:

از آغاز سال‌جاري برخي بر طبل دلواپسي كوبيدند و به بهانه‌هاي مختلف دولت را تحت فشار قرار دادند؛ روزي موضوع عفاف و حجاب را پيش كشيدند و روز ديگر، بر سر يارانه‌ها اعتراض كردند. واقعا منشأ اين دلواپسي‌ها كجاست؟

مساله دلواپسان مساله خاصي است و بايد اذعان داشت كه خيلي موضوعات در اين مقطع محل دلواپسي دارد. به عنوان مثال الان اتوبوس به اندازه كافي وجود ندارد؛ مردم مي‌خواهند با اين اتوبوس‌ها رفت‌وآمد كنند و به زندگي خود برسند اما ما در ميان مردم هستيم، مي‌بينيم و مي‌فهميم كه چه خبر است؛ نمي‌شود كه نفهميد و مطمئناً مردم هم مي‌فهمند اما چاره‌اي ندارند. ترافيك در حدي است که اگر يك مريضي از پايين تهران لازم باشد به بيمارستان برسد با مشكل مواجه مي‌شود.

فقط دلواپسي در اين حوزه‌هاست؟

دلواپسي‌ها زياد است. اگر فردي بخواهد براي خانواده‌اش نان و آبي پيدا كند، بايد علاوه بر خودش، زن و بچه‌اش هم كار كنند اما با اين حال باز لنگ زندگي هستند. اينها دلواپسي ندارد؟ تاكنون مي‌گفتيم كه چند درصد مردم زير خط فقر هستند و چند نفر در كشور چنين وضعيتي دارند. آقايان نشسته‌اند اينجا و دلواپس هستند، مي‌گويند آقاي ظريف در آنجا (مذاكرات) بد حرف زده است. آقاي ظريف رسما ثابت كرد وزير شايسته‌اي براي وزارت خارجه است و ما كمتر اينچنين وزيرلايقي را ديده‌ايم. او مي‌گويد كه بيايند و من هم به مجلس مي‌آيم؛ آنها بگويند من چه خطايي كردم، چه حرف نامربوطي زدم و چه خواسته نامشروعی داشتم و در مقابل طرف مذاكره چه حرف ضعيفي زدم كه الان در مقابل من ايستاده‌اند. آقاي ظريف مي‌گويد به من بگوييد. آقايان فقط دلواپس هستند. دلواپس چه؟ آيا دلواپس مذاكراتي هستند كه اكثريت مردم خواستار آن هستند و از آن حمايت مي‌كنند؟ شما ايستاده‌ايد، مي‌گوييد مذاكرات بد است و چنين و چنان است.

البته نگراني آنها فقط از نحوه مذاكرات نيست.

بله؛ نگراني‌هايشان زياد است! آقايان به دنبال اين بودند كه ما نگران هستيم. گاهی می‌گویند نگران اهل بيت پيامبرند. اهل بيت پيامبر كه نگراني ندارند و همه نوكر آنها هستيم. اين مواضع و اظهارات درحالي است كه به نظر مي‌رسد اينها نگران خودشان هستند. الان هم وضعيت به همان شكل است و معلوم نيست اين آقايان دلواپس زندگي خود هستند يا دلواپس ثروت خودشان هستند يا زندگي آنها خيلي خوب است و مي‌خواهند روند در مسیر خواسته آنها باشد. هميشه اين سوال در ذهنم هست كه چرا برخي ادبيات به‌كار رفته از سوي اين دلواپسان ناخواسته با بدخواهان يكي شده است. آن‌وقت خود را دلسوزتر از دلسوزان معرفي مي‌كنند. بايد كمي منطق داشت.

اين افراد البته در تمام دولت‌ها حضور داشتند كه اوج آن در دولت اصلاحات و سال 76 به بعد بود. تنها دردولت احمدي‌نژاد به دليل دفاعيتشان از آن دولت كمتر تحرك مي‌كردند.

