نمی توانیم حصاری به دور خود بکشیم

کد خبر: ۱۸۲۲۳۳

تاریخ: ۰۳ مهر ۱۳۹۳ - ۰۹:۴۹

تارنمای'یزدی نیوز'در یادداشتی از حجت الاسلام 'محمدحسن معزالدینی'یکی از روحانیان معروف یزد نوشت : نمی توانیم حصاری به دور خود بکشیم.

گزارش ایرنا به نقل از یزدی نیوز حاکی است:حرکت در مسیر فرهنگی باید بر اساس یک نقشه واحد باشد،چند صدایی در کار فرهنگی به نتیجه نمی رسد و همه کسانی که کار فرهنگی می کنند باید بر اساس یک نقشه کلی پیش بروند.

برای همین است که در انجام کار فرهنگی نباید اعمال سلیقه های شخصی، سیاسی و گروهی صورت گیرد.

متاسفانه تاکنون خلاف این امر بوده و فرهنگ گرفتار سلایق مختلف شده و به همین دلیل است، تاکنون در این عرصه کار شاخصی که به درد مردم بخورد، انجام نشده است.

البته کار فرهنگی نیازمند شرح صدر و علم زمان است،در کار فرهنگی باید صبر و حوصله داشت و به ابزار روز مجهز باشیم در حالی که اکنون ابزارهای بسیاری علیه ما به کار گرفته شده اند و ما در کار فرهنگی از این ابزارها بی بهره مانده ایم.

همچنین کار فرهنگی کار سختی است و باید دل به دریا زد و سلیقه های شخصی را کنار بگذاریم و اقتضای زمان را در نظر بگیریم و با حفظ موازین اسلامی به پیش برویم.

اسلام علم یک دوره خاص نیست و برای همه دوره ها حرف برای گفتن دارد اما کسانی که می خواهند این حرفها را بزنند، باید مراقب باشند که سنجیده سخن بگویند.

هم اینک فرهنگ مقوله غریب و مظلومی است، فرهنگ نماد و نمود عادات، آداب، اخلاق، علم، اندیشه، هنر و همه داشته های یک ملت است و تمام حرکات و سکناتی که از آدمی بروز می کند، جلوه هایی از فرهنگ اوست.

فرهنگ آینه ای است که هویت و تمامیت یک ملت را نشان می دهد و از آنجا که نتیجه کار فرهنگی، فوری و آنی نیست، برای بسیاری از افراد کسل کننده است.

باید قبول نماییم که ما در عرصه مسائل فرهنگی موفق نبودیم و اگر فرهنگ عبارت باشد از تعالی آرمان و حفظ آرمان های مثبتی که داشته ایم، موفق عمل نکرده ایم و واقعیت این است که اگر به کار فرهنگی توجه نشود، نتیجه معکوس خواهد داشت.

در کار فرهنگی باید هدف مشخص باشد در حالی که هدف در این کار برای ما گم است به همین دلیل برنامه ریزی هایی که می کنیم، جواب نمی دهد.

سی و چند سال است که همه داریم کار فرهنگی می کنیم و حتی نظامی ها نیز وارد انجام کارهای فرهنگی شده اند اما باز هم فریاد همه از آنچه در فرهنگ کشور ما می گذرد، بلند است.

اگر در حال حاضر یزد را با 20 سال گذشته مقایسه کنید، تفاوت های بسیاری خواهید دید.

بسیاری از مواردی که برای یزدی ها یک ارزش بود، اکنون از کف رفته و حتی نتوانسته ایم برای برخی مشاغل سنتی خود جایگزین پیدا کنیم.

شهر ما شهر قنات و قنوت و قناعت است اما فرهنگ قنات داری نداشته ایم و قناعت نیز جای خود را به مصرف گرایی داده است.

ما زمان شناسی را مورد غفلت قرار داده ایم و فکر می کنیم اکنون هم باید همان حرف هایی را بزنیم که 50 سال پیش می زدیم در حالی که این نگاه جوابگوی فرهنگ نیست.

اگر کسی با شرح صدر و علم زمان به عنوان عناصر مهم کار فرهنگی کار کند، به طور قطع به موفقیت خواهد رسید اما اگر غیر از این باشد، کار فرهنگی به نتیجه ای نخواهد رسید چنانکه تاکنون نرسیده است.

چه بخواهیم و چه نخواهیم، غیر یزدی ها وارد یزد شده اند و ما نمی توانیم حصاری به دور خود بکشیم تا کسی به ما نزدیک نشود تا مبادا فرهنگ ما دستخوش تغییر شود بلکه هنر این است که فرهنگ یزدی بر آنها غلبه کند و این جز با پافشاری بر اصول دینی ممکن نیست.

تجربه های موفق در حاکم کردن فرهنگ یک نفر بر یک جمع یا گروه اندک بر گروه بسیار را داریم، لذا اگر به خاطرات امام موسی صدر مراجعه کنید می بینید که او در کشور لبنان و در کشوری که برای او یک کشور بیگانه بود، شیعه را از حضیض به اوج رساند.