نماينده مردم يا وکيل تسخيري

کد خبر: ۲۰۲۱۸۷

تاریخ: ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۰۸:۵۵

پيمان گودرزي در مردم سالاری نوشت: شکل‌گيري ‌انديشه ‌پارلمانتاريسم در ايران، پاسخي بود به نيازها و ضرورت‌هاي موجود براي‌ انتخاب راهِ‌حلها جهت‌ رفع مشکلات ‌مردم‌. از جمله اين نيازها به زمينه‌هاي داخلي باز مي‌گشت. در جايي که مردم از خود کامگي، مشکلات اقتصادي، شکست‌هاي نظامي‌و اصلاحات انجام شده برخي سلاطين ورجال سياسي ابراز نارضايتي مي‌کردند. براساس تعاريف متون حقوقي؛ وکيل کسي است که از طرف شخص ديگري- ‌اعم از حقوقي يا حقيقي- به موجب ‌عقد وکالت‌ براي‌ انجام کاري مامور مي‌شود. وکالت هم عقدي است که به موجب آن يکي از طرفين، طرف ديگر را براي انجام امري نايب‌ خود قرار مي‌دهد. معناي‌ لغوي آن هم به معني تفويض و واگذار کردن است.

طبق آنچه در انديشه تشکيل پارلمان و تعريف وکيل گفته شد، نمايندگان مجلس چه در زمان مشروطه و چه در زمان حال موظف به رفع نيازها و ضرورت‌ها در جهت ايجاد و استمرار آرامش براي مردم هستند.

متاسفانه با گذشت ‌بيش‌از يکصد سال از تشکيل اولين مجلس، هنوز گاهي بجاي اينکه به بار مفهومي‌خانه ملت توجه شود، عده‌اي فقط به فکر ورود به مجلس هستند و با دادن شعارهايي‌ نه چندان عملي و خارج از حيطه وظايف واختيارات نمايندگي سعي مي‌کنند به هرشکل ممکن کرسي نمايندگي را تصاحب کنند و جالب است که اکثريت اين افراد نيز خود را لايق اين صندلي مي‌دانند. در اين موضوع خاص نکته قابل توجه رفتار انتخاب‌کنندگان است. ‌مردمي‌ که بايد بدون توجه به شعارهاي بي‌محتوا و اغراق‌آميز نمايندگان و وعده‌هاي کاذب آنها و به دور از هر گونه وابستگي خويشاوندي و جناحي به انتخاب اصلح بپردازند. زيرا پيشرفت يک کشور نيازمند ‌همدلي و همزباني و نگاهي بلند مدت است. رشد و توسعه کشور نبايد فداي منافع مقطعي و شعارهاي کذايي و غير‌واقعي شود.

با اشاره به برخي از صحبت‌هاي مسئولين کشور‌ در ارتباط با پول‌هاي کثيف و ارتباط دادن آن به سيستم انتخاباتي و بخصوص انتخابات نظام پارلماني بايد اذعان داشت ريشه اين فساد و ناهنجاري صرفا در اشکال نظام سياسي و مراحل کسب مقبوليت براي افراد جهت کسب کرسي‌ها و جايگاه‌هاي‌ سياسي و‌ حکومتي نيست، بلکه گوشه چشمي‌ به سطح فرهنگي، شناخت و شعور سياسي و اجتماعي جامعه نيز در اين امر دخيل است. لازم است بدانيم سطح شناخت و شعور ‌سياسي رابطه مستقيمي‌ با طبقه اجتماعي و اقتصادي جامعه دارد. بايد به اين نکته توجه نمود در جوامعي که طبقه متوسط رشد يافته و حجم قابل‌ توجهي از جمعيت کشور را به خود اختصاص داده است سطح شناخت سياسي و اجتماعي در جايگاه رفيع‌تري قرار دارد و در اين جامعه، وجود جريان‌هاي سياسي ‌جهت‌دار، بحث‌هاي مبني بر فسادهاي اقتصادي و سياسي، پول‌هاي کثيف، سالم نبودن روند انتخابات و نظام کسب راي توسط نمايندگان کمتر به چشم مي‌خورد. پس به نظر مي‌رسد تا زمانيکه بدنبال ارتقاء جايگاه اجتماعي افراد و تقويت‌ طبقه متوسط در جامعه نباشيم، همچنان بايد شاهد وجود پول‌هاي کثيف، دستهاي پشت پرده و بسياري از عناوين و القاب مذموم ديگر باشيم.

کساني که از قبل خود را نامزد مي‌کنند و با هزينه‌هاي سرسام‌آور و ارقام نجومي‌ به شعارها، تبليغات و پذيرايي‌هاي پررنگ ولعاب مي‌پردازند؛ در واقع قصد و نيتي جز خريدن آرا‌ و خط دادن انحرافي به حرکت سالم انتخابات ندارند. سوال اينجاست که کدام وکيل براي گرفتن وکالت افراد، نهار و شام مي‌دهد؟ کدام وکيل براي کسب وکالت موکل خود تبليغات ميلياردي مي‌کند؟

در آخر؛ بايد توجه داشت که نمايندگاني که با روش‌ها و مدل‌هاي مختلف خود را به موکلين تحميل مي‌کنند، علاوه بر اينکه تسخيري هستند، ازجنس مردم و آشنا به خواسته‌ها و نيازهاي آنها نيستند. بلکه عمده تلاش خود را در جهت شناخت نقاط ضعف و زواياي پنهان مردم کرده‌اند تا شناخت نيازها و تقاضاهاي آنها! پس از چنين نمايندگاني نبايد انتظار داشت که حرف‌هاي مردم را بزنند. نامزدهايي که هزينه‌هاي گزاف پرداخت مي‌کنند و در پشت انبوهي ‌از آرايش‌ها، نقش و نگارهاي تبليغاتي براي ورود به مجلس پنهان مي‌شوند، به دنبال زدن حرف‌هاي خودشان هستند نه حرفهاي موکلشان. نمايندگاني که به دنبال سوء‌استفاده ازنقاط ضعف مردم باشند و با شناخت آنها جهت کسب آراء و کرسي‌هاي نمايندگي به فعاليت بپردازند و نه شناخت و خواسته‌ها و مطالبات مردم، نماينده مردم نيستند بلکه نماينده هواي نفس خويش‌اند.