داماد احمدی نژاد: از خود احمدی نژاد سئوال کنید که تا چه زمانی به مجمع نمی آید

مهدی خورشیدی آزاد، داماد محمود احمدی نژاد است ولی بیش از یک داماد ظاهر شده است. چرا که سعی کرده به عنوان معتمد رییس جمهور وارد کارهای اجرایی دولت شود؛ هماهنگی مشاورین رییس جمهور آخرین مسئولیت رسمی او در دولت است.

کد خبر: ۲۲۷۶۱

تاریخ: ۱۳ فروردين ۱۳۹۰ - ۱۲:۳۶

خبر: مهدی خورشیدی آزاد، داماد محمود احمدی نژاد است ولی بیش از یک داماد ظاهر شده است. چرا که سعی کرده به عنوان معتمد رییس جمهور وارد کارهای اجرایی دولت شود؛ هماهنگی مشاورین رییس جمهور آخرین مسئولیت رسمی او در دولت است.

برخلاف نزدیکان احمدی نژاد، دبیر شورای مشاورین رییس جمهور سعی دارد در دفاع از عملکرد دولت افراط نکند. چرا که گاهی اوقات نظر و عقیده خود را، مخالف نظر رییس جمهور بیان می کند تا جایی که در خصوص نظر رئیس جمهور راجع به افزایش فرزندان، او نظر دیگری دارد.

خورشیدی که در کشاکش رقابت برای انتخابات ریاست جمهوری دهم حمایت از «پدر زن» را بر نظر «پدر» (احمدخورشیدی آزاد) ترجیح داد، راجع به رئیس جمهور می گوید: شاید احمدی نژاد تنها شخصیتی باشد که نگاه نمی کند طرف مقابلش اصلاح طلب است یا اصولگرا.

وی با یک دست شدن مجلس مخالف است. چرا که معتقد است اگر فضا یکدست شود، چه کسی انتقادات سازنده را بیان کند؟!

دکتر خورشیدی که دندانپزشک است آخرین روزهای بهمن به «کافه خبر» آمد و صمیمانه درباره خود و پدرخانمش گفت.

****

دلیل تغییرات اخیر رییس جمهور در شورای مشاورین خود چه بود؟
مشاور رییس جمهور شان نسبتا بزرگی است ولی پیش از این یک حالت تشریفاتی داشت، به این صورت که هنگام تغییر فردی، سمت مشاور برای وی صادر می شد؛ در صورتی که نظر من این بود که باید شورای مشاورین رییس جمهور از این حالت خارج شود. مشاوران باید از افرادی انتخاب شوند که بتوانند کار و تحقیق کنند و مشکلات مردم را بشناسند. آخرین و ریز ترین مسایل را بدانند. دوستان گذشته ما بسیار خوب بودند ولی بعضا در کارهای اجرایی بودند. دوست داشتند به جای کار فکری بیشتر کار اجرایی داشته باشند که این باعث می شد به مشاوره نرسند. بنابراین بعد از اینکه سیستم پرسنلی و سخت افزاری شورای مشاورین را از حالت پراکندی در آوردیم، برای اینکه جلسه شورای مشاورین برای شخص رییس جمهور بازخورد و مفید باشد تصمیم بر آن شد که تغییراتی در کادر مشاورین به وجود آید.

با مشورتی که با رییس جمهور داشتیم بنا بر این شد تا ما در خصوص گردش کار بین مشاورین پیشنهادی را تقدیم ایشان کنیم. بالاخره شورای مشاورین به دبیرخانه و کمیته های تخصصی احتیاج داشت تا افراد با فکرهای مختلف در این کمیته ها وارد شده و مسایل را کارشناسانه بررسی کنند.

در خصوص ترکیب شورای مشاورین دیدگاه من بر این بود تا در خصوص مسایل موجود با اکثر کارشناسان امر چه موافق و چه منتقد دولت صحبت کنم. به نظر من در این صحبت ها راه حل منطقی پیدا می شود؛ باید انتقاد را شنید. بنابراین به آقای دکترا حمدی نژاد پیشنهاد دادم بهتر است مقداری فضا بازتر شده و از کارشناس های مختلف استفاده شود که ایشان قبول کردند و اخیرا در خصوص نحوه کار شورای مشاورین یک ابلاغیه جدید صادر کردند. الحمدالله چارت جدید نیز اخیرا از سوی رییس جمهور ابلاغ شده و قرار است در چهارچوب چارت جدید کار را شروع کنیم. کار عملیاتی ما تقریبا شروع شده است ولی قرار است در آینده نزدیک چند نفر دیگری نیز منصوب شوند تا ترتیب شورای مشاورین تکمیل ترشود.

در دبیرخانه شورای مشاورین که بنده حضور دارم اساس کار را بیشتر بر کار فکری و کارشناسی گذاشتیم. مسایلی از سوی خود آقای رییس جمهور ارجاع می شود یا مسایلی که خود ما به این نتیجه برسیم که بهتر است ایشان در جریان باشد قبل از طرح مورد بررسی کارشناسی می شود. نمونه اش در مورد سفر آقای رییس جمهور به نیویورک بود که اقلا از بیش از دویست نفر نظرخواهی شد. چه از کارشناسان دولت، چه مجلس و از جناح های مختلف سیاسی و فکری. زیرا اعتقاد داریم رییس جمهور نماد جمهوری اسلامی ایران است و باید نظر همه را می پرسیدیم. بنابراین یک بسته کاملی برای این سفر درست شد که انشاء الله برای آیندگان ماندگار است.

