شهرآوردِ بازنده ها

کد خبر: ۲۰۴۳۰۹

تاریخ: ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۰۹:۳۷

استقلال و پرسپولیس به هشتادمین شهرآورد سنتی تهران به چشم مرهمی هر چند موقت برای زخمی می نگرند که در طول این فصل با نیشتر ناکامی ها بر دل هوادارانشان نشانده اند.

فصل چهاردهم لیگ برتر فوتبال ایران در حالی امروز جمعه بیست و پنجم اردیبهشت با شهرآورد بزرگ پایتخت به پایان می رسد که این بازی تاثیر چندانی در جایگاه سرخابی ها در جدول ندارد. در این بازی نه استقلال امید قهرمانی و حتی کسب سهمیه ی آسیایی دارد و نه دیگر پرسپولیس خطر سقوط را بیخ گوش خود می بیند.

بنا بر این، شهرآورد هشتادم را باید یکی از غیرحساس ترین بازی های 2 تیم در شرایط جدول و سرنوشت رقابت ها دانست. این در حالی است که تیم های استقلال و پرسپولیس در ابتدای فصل باز هم با صرف هزینه و خرید برخی ستاره های لیگ، جار و جنجال فراوانی به راه انداختند اما هر چه به پایان نزدیک شدند نتایج 2 تیم بدتر و بدتر شد. البته این ناکامی ها سبب نشده این دیدار سنتی به طور کلی از جاذبه و حساسیت هایش برای 2 تیم و هواداران همیشه رقیب استقلال و پرسپولیس خالی شود.

با این حال، در مورد آنچه در فصل اخیر بر 2 تیم گذشته چند نکته ی مهم لازم به یادآوری است که عبارت است از:

1- در حالی که وزارت ورزش و جوانان طی 2 سال گذشته تلاش های فراوانی برای سامان دادن به امور استقلال و پرسپولیس شروع کرد ولی آنچه در طول لیگ چهاردهم بسیار به چشم آمد، حاشیه های مدیریتی و جابجایی مدیران در 2 باشگاه به خصوص پرسپولیس بود؛ باشگاهی که در کمتر از یک سال سه مدیر عامل به خود دید.

این جابجایی ها و بی ثباتی مدیریتی موجب شد بازیکنان و کادر فنی تیم ها نیز از آسیب های تغییر مدیران باشگاه برکنار نمانند. تیم فوتبال پرسپولیس که فصل را با سرمربی گری «علی دایی» آغاز کرده بود، پس از یک دوره ی سکانداری «حمید درخشان»، فصل را با «برانکو ایوانکوویچ» به پایان می برد. این حاشیه ها و ضعف مدیریت تنها به بی ثباتی کادر فنی منتهی نشد بلکه این تیم در بیشتر هفته ها بدون حامی مالی (اسپانسر) پا به میدان رقابت ها گذاشت.

2- خصوصی سازی 2 باشگاه یکی از مسایلی بود که از میانه های فصل، تیم های بزرگ پایتخت با آن دست به گریبان بودند. به رغم اراده ی جدی مسوولان وزارت ورزش و جوانان و به دلیل مشکل های ساختاری، روند خصوصی سازی استقلال و پرسپولیس در عمل هنوز به نتیجه یی مشخص نرسیده است. بحث خصوصی سازی 2 باشگاه در حالی از سوی وزارت ورزش و جوانان مورد تاکید قرار گرفت که استقلال و پرسپولیس به روال گذشته درگیر چالش های اقتصادی و پرداخت دستمزدها بوده و هستند.

3- به باور شماری از ناظران، برخی از بازیکنان حاضر در ترکیب استقلال و پرسپولیس در طول برگزاری لیگ چهاردهم شایستگی و توان بازی کردن در تیم های بزرگ کشور را نداشتند و آنچه موجب حضور این افراد در فهرست 2 تیم شد، نقش پررنگ دلالان در نقل و انتقال ها بود. به این ترتیب، فهرست استقلال و پرسپولیس با ترکیب بازیکنانی درجه ی اول، دوم و حتی سوم بسته شد. البته مشکل بازیکنان 2 تیم تنها بحث فنی نبود بلکه بازیکنانی که از لحاظ فنی نیز در سطح خوبی قرار داشتند از نظر اخلاقی حاشیه های فراوانی برای سرخابی ها ایجاد کردند.

