روایت هاشمی رفسنجانی از نا آرامی های سال 1371 مشهد

کد خبر: ۲۰۴۰۰۱

تاریخ: ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۷:۰۳

در نهم خرداد 1371، ماموران شهرداری مشهد ، خانه های مسکونی غیر مجاز در کوی طلاب مشهد را تخریب کردند.

به گزارش پارسینه ، این مامورین در پی ممانعت ساکنین منازل با آنها درگیر شدند که منجر به تیر اندازی و زخمی شدن یک دانش آموز شد.

این نقطه آغاز آشوبی بود که منجر به تصرف دو کلانتری و آتش زدن بانکها و ساختمانهای دولتی در مشهد شد.

این وضعیت تا پاسی از شب ادامه داشت و در انتها نیروهای انتظامی و امنیتی توانستند کنترل شهر را به دست بگیرند.

دادگاه انقلاب مشهد چهار تن از عوامل این ماجرا را به اعدام محکوم کرد.

آیت الله هاشمی رفسنجانی در کتاب خاطرات سال 1371 در خصوص این ماجرا نوشت:

شنبه 9 خرداد 1371

عصر شورای عالی امنیت ملی جلسه داشت. طرح مبارزه با تهاجم فرهنگی در دستور بود. در خصوص برخورد با عوامل آشوب و شرارت که در شیراز و اراک و دیروز در مشهد اتفاق افتاده ، تاکید شد. با استاندار خراسان ، تلفنی مذاکره کردم.

یکشنبه 10 خرداد 1371

به دفترم آمدم . اوضاع مشهد را پرسیدم . گفتند دیشب شرارت تا ساعت یک ونیم بعد از نیمه شب ادامه داشته و با دخالت سپاه تمام شده و جمعی را بازداشت کرده اند. خرابی های زیادی بار آورده اند.

در جلسه هیأت دولت، وقت زیادی صرف مسأله مشهد و کیفیت برخورد با آن به منظور جلوگیری از تکرار این گونه حوادث مذاکره شد. رهبری هم امروز با احضار وزرای مربوط ، دستور سخت گیری داده اند.

همچنین سعید امامی معاون وقت وزیر اطلاعات در سخنرانی بین دانشجویان دانشگاه بو علی همدان سال 1375 در این باره گفت:  ما در جریانات مشهد که پیش آمده بود ،یک حرف قشنگی را حضرت آیت الله جوادی آملی به من فرمودند، شهرداری مشهد آمده بود یک سری زمینهایی را که مردم مدتها دنبالش بودند و حتی برای خرید آن زندگی خود را فروخته بودند و یه کلبه کوچک ایجاد کرده بودند،  در گیری ایجاد کرده بود، و در این جریان یک بچه ای افتاده بود و کشته شده بود و این شروع ماجرا بود، آقای جوادی آملی یه نکته زیبایی رو به من فرمودند :

شما اینو قبول دارید که دفاع از مسکن و محیط زیست حتی در حیوانات هم وجود دارد؟ ، کسی آمده یک پولی داده یه تکه زمینی را گرقته   یک دفعه میبینه آمدن بالا سرش و زمین را خراب کنند.

مطمئنا اعتراض خواهد کرد، یعنی بعضی از اعتراضات اعتراضاتی است که ما باید بپذیریم.