کار دیگری که به دستور ایشان قرار است انجام شود و ما در شورای مشاورین در شرف انجام آن هستیم تشکیل بانک اطلاعاتی و اسناد است. چون در دولت های گذشته، چه دولت نهم و چه قبل از تشکیل دبیرخانه، جایی وجود نداشت که سوابق کار کارشناشی آن جا به صورت منسجم نگهداری شود. بنا به دستور ایشان ما مامور شدیم تا یک بانک اطلاعاتی درست کنیم که نه تنها به درد ایشان بخورد بلکه هر دولتی در آینده متوجه باشد که تصمیماتش با چه پشتوانه ای گرفته شده است. نظر رییس جمهور بیشتر بر این بود که مشاوره ها فنی تر و کارشناسی تر شود. از حالت تشریفاتی بودن خارج شود که ما نیز در این راستا تلاش کرده ومی کنیم.

یعنی بانک اطلاعاتی مشاوران رییس جمهور؟
بله در موضوعات مختلف قرار بر این است سیر مراحل کار، نظرات کارشناسی ونتایج به دست آمده بصورت منسجم در بانک اطلاعاتی ذخیره شود تا در موضوعات مشابه نیاز به کار دوباره نباشد و از نتایج کار گذشتگان بهره برداری شود. دبیر کمیته، واحد تحقیقاتی تشکیل می دهد که در آن وزرا، معاونین، کارشناسان مربوطه به انتخاب رییس جمهور و بعضا به تشخیص خود ما حضور پیدا کرده و مسایل را مورد بحث قرار می دهند و جمع بندی آن در شورا مورد بحث مجدد قرار می گیرد. در شورا چنانچه نیاز باشد کارشناسان آن جمع بندی را برای مشاورین توضیح می دهند و آنجا نیز آرای مشاورین اخذ می شود و سرانجام به رییس جمهور ارائه می شود. سند این بحث ها و جلسات باقی می ماند.

برداشت من این بود که مجموعه مشاوران قبلی بیشتر یک تیم تزیینی و تشریفاتی بود؟
به قول دکتر الهام معمولا همین طور بود و به این شکل به مشاوران نگاه می شد. البته گاها برخی مشاوران تلاش بسیاری نیز داشتند.

آن ها کاری نمی کردند یا از سوی رییس جمهور کاری به مشاوران ارجاع نمی شد؟
هنگامی که یک ارتباط منسجمی وجود نداشته باشد به مشکل برمی خوریم.

یعنی آن ارتباط و سازمان وجود نداشت؟
بله. آن سازمان وجود نداشت که بدانند رییس جمهور از آن ها چه می خواهد. البته برخی اوقات آقای رییس جمهور ارجاعاتی به مشاوران می داد ولی مشاوران در روند تصمیم سازی حضور نداشتند اما اینکه رییس جمهور مسایل را به صورت منسجم ارجاع بدهد، گزارش بخواهد و ... این ارتباط و ساختار تعریف نشده بود. مشکل اینجا بود، به عبارت دیگر دلیل عمده این غیرفعال بودن فقدان ساختار بود. معمولا دوستان فعال بودند ولی به دلیل نبودن این ساختار آن طور که انتظارش می رفت نتایج پراکنده بود.

در ساختار جدید شورای مشاورین افراد چطور انتخاب می شوند؟
در چارت جدید سیستم کار و محتوا مشخص شده است. طبق قانون اساسی رییس جمهور در هر حیطه که نظر دارد می تواند نماینده ویژه و مشاور داشته باشد. ولی با ابلاغیه اخیر علاوه بر مشاورین، نمایندگان رییس جمهور نیز در شورای مشاورین عضو اند و نظرات اخذ می شود و سرانجام رای گیری می شود.

بنابراین ویژگی و مختصات مشاورین در ساختار اخیر قید نشده است.

آیا مشاورین از سوی دبیرشورا به رییس جمهور معرفی می شوند؟
رییس جمهور اگر به کسی نظر داشته باشد معرفی می کند ولی شورا نیز اگر در حیطه ای به این نتیجه رسید که رییس جمهور احتیاج به مشاور دارد نظر خود را با ایشان در میان می گذارد.

یعنی شورای مشاورین تسهیل کننده امور نیز هست؟
دبیرخانه ذاتا کارها را تسهیل می کند. اشاره کردم ما اینجا که از تمامی فکرها استفاده می کنیم. یعنی تنها این نباشد که از افرادی که به عنوان مشاور رییس جمهور مطرح هستند استفاده شود. بالاخره اساتید دانشگاه و صاحب نظر کم نداریم. باید از این افراد استفاده شود. دبیرخانه شورای مشاورین هم امور را تسهیل می کند و هم موتور محرک و هماهنگ کننده است. همین کار نیز باعث بالابردن انگیزه می شود تا با انگیزه بیشتری به رییس جمهور مشاوره داده شود.

از جمله مسایلی که پیش بینی شده بود این بود که طیف مشاورین رییس جمهور جوان تر شود. آیا رییس جمهور چنین نظر و برنامه ای دارد؟ آیا از افراد قدیمی تر مانند وزرای سابق نیز در ساختار مشاورین رییس جمهور استفاده می شود؟
البته هنوز مشخص نشده است ولی پیشنهاد ما این بود که یک ترکیب تلفیقی باشد. یعنی از افراد جوان در کنار افراد قدیمی و با تجربه استفاده شود تا بتوان یک ترکیب بهتری به وجود آورد. چون در سیستم مشاوره دست کمی باز تر است. زیرا کسانی که حتی داوطلبانه بخواهند به رییس جمهور مشاوره بدهند تعلقات شان کمتر است. راحت تر می توانند نظرات شان را بیان کنند. البته تشخیص خود رییس جمهور است که چگونه وارد این بحث شود و اعضا را انتخاب کنند ولی پیشنهاد ما این بود که هم از افراد جوان استفاده شود و هم از افراد باتجربه و قدیمی.