با اظهار تاسف بايد بگويم زمان آقاي احمدي‌نژاد، وزراي ايشان كه استيضاح نمي‌شدند. يك وزير استيضاح شد، وزير بعدي راي اعتماد گرفت و همه مجلس به او راي دادند اما الان هر روز يك وزير را به مجلس مي‌برند. در زمان آقاي احمدي‌نژاد اگر هم وزيري بركنار مي‌شد، همه مجلس از وزير بعدي حمايت مي‌كردند. به نظر من دوره اين افراد تمام شده است و آقاي روحاني و تيم مذاكرات هسته‌اي به نحوي برخورد كردند كه با كمال عزت، رشيدانه و به قول مقام معظم رهبري قهرمانانه در مذاكرات نرمش قهرمانانه نشان دادند؛ اميدواريم مذاكره به نتيجه برسد. افرادي كه حرف‌هاي نامربوط مي‌زنند خودشان پشيمان مي‌شوند.

انتخابات مجلس پيش رو است. چه توصيه‌اي براي هر دو جناح اصلاح‌طلب و اصولگرا داريد؟

ببينيد؛ يك زماني برخي آقايان به امام(ره) مراجعه كردند كه چه كنيم؟ امام فرمودند هجوم ببريد به مجلس. تكليف شما حضور در مجلس است و مجلس را از انديشه‌هاي صاف و مخلصانه خودتان پر كنيد. در داخل مجلس، كاري بكنيد كه مدرس كرد. اين وصيت امام بود البته وصيتنامه امام هم مظلوم واقع شده است. وظيفه هر انسان شايسته كه در خود انديشه صحيح و سالم مي‌بيند، اين است كه به طرف مجلس برود. اگر رد كردند، ما مسئوليت نداريم اما اگر تاييد شد حداقلش اين است كه صالحان و مردم درستكار به مجلس مي‌روند كه انشاءا... نتايج خوبي هم دارد.

برخي عنوان مي‌كنند كه حضور آقاي ناطق‌نوري در مجلس بعدي موثر است. شما هم موافقيد؟

آقاي ناطق‌نوري از افراد خيلي خوب و عزيز هستند و الان هم مواضع خيلي خوبي دارند. آقاي ناطق شايد موانعي مي‌بيند براي اينكه وارد شود و اگر موانع برطرف شود، ايشان از افراد شايسته‌اي هستند كه بايد از ظرفيتشان استفاده شود.

چرا او تمايلي به حضور در عرصه سياست ندارد؟ اطلاع داريد؟

اگر موانع نباشد مجمع هم حرف‌هاي خود را مي‌زند اما حرف اين است كه موانعي وجود دارد كه نمي‌توانم حرفي بزنم. من در رابطه با دولت هنوز هيچ حرفي نزده بودم و براي خودم وظيفه مي‌دانستم يك موقعي در تاييد دولت صحبت كنم. آدم يك كلمه حرف مي‌زند و اسباب ناراحتي برخي مي‌شود، براي همين است كه ما كنار هستيم. اگر موانع برطرف شود، مي‌بينيد كه مجمع زنده است، حرف مي‌زند و حرف‌هاي زيادي هم براي گفتن دارد.

پس با توجه به اينكه تمايل داريد درباره دولت صحبت كنيد اين سوال را مطرح مي‌كنم كه چرا عده‌اي در مسير فعاليت دولت سنگ‌اندازي مي‌كنند؟

