لوموند : قذافي وقت کشي مي کند

ژیل پاریس پژوهشگر فرانسوی در گفتگو با لوموند اظهار داشت شرایط برای مداخله سریع در لیبی مهیا نیست.

کد خبر: ۲۲۰۳۹

تاریخ: ۲۸ اسفند ۱۳۸۹ - ۱۴:۱۶

به گزارش خبرگزاری انتخاب به نقل از روزنامه لوموند، این نویسنده فرانسوی در پاسخ به اینکه آیا مداخله نظامی با اعلام آتش بس امکانپذیر می شود گفت : قطعنامه نهصد و هفتاد و سه سازمان ملل بر حفاظت از افراد غیرنظامی تاکید دارد.

هم اکنون آتش بسی موثر می تواند عملیات نظامی را خنثی کند.

آتش بس از دیدگاه سیاسی الزام آور است زیرا مشروعیت مداخله نظامی را از بین می برد.

مسئولان لیبی به این دلیل آتش بس اعلام کردند که پس از رای گیری در شورای امنیت سازمان ملل در بن بست نمانند.

ژیل پاریس درباره موضع شورشیان پس از آتش بس گفت : قطعنامه سازمان ملل پاسخی به تحولات لیبی از یازدهم مارس و پیشرفت قابل توجه نیروهای وفادار قذافی است که با برتری نظامی خود با شورشیان مقابله کردند.

شورای ملی انتقالی لیبی به محض تاسیس در بیست و هفتم فوریه خواهان حمایت سازمان ملل شد.

از سوی دیگر اوضاع برای مداخله ای فوری مهیا نیست.

شمار کشورهایی که برای مشارکت در این عملیات اعلام امادگی کرده اند مقدمات حمله را پیچیده کرده است.

استقرار نیروهای مسلح کشورهای عضو سازمان ملل که به حمله نظامی رای داده اند هنوز نهایی نشده است.

قذافی با اعلام آتش بس قصد وقت کشی دارد.

او امیدوار است این تصمیم عزم ائتلاف را برای حمله تضعیف کند.

این فرصت همچنین به کشورها امکان واکنش می دهد.

نیکلا سارکوزی رئیس جمهور فرانسه به این ترتیب می تواند حمایت های اعراب و افریقایی های حامی عملیات احتمالی را بدست آورد. وی افزود : فرانسه و انگلیس از ابتدای بحران لیبی به مسئله مداخله توجه داشتند.

شورای ملی انتقالی لیبی در بنغازی نیز خواهان مداخله نظامی بود به این شرط که این مداخله منجر به استقرار خاکی نیروها در کشور نشود. نویسنده فرانسوی درباره تردید آلمان برای مداخله نظامی در لیبی گفت : عوامل متعددی از جمله فرهنگ صلح طلبانه آلمان بجا مانده از جنگ جهانی دوم ، بحث های جدی درباره مشروعیت حضور در افغانستان و ملاحظات سیاسی داخلی در آستانه انتخابات منطقه ای سرنوشت ساز برای آنگلا مرکل صدر اعظم به این تردید دامن زده است. وی تصریح کرد : قطر پیش از این آمادگی خود را برای مشارکت در چنین عملیاتی اعلام داشته بود.

البته این حالت برای دو کشور بزرگ منطقه همچون مصر و عربستان سعودی دشوار است.

بسیاری از اتباع مصری همچنان در لیبی مشغول به کارند و نظام حاکم بر ریاض نیز آمادگی تصمیم گیری سریع در شرایط خاص را ندارد. ژیل پاریس در پاسخ به این سوال که quotation mark ایا مداخله نظامی برای پیشگیری از نابودی خونین شورشیان است در حالی که در یمن نیز چنین شرایطی حاکم است؟ quotation mark گفت : پیش از موج شورش های عربی ،‌ یمن و لیبی هر دو جزء متحدان مهم غربی ها در برنامه مبارزه با تروریسم بودند.

تا کنون علی عبدالله صالح رئیس جمهور یمن مانند قذافی نیروهایش را در مقابل مردم قرار نداده است.

اعتراضات در یمن شدیدتر از لیبی است به حدی که بخش های مهم خاک یمن مدت هاست از کنترل حاکمیت مرکزی خارج شده است.

چنین حالتی در لیبی وجود ندارد و به همین دلیل است که حمایت از شورشیان در بنغازی بر طبق قطعنامه هزار و نهصد و هفتاد و سه توجیه می شود. پژوهشگر فرانسوی در پاسخ به اینکه هدف نهایی متحدان از سرنگونی رژیم لیبی چیست گفت : اتحادیه اروپا و امریکا علنا اعلام کردند سرهنگ قذافی باید برود.

عضویت لیبی از اتحادیه عرب بر طبق تصمیمی نادر به حال تعلیق درآمد.

تحلیل اروپایی ها و آمریکایی ها این است که نظام کنونی قابل اصلاح نیست و تا زمانی که رهبر لیبی قدرت سیاسی ، اقتصادی و نظامی را در اختیار دارد هیچگونه انتقال قدرتی قابل تصور نخواهد بود. وی در پاسخ به اینکه مداخله سارکوزی برای حمله نظامی به مربوط به ترسش از افشاگری درباره هزینه های انتخاباتی است گفت : قذافی و پسرش این موضوع را مطرح کردند اما هیچ شاهدی برای ادعای خود ارائه نکردند.

البته در صورتی که فرانسه تنها کشور خواهان مداخله نظامی بود تمایل داشتند مدارک خود را ارائه کنند.