به هر حال دولت تلاش و ایده های مختلفی دارد. بسیاری معتقدند دولت تُرک تازی می کند و به پیش می رود. آیا دولت با تنگنا و محدودیتی مواجه است یا خیر؟
این دولت معروف به این است که کارهای بزرگی انجام می دهد. قطعا اگر نیت کارهای بزرگ را نیز داشته باشیم مشکلاتی پیش پا سبز می شود و این طبیعی است. تنگنا ازآن منظر که مشکل بزرگی باشد و رشد را مختل بکند فکر نمی کنم وجود داشته باشد. بالاخره در کار اجرایی اصطکاک هایی وجود دارد. بالاترین مقام اجرایی و دومین مقام کشور بعد از رهبری است. بنابراین مسایلی در خلال کار با مجلس یا قوه قضاییه به وجود می آید. ولی اگر در این مجموعه با صبر و تحمل و درایت بیشتری عمل شود که تاکنون نیز همین طور بوده این مشکلات قابل حل هست. تقریبا فکر نمی کنم مانع بزرگی پیش روی دولت باشد.

الحمدالله بحث هدفمند کردن یارانه ها که پایه کار تحولات اقتصادی کشور است انجام شد که همراه با حمایت مجلس، قوه قضاییه و سایر نهادها و مسئولان عالی رتبه نظام بود و خدا رو شکر مسایل جلو می رود و اگر اصطکاک هایی نیز وجود دارد قابل حل است.

پس دولت مسئله و مشکلی ندارد که بعدها بگوید به خاطر آن نتوانستم بخشی از شعارهایی که دادم پیش ببرم؟
بعضا برخی مسایل پیش می آید. مثلا همین مطلب اخیری که در خصوص نامه رییس جمهور به مجلس افتاد. بالاخره در گردش کارها این مسایل اتفاق می افتد. به عنوان مثال مرجع تفسیر قانون اساسی مشخص است. دستور بازنگری قانون اساسی نیز با رهبری است. در قانون اساسی قوه مجریه که راس اش رییس جمهور است و مجلس را داریم. ممکن است برخی اتفاق هایی بیفتد که من از آن تعبیر به لجبازی نمی کنم ولی نوعی اختلاف و کج سلیقگی هایی می افتد که برخی به فکر دور زدن قانون می افتند و می خواهند توان و اختیارات رییس جمهور را تحدید کنند.

مفسر قانون اساسی مشخص است و شورای نگهبان است. به نظر من به جای اینکه بگویند منظور قانون چیست طبق قانون اساسی به شورای نگهبان ارجاع داده شود تا مسئله حل شود. رهبر انقلاب نیز بالای سر شورای نگهبان حضور دارند. بنابراین این دست مسایل قابل حل است. بهتر بود که این اتفاقات نمی افتاد. بعضا این موارد کار را با مشکل مواجه می کند.

حال که شما به نامه رییس جمهور اشاره کردید بفرمایید بگویید که این نامه، نامه رییس جمهور بود یا مشاوران رییس جمهور؟
خیر. نامه شخصی ایشان بود.

بعد از این نامه انتقادات زیادی مطرح شد که نباید مسئولان نظام و روسای قوا نزاع ها و اختلافات را رسانه ای کنند. به چه دلیل جناب رییس جمهور به اینجا رسیدند که هیچ راهی جز انتشار این نامه وجود ندارد که این مساله حل شود؟
بالاخره وقتی مطلبی مانند بانک مرکزی پیش می آید و مسایل اساسی نظیر آن که دولت با آن دست به گریبان است و این مطلب به مجلس می رود و مجلس نیز نظری می دهد و نظر مجلس به شورای نگهبان می رود. با توجه به اینکه شورای نگهبان مفسر قانون اساسی است این نظر را خلاف قانون اساسی تشخیص می دهد و سرانجام به مجمع می رود. بنابراین مهم ترین و اساسی ترین ابزارهایی که دست دولت است دچار چالش می شود و رییس جمهور راهی پیش روی خود نمی بیند مگر اقدام به نگارش نامه به نمایندگان مردم.

به نظر من چاره ای نبود. چون مسایلی مانند بانک مرکزی دچار چالش می شود سیستم اقتصادی، تعادل پولی و ... تحت تاثیر قرار می گیرد. البته اگر دوستان ما در مجلس مقداری سعه صدر به خرج داده بودند خیلی راحت تر قابل حل بود و حتی ممکن بود این مطلب رسانه ای نشود.

این نامه مستقیما در صندوق نمایندگان در مجلس قرار گرفت. به نظر شما بهتر نبود این نامه مستقیما به هیات رییسه می رسید و هیات رییسه در خصوص آن بحث می کرد و توسط معاون پارلمانی پاسخ می گرفت؟
قطعا پیش از این، مشابه این راه پیگیری شده بود. البته این روند در دولت های گذشته نیز بود. روسای جمهور خطاب به افراد مختلف نامه نوشتند و حتی روسای جمهور به مقام معظم رهبری نامه می نوشتند و درخواست می کردند که رهبری با حکم حکومتی کارهای مربوطه راحل و فصل نمایند. بنابراین روش جدیدی نبود ولی هنگامی که رییس جمهور می آید چنین کاری انجام می دهد و به این تشخیص می رسد که این کار را انجام دهد قطعا روش های دیگر را امتحان کرده است.

