فرش ایرانی چگونه به «پوئولیستا»ی برزیل رسید؟

تازه آن هم ارزآوری از صادرات غیرنفتی. عامریان از دولت پیشین می‌نالد و می‌گوید: «در همین فرآیند تعیین صادرکننده نمونه سازمان توسعه تجارت درسال‌های قبل حق ما را ضایع کرد. برخلاف شعارها، افرادی که این سال‌ها تجارتشان را عوض کردند و اصلا صادرات ندارند و فرش‌های صادراتی دیگران را با پرداخت مبلغ ناچیزی به نام خود صادر می‌کنند و شغلشان پیمان زنی است را به عنوان صادرکننده برتر معرفی کردند. البته این نگاه این روزها عوض شده و من که خیلی امیدوارم با تغییرات در سازمان توسعه تجارت و آغاز دوره مدیریت جدید، حق به حقدار می‌رسد.»

کد خبر: ۱۷۰۷۹۸

تاریخ: ۱۶ تير ۱۳۹۳ - ۰۸:۴۰

این حاصل سفر اکتشافی تاجر جوان ایرانی بود که حالا 15سالی است در برزیل زندگی می‌کند و توانسته در این سال​ها فرش ایرانی را به بخشی مهم از زندگی لاکچری در برزیل بدل کند. سیدفخرالدین عامریان، تاجر شیرازی‌الاصل که سال‌ها در ایران مشغول به تجارت فرش دستباف بوده حالا نزدیک به 15سال است که توانسته فرش دستباف ایرانی را در برزیل و آمریکای‌جنوبی در سطحی وسیع عرضه کند به‌طوری که در سال‌های1391 و 92 از مجموع بیش از 40میلیون‌دلار صادرات ایران به برزیل، این تاجر ایرانی، به‌تنهایی 90درصد صادرات ایران به این کشور را به خود اختصاص داده است.

به گزارش انتخاب، جام‌جهانی فوتبال در برزیل؛ صعود تیم‌ملی سبب می‌شود تا گروهی از علاقه‌مندان فوتبال ایران فرصت حضور در برزیل را پیدا کنند؛ کشوری که بیش از 17ساعت فاصله پروازی مستقیم از ایران دارد. قدم‌زدن در خیابان پائولیستا یکی از جذابیت‌های گردشگری سائوپائولوست؛ خیابانی با برج‌هایی سربه‌فلک‌کشیده که تقریبا تمام برندهای بزرگ دنیا حتما آنجا شعبه‌ای دارند. خیابان بزرگی که وال‌استریت آمریکای‌جنوبی است و در میان همه این برندهای بزرگ تماشای نامی از فرش ایرانی، بی‌شک افتخاری خوشایند است.

این فرصتی بود که حضور در برزیل و اقامت در شهری که کمپ اصلی تیم ملی فوتبال ایران آنجا برپا بود نصیب گروه خبری اعزامی از ایران شود. «عامریان» این نام توانسته نام فرش ایرانی را در خیابان پائولیستا و 74مرکز بزرگ تجاری دیگر در سراسر برزیل سر زبان‌ها بیندازد. فرش‌های تولیدی ابریشمی ایران، از یک‌سال گذشته به آن‌سوی دنیا می‌روند و حالا دیگر غیر از آمریکا و آلمان، قطب جدیدی برای فروش بین‌المللی فرش ایرانی پیدا شده است. برزیل که 15سال قبل سالانه تنها50هزاردلار چرخش مالی برای فرش ایرانی داشت که آن هم بیشترش از صادرات فرش‌های ایرانی فروخته‌شده در آلمان حاصل می‌شد حالا صاحب گردش مالی بالاتری شده است؛ درآمدی با رشدی 200درصدی. این تاجر ایرانی که از علاقه‌مندان و حامیان تیم‌ملی در برزیل بود در حاشیه این سفر ملی‌پوشان ایرانی از تجارت ایرانی‌اش در قطب اقتصادی آمریکای‌جنوبی گفت.

«ما بیش از 25تکنیسین فرش ایران را در دفاترمان در برزیل مشغول به کار کردیم. حالا دیگر فرش اصیل و دستباف ایرانی جایگاه بالایی در خرید‌های تزیینی برزیلی‌ها دارد. البته ما به‌دنبال گسترش صادرات فرش از ایران هستیم تا هرچه بیشتر این هنر ریشه‌دار ایرانی را در بازار آمریکای‌جنوبی به فروش برسانیم. همین حالا که با شما حرف می‌زنم در ایران، فرشبافان زحمتکش ما مشغول رج‌زنی هستند و زحمت زیادی می‌کشند تا این چرخه اقتصادی و ارزآوری برای کشور ادامه داشته باشد.» سیدفخرالدین عامریان این جمله را به خبرآنلاین می‌گوید و ادامه می‌دهد: «ما از 15سال قبل که برای مطالعه روی بازار برزیل به اینجا آمدیم همین‌جا ماندگار شدیم. تجارت ابتدایی‌مان صادرات فرش دستباف ایرانی بود که تجارت خانوادگی‌مان بود. بعد از این و با شرایط خوب اقتصادی که چرخه اقتصاد در حال پیشرفت برزیل داشت، تجارتمان را توسعه دادیم. جواهرات تزیینی را از آفریقا و آسیا وارد می‌کنیم و در برزیل می‌فروشیم و البته مزارع کشاورزی هم بخش جدیدی از تجارت من و خانواده‌ام در برزیل است.»

آنها، گلوبو، معروف‌ترین شبکه برزیل و شبکه آنلاین اینترنتی eby برزیل را هم برای ساعاتی در روز در اجاره خود دارند تا بتوانند فرش‌ها و جواهرات تولیدی با برند ایرانی‌شان را در برزیل بفروشند.
«من یکی از معدود تاجرهای ایرانی هستم که حتی یک‌ریال بدهی بانکی در کشورم ندارم.» عامریان این جمله را در شرایطی می‌گوید که رانت​های بزرگ در بانک‌ها، این سال‌ها از بزرگ‌ترین دغدغه‌های افکارعمومی در ایران است.

آنچه دولت بیش از هرچیز به دنبالش رفته، جذب سرمایه‌های ایرانیان شاغل در خارج از کشور و مبارزه با رانت‌های بانکی است. از تاجرانی که نام‌شان در فهرست‌هایی بود که رییس‌جمهور پیشین هشت‌سال می‌گفت در جیبش دارد اما هیچ‌وقت رسانه‌ای‌شان نکرد. این تاجر ایرانی حالا با افتخار می‌گوید به عکس بسیاری از تاجران ایرانی حتی ریالی معوقه بانکی ندارد: «راستش من در برزیل دارم وام کشاورزی برای مزارعم می‌گیرم؛ وام‌هایی با بهره‌های دو تا سه‌درصد که دیگر نیازی به وام گرفتن در ایران ندارم. خوشحالم که در دو سال گذشته صادر‌کننده نمونه کشور در زمینه فرش دستباف بودم بی‌آنکه معوقه‌ای به سیستم بانکی کشور داشته باشم. البته برای این دوعنوان صادرکننده نمونه قرار بود جوایز صادراتی را بدون نوبت به ما پرداخت کنند که تا این زمان هنوز یک‌ریال هم به ما پرداخت نشده است و از دولت قبل فکر می‌کنم بیش از یک‌میلیاردتومان از این بابت طلب دارم.» این گلایه‌های صادرکنندگان همیشه هست حتی اگر قرار باشد برای کشور ارزآوری کنند، چیزی که هم دولت اعتدال و هم دولت‌های قبلی در راس برنامه‌هایشان بوده است.

منبع: شرق