کمتر از یک هفته از سخنان رهبر معظم انقلاب

حمله مصباح به روحانی و هاشمی: آدم شک می‌کند اینها عاقلند یا دیوانه‌! / آدمی که پایش لب گور است و به قدری دارد که اگر خودش و هفت پشتش بخورند تمام نمی‌شود، حرف‌هایی نامربوط می‌زند!

"اگر کسی صحبت از آخرت کند اینها می‌گویند شما بیکارید که فکر آخرت مردم هستید. ما کار داریم و باید تحریم‌ها را‌ برداریم؛ حالا دیدیم که چقدر هم تحریم‌ها برداشته شد، کار ایجاد شد، گرانی‌ها برطرف شد!"

کد خبر: ۱۷۲۳۲۲

تاریخ: ۲۵ تير ۱۳۹۳ - ۱۴:۰۱

کمتر از یک هفته از سخنان رهبر معظم انقلاب در تقدیر از دولت و پرهیز از حاشیه سازی ،  محمدتقی مصباح‌ یزدی رییس یک موسسه آموزشی در قم بار دیگر لب به اعتراض گشود و ادبیات ایام دولت های نهم و دهم را زنده کرد.

به گزارش سرویس سیاسی «انتخاب» ؛ وی در بخشی از سخنانش که اخیرا ایراد کرده، به نظر می‌رسد که برای چندمین بار طی ماه‌های اخیر حسن روحانی را مورد انتقاد قرار داده و در بخش دیگری از اظهاراتش نیز ظاهرا آیت‌الله هاشمی رفسنجانی را نواخته است. وی البته از روحانی و هاشمی مستقیما نامی نبرده است.

آیت‌الله مصباح یزدی طی سخنانی در حسینیه امام خمینی (ره) قم تصریح کرد: خداوند می‌فرماید وای بر کافران که چه عذاب سختی خواهند داشت. کار این افراد به جایی می‌رسد که اسلام را چیزی طفیلی و خیالی می‌دانند و می‌گویند مهم این است که بخوریم، بسازیم و پیشرفت کنیم.

نماینده تهران در مجلس خبرگان با بیان اینکه برخی بالاترین وظایف خود را محدود به لذایذ دنیا می‌دانند، گفت: نهایت کاری را که این افراد وظیفه خود می‌دانند آن است که هر چه مردم می‌خواهند فراهم کنند، آن هم نه در چارچوب دین بلکه هر چه بخواهند.

به گزارش انتخاب به نقل از رسا ؛ وی اظهار کرد: اگر کسی صحبت از آخرت کند اینها می‌گویند شما بیکارید که فکر آخرت مردم هستید. ما کار داریم و باید تحریم‌ها را‌ برداریم؛ حالا دیدیم که چقدر هم تحریم‌ها برداشته شد، کار ایجاد شد، گرانی‌ها برطرف شد!

این عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، عشق به پست، مقام و ریاست را یکی از دلبستگی‌های دنیایی دانست و گفت: انسان وقتی برخی اشخاص را می‌بیند واقعا تعجب و شک می‌کند که اینها عاقل هستند یا دیوانه‌اند! وقتی از دور اینها را نگاه می‌کنی مخصوصا با در نظر گرفتن سوابقشان تعجب می‌کنی از اینکه اینها دنبال چه می‌گردند.

مصباح خاطرنشان کرد: آدمی که پایش لب گور است و به قدری دارد که اگر خودش و هفت پشتش بخورند تمام نمی‌شود، حرف‌هایی نامربوط می‌زند و آبروی خود و اطرافیانش را می‌برد. محبت خدا در دل چنین شخصی جای نمی‌گیرد چرا که این دو محبت با یکدیگر تناسبی ندارد و مثل نور و ظلمت است. خداوند اگر پیش‌تر عنایت و توجهی به این فرد کرده باشد، از دلش می‌کند.

انتهای پیام