آیا پیش بینی شده بود که این نامه به فضای سیاسی کشور شوک وارد می کند؟
در خصوص این قضیه نظر بنده این است که قطعا ممکن بود در فضای کشور بحث های مختلفی را به وجود بیاورد که طبیعی بود. بالاخره این یک نامه سرگشاده بود و ممکن بود موافقان و مخالفانی داشته باشد.

یکی از انتقاداتی که به دولت می شود شوک های ادواری است که بر اساس اظهارات شخص رییس جمهور در فضای سیاسی و اجتماعی کشور ایجاد می شود. مثلا در همان روزهای آغازین سال 89 رییس جمهور موضوعاتی را مطرح کرد که کشور را با یک شوک رسانه ای مواجه کرد. بحث انتقال جمعیت از تهران مثلا سه تا چهار هفته کشور را در شوک قرار داد و تقریبا تا نیمه و اواخر اردیبهشت، کشور درگیر موضوع زلزله و بحث خروج جمعیت از تهران بود که ایشان مطرح کرد. آیا رییس جمهور تعمدا فضاسازی و این مسائل را مطرح می کند یا به صورت تصادفی و به خاطر تندکاری است که در دولت جریان دارد؟
فکر نمی کنم تعامدی باشد و از روی عمد آقای رییس جمهور بخواهد مسئله ای را مطرح کرده و جامعه را دچار شوک و فضاسازی کند. مسایلی که اشاره کردید کم و بیش در دولت های گذشته نیز مطرح بود. بالاخره باید از یک جایی وارد شد. مثلا در خصوص بحث زلزله تهران و خروج جمعیت به نظر من باید رییس جمهور به عنوان بالاترین مقام اجرایی وارد آن می شد تا بعد از آن بحث های کارشناسی در مجامع علمی و اجرایی راجع به آن پی گیری شود.

بهتر نبود قبل از اینکه رییس جمهور اظهارنظر کند روی آن موضوع بحث کارشناسی شود و بعد ایشان آن را مطرح کند؟
بله، این طور نیست که مثلا روی بحث زلزله کار نشده بود؛ کار شده بود. یکی از جاهایی که باید نظر می دادند و کار کردند خود ما در شورای مشاورین بودیم. شاید به خاطر پرکاری دولت این طور وانمود شود که به فضای کشور شوک وارد می شود و چون عادت آقای رییس جمهور این است که مستقیما با مردم وارد بحث شود و می خواهند خودشان شخصا مسایل را با مردم در میان بگذارند این گونه نمود پیدا می کند که ایشان قصد فضا سازی دارند. فکر نمی کنم تعمدی در آن بوده باشد.

البته روی مسایل کار کارشناسی پایه ای انجام می گیرد و به نظر من اگر رییس جمهور این موضوع را مطرح کند فرصتی پیش می آید تا سایر صاحب نظران وارد بحث شوند. یعنی اگر شخص پایین تری این مسئله را مطرح کند شاید آنقدر روی آن بحث نشود ولی هنگامی که بالاترین مقام اجرایی مسئله ای را مطرح می کند خود یک فرصت است تا بیشترو موشکافانه این موضوع مورد بررسی قرار گرفته و همه نظرات خود را بیان کنند. همان طور که شما اشاره کردید چندین ماه در رسانه ها و سایت های مختلف روی بحث زلزله تهران کار شد که به نظر من بسیار خوب بود.

بعضاً طرح این موضوع با موضوعات مهم تر مصادف می شود و این تلقی وجود دارد که نیت این بود که موضوع مهم تر تحت تاثیر قرار بگیرد. برای این مسئله چه پاسخی وجود دارد؟
برای پاسخ به این سوال به نظر می رسد باید مصداقی جلو برویم.

مثلا در نیمه اول سال جامعه منتظر بود تا بر اساس مصوبه مجلس هدفمند کردن یارانه ها شروع شود ولی نه اینکه از نیمه اول سال شروع نشد بلکه در ابتدای نیمه دوم سال نیز آغاز نشد و در فصل آخر سال کار شروع شد. در این بازه زمانی موضوعات و فضاسازی های متنوعی هم از سوی آقای رییس جمهور و هم از سوی آقای مشایی مطرح شد. یک تلقی این است که این اظهارنظرها و موج سازی ها برای تحت تاثیر قرار دادن یک مسئله است. مسئله یا مشکلی که وجود دارد. مثلا یارانه ها یا تاخیر دولت در ارائه بودجه. دلیل این تلقی چیست؟ آیا به خاطر تحت تاثیر قرار دادن موضوع مهم تر است؟
چون مصداقی شد من هم مصداقی بحث می کنم. برای اجرایی کردن قانون هدفمند کردن یارانه ها نیاز بود تا ریزترین مسایل بررسی و در خصوص آن ها اطمینان حاصل شود. بالاخره طرح بسیار بزرگی بود. باید حواس ما تا روستاها می بود. باید کاری می شد تا ریسک پذیری آن کم شود. به نظر من طبیعی بود چون اجرای این قانون بر عهده دولت بود مقداری به تاخیر بیافتد. زیرا هر اتفاقی بیفتد باید دولت پاسخگو باشد. بنابراین دولت باید مطمئن می بود که موانع اصلی برطرف شده است.

