براي جبير!

کد خبر: ۲۴۰۹۴۴

تاریخ: ۱۴ آذر ۱۳۹۴ - ۲۳:۳۹

به نام خدای کعبه

برای عادل الجبیر وزیر خارجه عربستان که در مهد کودک ریاض خود را در آئینه مقعر بزرگ می‌بیند.

ناعادل الجبیر!

در عجبم چقدر لجبازی! زبانت اما بلندتر از قدت! گوئی عقل بر روی زبان داری! تکمه‌ای ریز را می مانی! ناز نازی مامانی؟

پسر کوچک عربستانی! حقت را شاهزادگان گرد و چاق خوردند! زیردست و پایشان در می مانی! شیخ آخر کلاس ریاضی!  که اهل ریاضی !مشقهایت را نوشته‌ای؟ ناخن هایت را گرفته ای؟

دشداشه و عقال سرت را روی هم نمالانی!

درس گلیم و اندازه  را مشق کن و از روی آن  صد بار بنویس! رو با بزرگترت بیا!این را معلمت می گفت نام او جان کری است میدانی؟

شیخ عبدالعزیز بن عبدالله آل شیخ التمیمی مفتی اعظم عربستانی!

دوش دیدم که فتوا می داد! فتوایی به کشداری اسمش! که کیلومتری است اتوبانی!

به بوسه‌های شیخ سخت مشکوکم! عرش خدای می لرزید قسم به ذات پاک یزدانی!

دستانت چو پنجه گرگ است. بوی خون میداد به سازمان ملل! از بدن کودکان معصوم یمن و عراق و سوریه اندر بلاد مسلمانی!

سرانگشتانت خونین است شیخ! این رنگ سرخ را حنا می خوانی؟

ریش النصره و داعش به اندازه قد تو شد!                ریش داران بی ریشه حجازستانی!

ولی بدان ای خروس قندی شیوخ وهابی!

ریشه‌ات را روزی خواهند خشکانید             دلاوران سید حسن نصرالله پسران شیعه شجاع لبنانی!

حذر کن ای دیپلمات پیش دبستانی!

تمام گزینه های سپاهیان ایرانی ، همچنان بر روی میز می ماند! تو معنای آن که میدانی!

ولی بخوان و بدان گرت نمی دانی!

ایران به دیار کریمانش شیر بیدار در بیشه‌ای دارد.

هجی کن روزی هزار بار به مکتب خانه ابوبکر بغدادی، یاور اسرائیلیون جولانی

نام نامی او به خاطرات بسپار! شیخ شبیه سفیانی

اسمی بلند و پرآوازه، سردار حاج قاسم سلیمانی

والسلام-  علی گنجی پور