فرصتی که به باد رفت/ مشکلات اقتصادی سینمای ایران کی حل می‌شود؟

وقتی تمام این اقدامات صورت نگرفته، طبیعتا فیلم هایی که در ماه مبارک رمضان که با جام جهانی فوتبال همزمان شده اکران می شوند، محکوم به پذیرش شکستی بی‌رحمانه در گیشه‌اند.3- سینمایی‌ها باید یاد بگیرند به منافع مشترک خود بسیار بیشتر بها بدهند. باید یاد بگیرند همیشه منتظر دخالت سازمان سینمایی نباشند .

کد خبر: ۱۷۱۶۸۰

تاریخ: ۲۱ تير ۱۳۹۳ - ۱۴:۵۷

ضمانت اجرایی یک برنامه چیست ؟ وقتی چند سال قبل برنامه ای تحت عنوان افطار تا سحر برای سینماهای کشور ریخته شد تا از خوان گسترده شب های طولانی ماه رمضان بی بهره نمانند و مخاطب دل زده از تلویزیون را به سالن ها بکشانند و نصیبی ببرند، بسیاری معتقد بودند این راه حل می تواند اکران ماه رمضان را سروسامانی بدهد و روند اکران فیلم‌های محکوم به شکست در این برهه زمانی پایان یابد.

به گزارش انتخاب؛  دو سال اول این برنامه به شکلی امیدوارکننده و حساب شده برگزار شد و موفقیتی چشمگیر را نصیب فیلم ها و سینماها کرد. اما این روند به بیراهه کشانیده شد و کار به جایی رسیده است که تقریبا هر سال برگزار شدن یا نشدن این برنامه در تردید و دودلی محو می شود و درنهایت هر سال با اسمی تازه و شرایطی جدید و بدون تبلیغات و اطلاع‌رسانی لازم به شکلی بی هدف برگزار می شود.

وقتی متولیان امر توانایی قانع کردن سینماها را ندارند، وقتی فیلمسازان و پخش کنندگان تمایلی به استفاده از این موقعیت بسیار خاص نشان نمی دهند و وقتی همه ترجیح می دهند مشکلات را به گردن سازمان سینمایی بیندازند، نتیجه طبیعی همین وضعیتی است که حالا اتفاق افتاده، اکرانی سرد و ناموفق .

راه موفقیت اکران بعد از افطار، راهی مشخص و ساده است . انتخاب فیلم هایی جذاب و عامه‌پسند، ایجاد شرایطی سهل و تازه برای جذب حداکثری مخاطب، و از همه مهم تر ایجاد شور و شوقی عمومی در سطح جامعه با استفاده از ظرفیت های گسترده تبلیغاتی سینما . شورای اکران باید با برنامه ریزی دوراندیشانه از مدت ها قبل، فیلم‌هایی مناسب را برای اکران رمضان کنار می گذاشت، مثلا فیلم معراجی ها را که مثل همه آثار آقای ده نمکی هم مخاطب ثابتی دارد و هم به حکم تبلیغات و حمایت ها سالن هایش خالی نمی‌ماند . در کنار انتخاب فیلم‌های جذاب، باید برنامه ریزی منسجمی هم صورت می گرفت تا هم همکاری تمام و کمال سینماها با این طرح تحقق یابد و هم تهیه کنندگان و پخش کنندگان با اطمینان خاطر از بازگشت مناسب سرمایه،
نسبت به اکران فیلم های خود در ماه رمضان و استفاده از طرح اکران شبانه تمایل پیدا کنند .

باید یاد بگیرند به عنوان یک صنف واحد به جای کوبیدن بر طبل اختلافات، به یکدلی و همراهی همه جانبه عادت کنند. این که مثلا مدیران سینما آزادی و سینما ملت خودرای و مستقل عمل می کنند و با صراحت اعلام می‌کنند به طرح بلیت‌های نیم بهای بعد از افطار نمی پیوندند، یا این که مدیران سینما اریکه ایرانیان با این طرح همراه نمی شوند، بارقه هایی از ناامیدی تدریجی را بر سینمای ایران تحمیل می کند . گذشته از سوءمدیریت آشکاری که اکران آثار سینمایی در ایران همچنان با آن درگیر است، به نظر می رسد عزمی همگانی و جدی برای برطرف شدن مشکلات وجود ندارد. برطرف شدن مشکلات اقتصادی سینمای ایران نه با رونق دوباره سینمای صرفا دولتی، که صرفا با هوشمندی بخش خصوصی، مداخله کارآمد خانه سینما و یکرنگی و همراهی همه اهالی سینما ممکن است .

ردکارپت رضا عطاران این روزها تمام حرف هایی را که درباره سرد بودن اکران ماه رمضان، ناتوانی سینما در جذب مخاطب و آثار مخرب همزمانی با جام جهانی زده می شد را زیر سوال برده است ! عطاران به سادگی توانسته فیلمی عامه پسند، هوشمندانه و جذاب را مهیا کند، فیلمی که مردم از دیدنش احساس وقت تلف کردن و پول به باد دادن نداشته باشند. فعالان عرصه سینمای خصوصی باید در انتخاب سوژه ها و ساختار فیلم های خود بازنگری اساسی کنند . همین حالا دو فیلم – تجریش ناتمام و برف – روی پرده سینماهاست که با بودجه بخش خصوصی ساخته شده و هر دو هم فاقد جذابیت های لازم برای جذب مخاطبی درخور و شایسته است . نگاهی دوباره به روند فیلمسازی در سینمای ایران و بازیابی روندی موثر در تولید و عرضه آثار جذاب عامه‌پسند، نیازی مبرم برای سینمای ایران است.

منبع: آرمان