یعنی این تاخیر صرفا بخاطر هماهنگی و رفع موانع کار بود؟
بله. همین الان نیز که از شروع طرح دوماه گذشته هر شب وزرا، معاونان رییس جمهور و خود رییس جمهور جلسه دارند. کوچکترین اتفاقی که می افتد توسط دولت رصد می شود. همان شب راجع به آن تصمیم گیری می شود و از فردا صبح اجرایی می شود. بالاخره معیشت مردم مطرح است. بنابراین انجام کار به این بزرگی احتیاج به کار کارشناسی و احتیاط دارد تا آن جا که اطمینان حاصل شود که ریسک کار پایین آمده است. قاعدتا زمان عقب می افتد. اگر منصفانه نگاه کنیم هر دولتی به جای این دولت باشد باید از انجام کار اطمینان حاصل و بعد کار را اجرایی می کرد.

حالا ممکن است مابین این قضایا اتفاقات دیگری افتاده باشد. من فکر نمی کنم بحث یارانه ها طوری باشد که بخواهیم بحث های دیگری به صورت عمدی به وجود بیاوریم که این بحث کمرنگ شود. چون هدفمند کردن یارانه ها نقل مباحث و مجالس بود. هر قدرکه مجلس اصرار می کرد که دولت زودترقانون هدفمندی را اجرایی کند همین امر استرس ها را بالاتر می برد و مسئله را بیشتر به چالش می کشید.

هم اکنون شخص رییس جمهور از پیشرفت هدفمند کردن یارانه ها راضی است؟
بله. انصافا جا دارد اینجا اول یک خسته نباشید به مجموعه دولت بگویم. کار بزرگی را آغاز کردند. اگر همکاری و دقت بدنه دولت نبود به جرات می توانم بگویم که ما چالش جدی داشتیم. واقعا بدنه دولت به تمام معنا متعهد بودند. یک تشکر ویژه نیز از مردم داشته باشم. بالاخره این طرح نیاز این کشور بود و باید انجام می شد. طرح برای مردم بود. این طرح بزرگترین طرح اقتصادی مردمی بود که اگر مردم نمی خواستند انجام نمی شد. مردم خواستند شد. ما نیز جزیی از این مردم هستیم. مشاهده کردید که الحمدالله بازار کنترل شد. اوایل اجرای طرح از سوی برخی گفته می شد نوعی تورم شدید به وجود بیاید. البته نمی خواهم بگویم در این دست اظهارنظر تعمدی وجود داشت. ولی خدا را شکر در این کشور این اتفاق نیافتاد.

یعنی سال 90 نیز این تورم ایجاد نمی شود؟
فکر نمی کنم. نظر شخصی بنده این است که این طرح در شش ماه اول جا می افتد.

یعنی رییس جمهور در سال 90 از بابت ادامه قانون هدفمند کردن یارانه ها نگرانی ندارد؟
قاعدتا در چند ماه اول باید مراقب بود. به مراقبت جدی نیاز دارد. ولی فکر نمی کنم مشکلی ایجاد شود.

آیا به جز بحث هدفمند کردن یارانه ها موضوع دیگری دغدغه رییس جمهور است که درصدد اجرای آن باشد؟
کلید اولیه بحث های دیگر نیز خورده است ولی به صورت جدی وارد آن نشده اند. بحث تحول بانکی، اشتغال و ...

این ها دستور کار دولت در سال 90 است؟
بله. در سال نود در دستور کار دولت است. زیرا هم اکنون باید طرح هدفمند کردن یارانه ها جا بیافتد و کار جمع شود تا وارد طرح های دیگر شویم. شخص رییس جمهور نیز خیلی خوشبین و راضی هستند و اگر به انصاف نگاه کنیم همین طور است. بدون تورم و مشکل این طرح اجرایی شده است. به هر حال اجرای این طرح مصادف با افزایش تحریم ها شد. بیست درصد از درآمد ها نیز به صندوق سرمایه گذاری ملی واریز شد. بنابراین مجبور بودیم با حساب و کتاب جلو برویم تا مردم با مشکل مواجه نشوند. اما این قضیه خیلی خوب مدیریت شد.

در حوزه فرهنگ آیا دولت دستور کاری برای سال جدید مشخص کرده است؟
قاعدتا هنگامی که چرخه شروع شد باید سریع از بحث هدفمند کردن یارانه ها وارد بحث های دیگر نیز شد. چون به نظر من اگر در این زمینه خلاء ایجاد شود پر کردن آن دشوار می شود. بالاخره بحث اشتغال و تحول بانکی مسایل اساسی و بزرگی هستند. در بحث فرهنگی کارها شروع شده است. اساسا رویکرد سفرهای استانی فرهنگی است. در سفرهای استانی منهای بودجه عادی که در خصوص هر سال استان هزینه می شود در کارگروه های فرهنگ و هنر که با حضور شخص رییس جمهور برگزار می شود برای کارهای فرهنگی استان بودجه ای به تصویب می رسد. این بودجه برای کارهایی که به نظر می رسد برای فرهنگ و هنر آن استان نیاز است صرف می شود. در این کارگروه ها نیز خبرگان و نخبگان هر استان شرکت دارند.

بنابراین بحث فرهنگی کلید خورده است.

فکر می کنید خروجی این رویکرد فرهنگی در سال جدید چه خواهد بود؟
به نظر من زمان بر است. زیرا بالاخره کار فرهنگی دارای این طبیعت است. به نظر من این اقدام که به جای تصمیم گیری در تهران برای فرهنگ استان ها تصمیم گیری شود بهتر است در خود این استان ها تصمیم ها اتخاذ شود و منهای بودجه عادی، بودجه جدایی تخصیص داده شود. زیرا در بحث فرهنگ بومی شدن بسیار تاثیر گذار است و این مسئله زمان بر است.

آقای خورشیدی! سرانجام بحث حضور آقای احمدی نژاد در جلسات مجمع چه شد؟
پیش از این نیز در مصاحبه ای اشاره کردم که آقای دکتر احمدی نژاد حضور در جلسات مجمع را موثر نمی دانند.