به عنوان مثال، کارشناسان در ابتدای فصل «کرار جاسم محمد» هافبک عراقی تیم استقلال را یکی از مهمترین رکن های حرکت رو به جلوی این تیم می دانستند ولی این بازیکن بعد از نمایش درخشان خود در ابتدای فصل، در ادامه با ایجاد حاشیه و محرومیت های طولانی مدت موجب شد تیم در شرایط دشواری قرار گیرد چنانکه در آن شرایط استقلال نتوانست جانشینی برای وی پیدا کند. به همین شکل، مربیان پرسپولیس نیز بنا به دلیل های انضباطی بارها با بازیکن با استعدادی چون «پیام صادقیان» برخورد کردند و وی را از ترکیب تیم کنار گذاشتند.

4- رمز موفقیت یک تیم در بلند مدت، سرمایه گذاری روی بازیکنان نوجوان و جوان است. متاسفانه باید گفت مسوولان استقلال و پرسپولیس در یک دهه ی گذشته ستاره یی که محصول این 2 باشگاه باشد به فوتبال ایران معرفی نکرده اند. در سوی مقابل، تیم هایی چون «فولاد مبارکه ی سپاهان» و «فولاد خوزستان» با سرمایه گذاری روی بازیکنان نوجوان توانسته اند پدیده هایی همچون «مهدی شریفی»، «بختیار رحمانی» و ... به فوتبال ایران معرفی کنند.

ضعف بازیکن سازی و خرید ستاره های دیگر تیم ها موجب شده استقلال و پرسپولیس به عنوان قطب های بی رقیب پیشین فوتبال کشور، امروز به تیم های متوسطی تبدیل شوند که به گواه کارشناسان تنها اسمی از آن ها باقی مانده است.

5- یکی ازمهمترین مشکل هایی که چند سال گذشته به صورت محسوسی در 2 تیم دیده می شود بحث باندبازی، استفاده از بازیکنان مورد علاقه ی یک مربی و تخریب برخی از پیشکسوتان باشگاه است. براساس ادعای بازیکنان خارج شده از باشگاه های استقلال و پرسپولیس، برخی از مربیان با تخریب ستاره های محبوب هواداران و حمله به پیشکسوتان قدیمی باشگاه به دنبال تثبیت جایگاه خود و همراهانشان بوده اند. البته این موضوع در باشگاه استقلال نمود بیشتری داشت. این روند و خروج ستاره های تاثیرگذار تیم های استقلال و پرسپولیس در میانه های فصل یکی از مهمترین دلیل های ناکامی 2 تیم در چند فصل گذشته بود.

6- افت فنی تیم ها و ارایه ی بازی نتیجه گرای صرف موجب ایجاد مشکل هایی دیگر برای 2 تیم شد. یکی از مهمترین آفت های این مساله قهر تماشاگران با ورزشگاه ها بود. هر چند حضور نیافتن هواداران در ورزشگاه ها پدیده یی چندمتغییری است ولی ناکامی های پی در پی و بازی های ضعیف استقلال و پرسپولیس در چند فصل اخیر یکی از مهمترین عامل هایی است که موجب شده سکوهای خالی از تماشاگر آزادی همواره در بازی های 2 تیم به چشم آید.

ادامه ی این روند و قدرت گرفتن تیم های دیگر همچون فولاد مبارکه ی سپاهان، فولاد خوزستان، نفت تهران و تراکتورسازی تبریز در یک دهه ی گذشته موجب شد موقعیت استقلال و پرسپولیس که در تاریخ فوتبال ایران در نیم سده ی گذشته 2 قطب مطرح بودند، از نظر جلب رضایت تماشاگر و کسب افتخارهای داخلی و خارجی به خطر افتد.

هر چند بسیاری از کارشناسان خروج فوتبال کشور از وضعیت دوقطبی را مثبت ارزیابی می کنند اما در نهایت باید گفت تیم های سرخابی پایتخت شناسنامه و هویت فوتبال ما محسوب می شوند و زمانی فوتبال و هواداری در کشور می تواند جذاب باشد که طرفداران پرشمار و پرشور استقلال و پرسپولیس باز هم شاهد موففیت های تیم های محبوبشان باشند.