اهداف آنها مشخص است. اين دولت، دولتي است كه دم از منويات امام خميني (ره) مي‌زند و بسياري از خواسته‌هاي دلسوزان را مدنظر دارد بنابراين هر كس عليه آن حرفي بزند و عمل كند، ظلم فاحش به دولت است. متاسفانه با تمام اين شرايطي كه دولت دارد و همه بدان اعتماد دارند، عده قليلي در حاشيه شروع كردند به فعاليت عليه دولت. اينها بايد به توصيه مقام معظم رهبري گوش دهند. امروز ايشان از دولت حمايت مي‌كند. اگر به حق و حقيقت معتقد هستيد كه اين دولت منويات امام را پياده مي‌كند. اگر اين دولت واقعا خواست اكثريت مردم است، پس اين همه نق و نوق كردن يعني چه؛ اين همه دلواپسي يعني چه. چرا مردم به بهداشت و درمان نمي‌رسند و به پزشك مراجعه نمي‌كنند چون نه پول دارند و نه وسيله. اين مثال را مي‌زنم تا ببينيد چه خبر است. برادر همسر بنده در خيابان پاسداران است و نياز به آمبولانس براي انتقال به بيمارستان پيدا كرد، يكي آمد كه نه اكسيژن داشت و نه وسايل لازم و علاوه بر آن بنزين هم نداشت. بالاخره فرد بيمار و يكي از همراهانش را سوار كرد اما نيم ساعت در پمپ بنزين براي پر كردن باك آمبولانس معطل شد و در مسير وقتي به او گفته شد به نزديك‌ترين بيمارستان برود جواب داد كه من بايد فقط بيماران را به بيمارستان... ببرم كه متاسفانه بيمار قبل از رسيدن به بيمارستان فوت كرد؛ نمي‌دانيم چه بگوييم. الان رئيس‌جمهور مي‌گويد بايد درمان را رايگان كرد، براي تحقق اين موضوع، كمر همت بسته است، زندگي شخصي خودش را رها كرده چون براي خدمت به مردم اراده دارد. بايد از اين آقا و دولت ايشان تشكر كنيم يا عليه‌اش حرف بزنيم و مانع‌تراشي كنيم.

هويت افراطيون و مخالفان دولت را چگونه تعريف مي‌كنيد؟

اينها يك عده قليلي هستند كه آزادانه مي‌توانند حرف بزنند و هر چه مي‌خواهند هم مي‌گويند اما چرا ديگران مثل آنها نيستند. آنها در مجلس و بيرون مجلس و هر جا بخواهند صحبت مي‌كنند و دولت را متهم مي‌كنند اما اين طرف كه اكثريت هم هستند بر خلاف آنها فضا برايشان مهيا نيست. الان بايد از اين آقا (دكتر روحاني) تشكر كنيم يا عليه او رفتار كنيم. كساني كه الان نق مي‌زنند، كسي نيستند و اين خيلي مساله است. چرا بايد آنها بتوانند در مجلس همه‌چيز بگويند و همه كار عليه دولت بكنند. اين خيلي براي ما درد است. آن روز كه امام آمد آرزوي خودش را گفت و آرمان‌هاي امام آن روز اعلام شد كه بايد زمينهاي ما آباد شود. يك روزي من خودم در جماران بود امام(ره) مي‌فرمود هجوم ببريد به كشاورزي و دامداري و برويد سراغ كشاورزي.

استدلال امام چه بود؟

ملتي كه نان دارد، اسير جاهاي ديگري نمي‌شود. اگر شما نان و غذا داشته باشيد حتي در كوه زندگي كنيد، به مبارزه ادامه مي‌دهيد چون داريد. آيت‌ا... جوادي‌آملي فرموده‌اند ملتي كه جيبش خالي است، نمي‌تواند مقاومت كند. ملتي كه گرسنه است نمي‌تواند در مقابل بيگانه بايستد. از ملتي كه مريضش روي دستش مانده يا ملتي كه كار مي‌كند و به جايي نمي‌رسد چه انتظاري بايد داشت. دولت قبل 40 هزار تومان به هر نفر داد و از آن طرف 400 هزار تومان به نام پول آب و برق تحميل كرد. با اين ملت اين كار را كردند حالا اين دولت روي كار آمده است و الان مي‌خواهد براي ملت و روزگار خوش آنها كاري كند. شما بياييد آب مردم و نون و بهداشت مردم را تامين كنيد و نمي‌خواهد براي آنها بهشت درست كنيد؛ مردم خودشان مي‌روند دنبال بهشت. يك كاري كنيد كه زندگي روزمره مردم درست شود. اسلام فرياد مي‌زند آن كسي که زندگي درست دارد، دين درست هم دارد.