تا کی؟
[با خنده]خوب از خودشان سئوال کنید.

یعنی صرفا به انتخابات سال گذشته باز می گردد یا مسئله فراتر از این است؟ بالاخره ایشان تا آبان سال 87 در جلسات مجمع حضور پیدا می کردند؟
همانطور که عرض کردم این نظر شخصی خودشان است.

احتمال می دهید از چه هنگام حضور ایشان در جلسات مجمع از سرگرفته شود؟
به شرایط آینده بستگی دارد.

نمی توانید پیش بینی کنید؟ شروط ایشان چیست؟
به هر حال می توان از سخنرانی های ایشان بعضی مسائل را متوجه شد.

به عنوان یکی از نزدیکان آقای رییس جمهور فکر می کنید مسئله موجود بین ایشان و آقای هاشمی سرانجام و خاتمه ای خواهد داشت یا خیر؟ پیش از این تلاش هایی صورت گرفت تا مثلا در نماز عید فطر این دو نفر با یکدیگر روبرو شده و با هم آشتی برقرار کنند؟
اولا آیا شما مطمئن هستید که چنین بحث هایی وجود داشته، دوماَ این مسئله یک اختلاف دیدگاه است نه غرض ورزی شخصی

فکر می کنید چگونه خاتمه پیدا می کند؟ چون بسیاری از سیاست مداران لااقل همدیگر را تحمل می کنند ولی ظاهرا این دو چهره حدی برای تحمل همدیگر قایل نیستند؟
هرچه خدا بخواهد، من سیاست مداری را سراغ ندارم که نتواند سیاست مدار دیگر را تحمل کند اما به هر حال تحمل درجات و حدود مختلفی دارد. اما در مجموع فکر می کنم با توجه به منویات مقام معظم رهبری، مسئولین محترم باید به سمت تعامل بهتر و بیشتر گام بردارند.

فکر می کنید همین اختلاف دیدگاه باعث شد تا آقای احمدی نژاد تصمیم بگیرد در جلسات مجمع شرکت نکند؟ به هرحال مجمع به جز آقای هاشمی اعضای دیگری دارد که از نظر فکری نزدیک به آقای احمدی نژاد هستند.
بله. مجمع از افراد مختلفی تشکیل شده است که از دولت نیز افرادی مانند دکتر داوودی حضور دارند. حتما می دانید ایشان معاون اول رییس جمهور بوده و از نظر فکری خیلی به آقای احمدی نژاد نزدیک هستند ضمنا اعضای هیئت دولت هم به تناسب موضوع در جلسات مجمع حاضر می شوند پس نتیجه می گیریم عدم حضور رییس جمهور به معنای قطع ارتباط دولت و مجمع نیست

این احتمال وجود دارد در آینده نزدیک یک سری تغییرات در مجمع به وجود بیاید. چون حکم اغلب آقایان رو به اتمام است. فکر می کنید اگر ترکیب مجمع تغییر کند آقای احمدی نژاد در مجمع حضور پیدا خواهد کرد یا خیر؟
فکر می کنم بایستی منتظر ماند و دید که چه اتفاقی می افتد.

سال 90 انتخابات مجلس شورای اسلامی را در پیش داریم. آیا دولت فعالیت خود را برای تاثیرگذاری بر انتخابات آغاز کرده است؟
اگر منظورتان این باشد که دولت فعالانه وارد انتخابات شود تا جریان سیاسی خاص خود را وارد مجلس کند باید تاکید کنم خیر. زیرا حقیقتا اینقدر کارها زیاد است که مسئولان دولت سعی می کنند هر چه زودتر آن ها را جمع کنند. همین بحث یارانه ها کلی وقت دولت را گرفت.

ولی اگر از این باب بگوییم که از همین الان فضا را انتخاباتی کنیم باید بگویم که خیلی زود است. در شهرستان ها فضا مقداری متفاوت تر است و باید یک سال قبل درگیر شویم. خوشبختانه انتخابات مجلس و شوراها با هم برگزار خواهد شد اما بعد از آن انتخابات ریاست جمهوری را داریم. اگر قرار باشد یک سال قبل از هر انتخابات دولت و مسئولین اجرایی درگیر کار انتخاباتی شوند که این طوری چرخ مملکت نمی چرخد. به نظر من ورود و پرداختن به این مساله از الان خیلی زود است.

دولت دوست دارد چه نمایندگانی وارد مجلس شود؟
قاعدتا هر دولتی دوست دارد نمایندگان موافق اش به مجلس بروند تا به او کمک کنند. ولی اگر نماینده ای نیز باشد که بتواند انتقاد منصفانه و دلسوزانه کند خیلی کمک است. اما اینکه در این دولت اراده ای باشد تا شخص خاصی به مجلس بیاید اصلا چنین چیزی وجود ندارد.

چقدر به ضرر دولت است که بخواهد نمایندگانی را با پرچم حامیان دولت وارد مجلس کند؟
این مسئله از قبل وجود داشته است ولی فکر نمی کنم دولت دهم به فکر چنین فضا سازی باشد.

