تاثیر کاهش نرخ سود‌های بانکی در بازار مسکن و ارز

یک عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی ایران نتایج کاهش نرخ سود‌های بانکی را تشریح و عنوان کرد: در حال حاضر چون هیچ محلی از جمله بازار مسکن و ارز ظرفیت لازم برای جذب این پول را ندارد، این پول حتما باید به سمت بازار سرمایه و تولید سوق پیدا کند.

کد خبر: ۲۰۰۲۰۵

تاریخ: ۰۱ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۶:۵۶

محمدرضا نجفی‌منش در گفت‌وگو با ایسنا، با ارزیابی از کاهش نرخ سود بانک‌ها که از سوی دولت مورد تاکید قرار گرفته است، اظهار کرد: اگر حرکت اقتصاد کشور به سمت تولید است باید موانع تولید نیز برداشته شود که یکی از این موانع نرخ بالای سود بانک‌هاست که مطمئنا این کاهش نرخ سود بانکی به نفع شرایط عمومی کشور است.

واقعیت این است که باید همانگونه‌ای که نرخ سود بانک‌ها به 18، 19 و بعد 27 درصد رسید به همانگونه پایین بیاید.

وی افزود: در حال حاضر باید نرخ سود تسهیلات حدود 15 درصد باشد که در واقع معادل نرخ تورم است و نرخ سود سپرده‌های بانکی به‌ طور طبیعی باید کمتر از این رقم باشد، اگر این اتفاق رخ دهد چند نتیجه را در بر خواهد داشت.

عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی ایران ادامه داد: این اقدام باعث می‌شود که هزینه تمام شده تولید کاهش یابد و به کاهش تورم کمک کند.

نجفی‌منش با اشاره به دیگر نتایج کاهش نرخ سود‌های بانکی گفت: این کاهش باعث می‌شود که اقتصاد کشور از وضعیت فعلی که افراد صرفا بخواهند پول‌هایشان را در بانک بگذارند و سود دریافت کنند خارج شود و از طرفی باعث می‌شود این پول به بخش‌های مولد و سودآور سوق پیدا کند.

وی ادامه داد: مهم‌ترین نکته درمورد کاهش نرخ سود بانکی این است که می‌تواند شرایط رقابت‌پذیری را تقویت ‌کند، در حال حاضر این امکان رقابت وجود ندارد؛ در واقع این حرکت قدمی مثبت به سمت رقابت‌پذیری است.

عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی ایران همچنین درباره رابطه نرخ سود بانکی و تورم عنوان کرد: کاهش نرخ سود بانکی می‌تواند نرخ تورم را تا 10 درصد پایین بیاورد و مراحل بعد می‌توان به شکل پلکانی نرخ سود بانکی را تنظیم کرد تا در نهایت نرخ سود بانکی‌مان مانند سایر بانک‌های دنیا به سه یا چهار درصد برسد.

نجفی‌منش اضافه کرد: در حال حاضر چون هیچ محلی از جمله بازار مسکن و ارز ظرفیت لازم برای جذب این پول را ندارد، این پول حتما باید به سمت بازار سرمایه برود که به نفع بانک‌ها و بخش‌های مختلف اقتصادی کشور است. چون وقتی این پول به بازار سرمایه برود در واقع در بانک‌ها باقی مانده است، البته نه به عنوان دارایی بانک‌ها.