آمارها درباره سرطان در ایران چه می گوید؟/ سالی 30 هزار تلفات می دهیم

کد خبر: ۱۸۷۸۳۴

تاریخ: ۱۱ بهمن ۱۳۹۳ - ۱۰:۴۲

کارشناس مسئول بیماری‌های غیر واگیر معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی زنجان گفت: در ایران سرطان سومین عامل مرگ‌ومیر است و سالانه 30 هزار نفر بر اثر این بیماری جان خود را از دست می‌دهند.

تورج جلالیان با اشاره به فرا رسیدن هفته مبارزه با سرطان، گفت: جهان در حال گذر اپیدمیولوژیک از بیماری‌های واگیر به سمت بیماری‌های غیر واگیر است. شاید در 30 سال پیش بیماری‌های واگیردار مثل سرخک، سرخچه و بیماری‌های اسهالی شیوع بالایی داشت و عمدتاً عامل مرگ‌ومیر افراد بود، ولی اکنون این‌گونه بیماری‌ها جای خود را به بیماری‌های غیر واگیر داده و علت بیش از 60 درصد مرگ‌ومیرها در جهان را شامل می‌شوند. در ایران 72 درصد علل مرگ‌ها، بیماری‌های غیر واگیر هستند، در این‌ بین سرطان به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بیماری‌های غیر واگیر از تهدیدهای اصلی برای سلامت بشریت در قرن حاضر است و دومین عامل مرگ در کشورهای توسعه‌یافته و سومین عامل مرگ در کشورهای کم‌تر توسعه‌یافته است.

او گفت: به‌طورکلی سرطان در سراسر جهان 12 درصد مرگ و میرها و در کشور ما 10 درصد مرگ‌ها را به خود اختصاص می‌دهد. با افزایش امید به زندگی و افزایش درصد سالمندی در جمعیت کشور انتظار می‌رود موارد بروز سرطان در دهه آینده به دو برابر فعلی افزایش یابد و تعداد موارد جدید سرطان در دنیا به 15 میلیون نفر در سال 2020 افزایش یابد که حدود 60 درصد آن در کشورهای کمتر توسعه‌یافته ایجاد می‌شود. تخمین زده می‌شود در سال 2030 حدود 13.1 میلیون نفر در سراسر جهان به علت ابتلا به سرطان جان خود را از دست بدهند.

جلالیان در خصوص شایع‌ترین سرطان‌ها در کشور و استان، گفت: شایع‌ترین سرطان در ایران سرطان پوست، پستان و معده است که به تفکیک جنس در مردان پوست، معده و پروستات و در زنان پستان، پوست و کولون است. در استان ما نیز طبق آخرین بررسی (شش‌ماهه دوم 1393) شایع‌ترین سرطان‌ها معده، پوست و پستان (سینه) است که به تفکیک جنس در زنان سرطان پستان، معده و کولون و در مردان معده، پوست و پروستات است. در حقیقت سرطان رشد و تکثیر بی‌رویه و غیرطبیعی سلول‌های بدن را سرطان می‌گویند که می‌تواند از طریق خون و لنف به سایر نقاط بدن گسترش یابد.

این کارشناس مسئول یادآور شد: عوامل خطرساز در سرطان شامل چاقی، رژیم غذایی نادرست، کم‌تحرکی، استعمال دخانیات، الکل، نور آفتاب و... است. با توجه به این مقدمه و این مهم که بیش از یک‌سوم موارد سرطان قابل‌پیشگیری و یک‌سوم دیگر به‌شرط تشخیص زودهنگام درمان‌پذیر است، برنامه‌ریزی و کنترل و پیشگیری از سرطان یک ضرورت بهداشتی است.