فکر می کنید در این دولت هم وجود دارد؟
بالاخره دولت در بین نمایندگان مجلس حامیانی دارد. قاعدتا می توانند مستقل در انتخابات شرکت کرده و کاندید شوند. ممکن است هنگام شرکت در انتخابات این تلقی پدید آید که مجموعه حامیان دولت قصد ورود به مجلس را دارند که کاملا طبیعی است. ولی اینکه از دولت هزینه شود(که نمی گویم در گذشته وجود داشته) نباید اتفاق بیافتد. یک دست کردن مجلس نیز به نظر من درست نیست. فکر نمی کنم هیچ کسی قائل به یک دست شدن فضا باشد. چون اگر فضا یکدست شود چالشی هم نداریم پس چه کسی انتقادات سازنده را بیان کند. باید کسانی انتقاد سازنده را بیان کنند.

به حامیان دولت اشاره کردید. فکر می کنید در یک سال اخیر بر حامیان دولت افزوده شده یا کم شده اند؟
اگر به قشر مردم نگاه کنید انصافا افزوده شده است.

در فضای سیاسی چطور؟
باید فضای سیاسی تعریف شود.

در میان حامیان آقای احمدی نژاد شاهد رویش زیاد تری بودیم یا ریزش؟
در مورد قشر مردمی که باید بگویم محبوبیت ایشان افزایش پیدا کرده است. در نزدیکان قاعدتا ممکن است افرادی حذف و اضافه شوند. در جریان های سیاسی و نخبگان فکر می کنم با کارهای جدیدی مانند هدفمند کردن یارانه که مورد اتفاق همه است دوستان ایشان بیشتر شده اند. البته هرقدر این کار جلوتر برود افرادی که دلسوز باشند بیشتر حمایت می کنند و بیشتر پای کار می آیند. بالاخره ایشان مخالفان سرسخت خود را نیز دارند و ممکن است این طور نمود پیدا کند که مخالفان ایشان بین نخبگان بیشتر هستند، ولی باید بگویم این طور نیست که بین نخبگان ایشان طرفدار نداشته باشند. نخبگان این طور نیستند که بگوییم صرفا در مرکز هستند. در شهرستان ها نیز نخبگان حضور دارند که بعضا در جلسات با آن ها روبرو می شویم. باید مقدرای بازتر به نخبگان نگاه کنیم. اما نخبگان مرکز نشین هم در بسیاری موارد از اقدامات رییس جمهور حمایت کرده اند ضمن اینکه نباید فشارها را نادیده گرفت

در جناح بندی ها چطور؟
شاید در جناح بندی ها مقداری اوضاع فرق کند. بالاخره در جناح ها لیدرهایی داریم که ممکن است نظرات آن ها مقداری متفاوت باشد. ممکن است مسایل خاصی اتفاق بیافتد که تاثیرگذار باشد ولی فکر نمی کنم گروهی که با عنوان اصولگرا مطرح هستند با ایشان اختلاف نظر اساسی داشته باشند. ممکن است افرادی بین آن ها باشند که مخالفت جدی می کنند ولی غالب اصولگراها با ایشان هم صدا هستند.

با اصلاح طلبان چطور؟
ممکن است از نظر فکری تفاوت داشته باشند ولی اینکه بیایند از ایشان حمایت کنند قاعده سیاسی اقتضا می کند که این کار را نکنند ولی آنها که سعی می کنند رنگ جناحی را کمتر در دیدگاه شان دخالت بدهند همراه تر هستند.

آقای احمدی نژاد نسبت به جریان اصلاحات موضع تند و تیزی نداشته است؟ آیا این امر دلیلی دارد؟
دولت بیشتر با مجلس کار دارد؛ مجلس دست اصولگراها است. قاعدتا دولت نیز جزو اصولگراها دسته بندی می شود و طرف مقابل هم اصولگرا است. اصلاح طلب ها در اقلیت اند و مجلس و دولتی با هم کار می کنند که هر دو تا اصولگرا هستند. هنگامی که هر دو قوه اصولگرا باشند ممکن است این گونه به نظر بیاید که ایشان کاری به مجموعه اصلاح طلب ندارد.

اگر در مجلس آینده غلبه با اصلاح طلبان باشد آیا دولت آقای احمدی نژاد نمی تواند با آن مجلس راحت تر از دولت فعلی کار کند؟
بستگی دارد در آن مجلس چه شخصیت هایی حضور داشته باشند.

این سوال را از این بابت پرسیدم که به نظر می رسد آقای احمدی نژاد با افرادی که محاجه می کنند راحت تر کنار می آید و به نتیجه می رسد ولی با افرادی که از جنس خودش است کارکرد اصطحکاکی پیدا می کنند. فکر نمی کنید اگر جناح اصلاحات مقابل ایشان قرار بگیرد ایشان می تواند بهتر نتیجه بگیرد؟
شما مطمئن هستید که جناح مقابل بیشتر ایشان را تحمل می کند؟!

یعنی فکر می کنید در اصلاح طلبان سعه صدر نیست؟
نمی گویم که سعه صدر در اصلاح طلبان وجود ندارد، شاید اختلاف دیدگاه ها بیشتر باشد.

هم اکنون اعتماد آقای احمدی نژاد به اصولگراها بیشتر است یا به اصلاح طلب ها؟
فکر می کنم آقای احمدی نژاد تنها شخصیتی باشد که نگاه نمی کند طرف مقابلش اصلاح طلب است یا اصولگرا؛ ایشان نگاه خاصی دارد. در رفتار ایشان نیز ملاک هایشان مشخص است؛ مردم داری، کار و تلاش زیاد، تعهد زیاد، شجاعت...

اگر جریان اصلاحاتی شکل بگیرد که نشان دهد با آقای احمدی نژاد سازگار است، ایشان این جریان را بیشتر می پذیرد یا اصولگرایان کنونی را؟
بهتر است این طور بحث را پیش ببریم، یعنی لفظ اصلاح طلب و اصولگرا را بر داریم. معمولا آقای احمدی نژاد با فاکتورهایی که عرض کردم راحت تر کار می کند. حال اصلاح طلب باشد یا اصولگرا.

