غیرممکن بود ضربه خداداد را بگیرم/ جیمی جامپ تاثیری در نتیجه نداشت

کد خبر: ۲۴۰۱۴۴

تاریخ: ۱۰ آذر ۱۳۹۴ - ۰۲:۱۸

دروازه‌بان پیشین تیم ملی فوتبال استرالیا با اشاره به ناکامی این تیم در صعود به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه پس از تساوی مقابل ایران، گفت: غیر ممکن بود بتوانم ضربه خداداد عزیزی را بگیرم.

«مارک بوسنیچ» درباره تساوی تیم‌های ایران و استرالیا در دیدار برگشت انتخابی جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه، اظهار کرد: بازی اول در ایران یک بر یک شد و بازی دوم هم خیلی خاطره انگیز شد. صادقانه بگویم ایران در بازی برگشت روحیه جنگجویانه داشت، بخصوص در ۲۰ دقیقه آخر که توانست در نهایت به جام جهانی صعود کند.

وی درباره اینکه «آیا خودتان را قبل از بازی با ایران در دیدار برگشت، از پیش برنده نمی‌دانستید؟» گفت: ما ایران را دست کم نگرفته بودیم. در بازی برگشت و در ۲۰ دقیقه آخر منتظر صعود استرالیا و شادی بودیم ولی ایران ثابت کرد که فوتبال بازی ۹۰ دقیقه‌ای است.

دروازه‌بان پیشین تیم استرالیا درباره حضور جیمی جامپ در بازی ایران با استرالیا و تاثیر آن در نتیجه مسابقه، تاکید کرد: من با شما موافق نیستم. آن یک اتفاق خیلی بد بود که رخ داد ولی این وقفه برای هر دو تیم بود. ما خیلی تا آن موقع انرژی گذاشته بودیم و سخت تلاش کرده بودیم. اصلا به حضور جیمی جامپ به عنوان یک بهانه برای تغییر نتیجه نگاه نمی کنیم. دلیل اصلی نتیجه تساوی، روحیه جنگجویانه بازیکنان ایران بود.

بوسنیچ که روی خط برنامه نود آمده بود، در خصوص اینکه آیا عملکردش در گل دوم ایران نمی توانست بهتر باشد؟ گفت: حواس من به دروازه بود. بازیکن ایران (خداداد عزیزی) هم جایی را هدف گرفته بود که غیر ممکن بود توپ را بتوانم بگیرم.

وی درباره اینکه یکی از حسرتهایش حضور در جام جهانی است، تصریح کرد: بله دقیقا همینطور است. خیلی خوش شانس بودم که با وجود بازی نکردن در جام جهانی، توانستم در منچستریونایتد بازی کنم. ما در پرتغال یک مسابقه داشتیم که آن بازی را بردیم و بعد از آن به منچستر رفتم.

بوسنیچ درباره اینکه رابطه اش با کی روش و فرگوسن در منچستر چطور بود، گفت: کی روش را از سال ۱۹۹۱ و جام جهانی جوانان می شناختم که سرمربی پرتغال بود. امسال هم دوباره او را به عنوان سرمربی تیم ملی ایران در جام ملتهای استرلیا دیدم که با بدشانسی به عراق باخت و به دور بعد نرسید. درباره فرگوسن باید بگویم وقتی با او در منچستر بودم، بهترین دوران این تیم بود. او دو بار با من قرارداد بست. یکبار وقتی نوجوان بودم و یکبار در ۲۷ سالگی. در کل دوران خوبی با او داشتم.