چرا بايد به عراق بخوريم و به ژاپن نه!

کد خبر: ۱۸۵۹۶۶

تاریخ: ۲۹ دی ۱۳۹۳ - ۰۹:۳۳

به بهانه بحثي که اين روزها شکل گرفته؛ چرا بايد به عراق بخوريم و به ژاپن نه!

فردا تيم ملي براي تعيين صدرنشين به مصاف امارات خواهد رفت. اين بازي که بي شک از حساسيت بالايي برخوردار خواهد بود تعيين کننده رقيب ايران در مرحله بعدي اين رقابت هاست . با توجه به نتيجه بدست آمده در ديدار ژاپن و عراق که با برد سامورايي ها همراه بود ، اگر تيم ايران سه امتياز بازي با امارات را نگيرد بايد خود را براي ديدار با ژاپن آماده کند. در اين ميان بحث هاي متعددي پيرامونِ اينکه تقابل با عراق بهتر است يا ژاپن مطرح شده است .

براي مقايسه شرايط دو تيم عراق و ژاپن،اين مسئله را در سطوح مختلفي بررسي مي کنيم :

* آخرين ديدار ايران با ژاپن بر مي گردد به بازي هاي مقدماتي جام جهاني 2006 که با برد تيم ايران همراه بود و از طرف ديگر قبل از شروع جام ملت ها در يک ديدار دوستانه موفق شديم با يک گل عراق را شکست دهيم . با اين تفاسير بي شک عراق براي کادرفني شناخته شده تر از ژاپن است که البته اين مورد يک شمشير دو لبه است ولي با توجه به شناختي که از کادرفني در ذهن داريم اين آيتم مي تواند بار مثبت تري براي ايران داشته باشد .

* در قسمت ابزار بايد گفت شاخص ترين چهره عراقي‌ها يونس محمود است که تا شروع جام ملت ها بدون تيم بوده و اين تيم بازيکناني در تيم هايي نظير چايکور اسپور ترکيه ، اوربرو سوئد ، آلفنس بويز هلند و سويندون تاون انگليس دارد و از سويي ديگر ژاپن لژيونرهاي متعددي در تيم هايي از قبيل استاندارد ليژ بلژيک ، اينتر ايتاليا ، شالکه آلمان ، ساوتهمپتون انگليس ، اشتوتگارت آلمان ، اينتراخت فرانکفورت ، دورتموند آلمان ، هانوفر آلمان ، ماينتس آلمان و ميلان ايتاليا دارد. همانطور که مشاهده مي کنيد عراق داراي بازيکني در سطح يک فوتبال جهان نيست ولي در عوض ژاپن لبريز از اين دست بازيکنان است. پس به لحاظ ابزاري اين دو تيم قابل مقايسه با يکديگر نيستند و ژاپن با اختلافي چشمگير ابزاري بهتر از عراق را در اختيار دارد .

* سبک بازي تيم ملي مبتني بر تجمع و فشردگي در فاز تدافعي است و عواملي مانند سرعت و خلاقيت و کارهاي ترکيبي مي تواند اين دفاع را باز کند. در اين زمينه ژاپني ها با سرعت و خلاقيتي که دارند مي توانند براي خط دفاعي ما به مراتب خطرناک تر از عراق شوند ، پس در اين زمينه نيز ژاپن برتر از عراق است .

* به لحاظ سيستمي ژاپن با سيستم 1-4-1-4 خود ميل بيشتري به هجوم دارد و بازيکنان بيشتري را در نيمه رو به جلو خود دارد و از طرفي نيز بايد قبول کرد که ژاپن يکي از بهترين هاي اجراي اين سيستم از بازي است . با اين توضيحات بايد نوشت که ژاپن در مقابل ما تهاجمي‌تر از عراق بازي مي کند و اين نکته مي تواند از جهاتي خوب و از جهاتي ديگر بد باشد. اگر با استراتژي دو ديدار گذشته بخواهيم بازي کنيم ، با توجه به سيستم ژاپن کار براي ما در فاز هجومي راحت‌تر خواهد بود به شرطي که بخواهيم بازي رو به جلو بيشتري داشته باشيم .

* براي آنکه بر بازي مسلط باشيم تنها توپ عامل تعيين کننده نيست ، در مقاطعي از بازي مي توان با داشتن فضا نيز بر بازي مسلط بود ، به گونه اي که مطمئن هستيم تيم مقابل توان شکستن ساختار دفاعي ما را ندارد و در اين صورت تيم با حوصله بازي مي کند و با يک تايمينگ زماني مناسب براي هجوم نتيجه مي گيرد. مانند همين کاري که ايران در دو بازي گذشته خود کرد. اما اين مسئله در همه بازي ها به اين شکل نخواهد بود. در ديدار با تيم هايي که قدرت برابر و يا تيم مقابل قوي تر باشد مسلما اين آرامش و حوصله از تيم مان گرفته خواهد شد ، زيرا با هر ساختار دفاعي که داشته باشيم نمي توان با قاطعيت گفت که در مقابل خلاقيت هيچ گاه آسيب پذير نخواهيم بود و اين مي تواند حوصله را از بازي ما بگيرد ، عاملي که اين روز ها تعيين کننده براي فوتبالمان بوده است .

ژاپن در تمامي فاکتور ها به جز مسئله سيستمي که آن هم در شرايطي اتفاق مي افتد که فاز هجومي ما کارآمد باشد و قدرت تهاجمي خود را در اکثر دقايق بازي به حريف ديکته کنيم ، از عراق سرتر است . اميدواريم تيم ملي گام آخر خود در مرحله گروهي را به مانند دو ديدار گذشته محکم بردارد.

منبع: نود