با هر مشرب و مرامی؟
منظور ما از اصولگرا یعنی اینکه دید مکتبی داشته باشد. عشق به مردم داشته باشند؛ از جنس مردم باشند. فعالیت و کار و تلاش زیاد، اعتقاد به نظام و رهبری و ... بنابراین ملاک ما این است. نباید ما فعالیت ها را به دو جریان اصلاح طلب و اصولگرا اختصاص دهیم. نمی گویم جریان سومی درست کنیم. منظورم این است که این عینک را برداشته و باز نگاه کنیم. بالاخره از جریان اصلاح طلب نیز خیلی هستند که این ملاک ها را دارند. اگر این ملاک ها که آقای احمدی نژاد دارند مانند کار و فعالیت زیاد یا کوتاه نیامدن مقابل استکبار در فرد باشد رییس جمهور راحت تر می تواند با وی کار کنند.

خانواده احمدی نژاد در دولت چقدر نقش دارند؟
از خانواده ایشان به معنای نسبی و سببی درجه یک، تنها بنده در دولت حضور دارم. همسر بنده مهندسی برق از دانشگاه علم و صنعت دارد که در دولت حضور ندارد. پسر بزرگ ایشان نیز مهندسی عمران دارد و به کار تخصصی خود مشغول است. پسر کوچک ایشان نیز در شرف فارغ التحصیلی از رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه علم و صنعت است.

فرزند ارشد رییس جمهور در قرارگاه خاتم در حوزه های نفتی حضور دارند؟
نه در بخش نفت حضور ندارند. ایشان در کار عمرانی مشغول هستند.

بنابراین از این بابت که خانواده احمدی نژاد شبیه خانواده دیگران شود شبه ای وجود ندارد؟!
خیر. اگر من شبیه هستم، حرف شما درست است. باید اشاره کنم که آقای رییس جمهور سخت گیری خاصی روی خانواده خویش دارد. این سخت گیری در واقع حساسیتی است که نسبت به آنها دارد. بنده از دوره شهرداری در خانواده آقای دکتر احمدی نژاد حضور دارم. ایشان حساسیت خاصی برای جایگاه خود دارند و به عنوان یک امانت به آن نگاه می کنند البته رابطه ایشان منطقی و دلسوزانه است.

اگر این را از دایره خانواده گسترده تر کنیم روی مسایل خاص دولت و نظام و مردم با کسی اصلا تعارف ندارد. روی منافع مردم و نظام با هیچ کس تعارف ندارد.به خاطر همین مقابل استکبار و آمریکا از موضع خود کوتاه نمی آید ولی در عین اینکه مقابل گردن کشان بین المللی خیلی محکم ایستادگی می کند، مقابل مردم روحیه خاص عاطفی دارد. در سفرهای استانی ما دیدیم که با دیدن اشک یتیمی سریعا اشک ایشان سرازیر می شود. یعنی اینقدر رقت قلبش بالاست. همین فضا نیز در خانواده جریان دارد. یعنی هم یک فضای عاطفی و هم یک فضای منطقی. بالاخره ایشان معلم و استاد دانشگاه است و آنان که معلم اند غالبا توانسته اند ارتباط خوبی با خانواده برقرار کنند. چون ما می بینیم. ایشان هنوز هم در مقطع فوق لیسانس و دکتری تدریس می کنند.

یعنی دانشجویان خدمت ایشان می آیند؟
بله. اصلا معاش ماهیانه ایشان از این طریق تامین می شود. آقای احمدی نژاد هیچ ریالی از ریاست جمهوری دریافت نمی کنند.

الان چند دانشجو دارند؟
تعداد کاملش را نمی دانم. دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد و دکترا دارند و پایان نامه نیز دارند. چون فیلد کار من پزشکی است و فیلد کار ایشان مهندسی بنابراین زیاد وارد این مسایل نشدم و تنها شاهد دانشجویانی هستم که خدمت ایشان می رسند. ایشان با دانشجویان خود ارتباط منطقی استاد و شاگردی دارند.

اصلی ترین خاطره و موضوع جالبی که در سال 89 درباره شخص رییس جمهور داشتید را برای ما تعریف کنید؟
زیباترین خاطره من استقبال مردم لبنان از ایشان بود.

شما همراه ایشان بودید؟
خیر. باشکوه ترین صحنه ای که از استقبال مردم لبنان از تلویزیون دیدم و از ایشان شنیدم حضور ایشان در جنوب لبنان بود. خاطره قشنگی برای من در سال 89بود.

آقای احمدی نژاد در خصوص بحث تعدد موالید اصرار دارند؟
البته باید بپذیریم که زمانه و فرهنگ ها تغییر کرده است. این تفاوت اجتناب ناپذیر است. فضاها و تربیت ها عوض شده است. همه ما به نحوی با قضایا درگیرهستیم. از نظر استراتژیک بحث تعدد موالید لازم است ولی فکر می کنم پشت این فکر یک طراحی نیز هست. دشمنان بسیار اصرار دارند که ایران با کاهش جمعیت مواجه شود. باید دنبال این بگردیم که مشکلات حل شوند. اگر بحث یارانه ها مقداری جلو تر بود و بحث اشتغال حل شود به نظر نمی رسد مانعی برای تعدد موالید وجود داشته باشد.

پس شما اینجا با نظر آقای دکتر احمدی نژاد مخالف هستید؟
اگر شرایطی که در سوال قبل به آن اشاره کردم مهیا شود، خوب هم هست.