رزمندگان مظلوم و موضع عجیب آقای ایوبی!

* داریوش سجادی

کد خبر: ۱۸۲۸۹۸

تاریخ: ۰۸ مهر ۱۳۹۳ - ۱۳:۳۵

آقای کیارستمی، اخیراً و در دهان کجی به ابراهیم حاتمی کیا و ساخته هایش از جنگ، بی اخلاقانه 8 سال دفاع مظلومانه رزمندگان ایرانی را «جنگی نامفهوم» قلمداد کردند و متعاقب آن ، ایوبی رییس سازمان سینمایی نیز موضعی عجیب تر در دفاع از وی اتخاذ کرد!

بالغ بر ده سال پیش که به اتفاق خانواده در مجتمع تفریحی See World و در جمع به انتظار آغاز نمایش و هنرنمائی «کوسه» معروف آن مجتمع بودیم ناگهان در بلندگو اعلام شد:

مطلع شدیم در میان جمع دو نفر از سربازان اعزامی ارتش آمریکا به عراق نیز حاضرند و برای گذراندن مرخصی اکنون بین ما هستند از حضار می خواهیم به احترام ایشان برخاسته و برای این دو کف بزنند!

درخواستی که با استقبال شورمندانه حضار مواجه شد!

تشویق و احترام به سربازان جنگ آن هم جنگی هژمونیک و سلطه طلبانه توسط ارتش ایالات متحده هر چند قابل تامل است اما به هر حال موید احترام سربازان آمریکائی نزد مردمانش می باشد.

این احترام تا آنجاست که در رقابت های انتخاباتی دو دوره قبل در آمریکا یکی از افتخارات «جان کری» که آن را مدام بر سر «جورج دبلیو بوش» می کوبید «سابقه حضورش در جنگ ویتنام» بود. سابقه ای که هاشمی رفسنجانی در آن مقطع به درستی به آن طعنه زد و گفت:

احترام به مدافعان و سربازان در جنگ احترامی واجب است حتی در آمریکائی که تاریخ ثابت کرد جنگ شان در ویتنام جنگی امپریالیستی و توسعه طلبانه بود علی رغم این جان کری برای پیروزی در انتخابات فخر حضورش در این جنگ را به رقیبش می فروشد (نقل بمضمون)

علی رغم چنین بداهتی جای کمال تاسف است که هنوز کسانی در ایران هستند که دفاع مظلومانه رزمندگان ایرانی در جنگ 8 ساله عراق با ایران را نامفهوم معرفی کرده و همه خاطره شان از جنگ خاطره تلخ بر هم خوردن جشن تولدهای فرزندان شان با آژیر قرمز است!

سه سال پیش در مقاله «نقرس سیاسی» اشاره به خانمی ایرانی در ایالات متحده کردم که مدعی بود بدلیل تنگ نظری ها حاکم در ایران تن به هجرت از کشور داده و وقتی از ایشان توضیح بیشتر خواستم فرمودند:

در سال 63 که به اتفاق دوست پسرشان جهت تفریح به پیست اسکی دیزین تشریف برده بودند از جانب مسئولین کمیته مستقر در دیزین بازداشت و مورد مواخذه قرار گرفته و ایشان نیز بعد از این برخورد به این فهم رسیده اند که ایران دیگر کشوری برای ماندن نیست و بار سفر را بسته و به آمریکا آمده اند!

این یعنی در سالی که (سال 63) کشور درگیر یک جنگ تمام عیار در مرزهای غربی و جنوبی بوده و جوانان سلحشور ایران با خلوص نیت برای دفاع از دین و میهن و ناموس وطن شان در جبهه های جنگ سلحشوری می کردند ایشان و امثال ایشان در دغدغه تفریح و خوش باشی با دوست پسر یا دوست دخترهای شان و فقد اسباب چنان خوش باشی در ایران، مام وطن را ترک گفته اند!

این کمال بی معرفتی است تا با چشم پوشیدن از جان نثاری و سلحشوری جوانان مملکت در حفظ و صیانت از دین و ملت و کشورشان، آنک جماعتی شناخته شده اما ناتوان از شناخت آن رزمندگان و آن سلحشوری ها را تحقیر و تخفیف کنند!