ردپای نامزد نهایی؛ چه کسی کمپین انتخاباتی سال 2016 را می‌برد؟

کد خبر: ۲۴۵۴۴۷

تاریخ: ۱۰ دی ۱۳۹۴ - ۱۸:۲۱

دنیای اقتصاد: تاریخ نشان می‌دهد که نامزد نهایی هر حزبی که در یک سال مانده به انتخابات (اینجا سال 2015) کسی است که توانسته دست‌کم به دو هدف بزرگ از سه هدف اصلی دست پیدا کند. وی یا توانسته تاییدیه نهایی را بگیرد، یا اینکه برای کمپین‌های تبلیغاتی خود خوب پول جمع‌آوری کرده و یا اینکه در صدرنظرسنجی‌ها بوده است. در بین سه مورد یاد شده، نظرسنجی‌ها بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد، اما آنها فاکتور اصلی برای معرفی کردن نامزد نهایی یک حزب به حساب نمی‌آید. راهنمای بهتر برای اینکه بگوییم چه کسی برنده نهایی است در یک اصل نامرئی معنا پیدا می‌کند. در این اصل گفته می‌شود نامزدها برای جلب نظر کسانی تلاش می‌کنند که در حیطه نامرئی‌ها قرار دارند و آنها هستند که در بین کمک‌کنندگان مالی، رهبران حزب و سیاستمداران نامرئی باقی مانده‌اند.

کسی که بتواند رای این نامرئی‌ها را ببرد، معمولا به‌عنوان نامزد نهایی حزب مطرح خواهد شد. البته معمولا کسی که توانسته رای نامرئی‌ها را ببرد، خود در نظرسنجی‌ها پیشتاز بوده است. چرا؟ کسب حمایت از رهبران حزب، نشانه‌ای از قدرتمند بودن نامزد نهایی حزب برای مدت طولانی بوده و یک منبع قدرت برای آینده هم به حساب خواهد آمد. آنچنان‌که در صدر نظرسنجی بودن چندان بی‌ارتباط با این دو دلیل گفته شده نیست. البته حتی این رای‌های داخلی هم مزیتی به حساب می‌آید. اگرچه این را باید در نظر داشت که رای‌های داده شده در نظرسنجی‌های آیووا و نیوهمپشایر اهمیتی به مراتب بیشتر از نظرسنجی‌ها در سطح ملی دارد. این دو ایالت بیش از سایر ایالت‌ها به کاندیداها توجه دارند و جزو نخستین ایالت‌هایی هستند که رای می‌دهند. از این‌رو است که ما «نتایج لحظه به لحظه» را در سایت‌ها قرار می‌دهیم و هر روزی از سال را که نظرسنجی‌ها انجام شده است سریعا به روز می‌شود.

بازارهای قابل پیش‌بینی

زمانی که هنوز به پایان کمپین‌ها ماه‌ها مانده است، بازارهای قابل پیش‌بینی- جایی که تاجرها بر روی پیامدهای حوادث شرط‌بندی می‌کنند- مقیاس به مراتب بهتری از نتایج نظرسنجی‌ها برای تعیین نامزد نهایی هستند. آنها برخی اوقات در مورد بخت‌های غیر معمول برای برخی افرادی که تصویر بزرگ‌تری داشته‌اند اغراق می‌کنند، مانند دونالد ترامپ که می‌توانند برای مدتی با این حربه بر روی قیمت‌ها تاثیرگذار باشند. با این حال در روزهای سرنوشت‌ساز آنها تمایل خود را نامزد نهایی نشان می‌دهند.

تاییدیه‌های ملی

از 1980، یکی از روش‌های شناسایی نامزد نهایی هر حزبی، رای افراد نخبه و برجسته هر حزب است. این افراد رهبران احزاب و مقامات برگزیده هستند. این افراد چندین ماه پیش از اینکه رای‌های ابتدایی جمع‌آوری شوند نظر خود را ارائه داده و برای همین توانسته‌اند تاثیرگذاری خود را داشته باشند. «لین واورک» تحلیلگر علوم سیاسی در این‌باره می‌گوید: آنها نفوذ بسیاری دارند و می‌توانند تاثیرگذاری قابل‌توجهی بر روی افراد رای‌دهنده داشته باشند. این افراد با انتقاد کردن و برجسته کردن نظرات برخی از نامزدها می‌توانند نفوذ خود را بر روی نظر رای‌دهندگان حفظ کنند. البته در این دوره یک تفاوت وجود دارد. در کمپین‌های تبلیغاتی سال 2016، جب بوش توانسته نظر کمتر از 10 درصد از سناتورهای آمریکا را برای خود حفظ کند، درحالیکه هیلاری کلینتون در سال 2008، نظر 76 درصد از سناتورهای دموکرات را توانسته بود با ایده‌ها و افکار خود همراه کند. این تئوری ممکن است در آینده نه‌چندان دور موجب شود نفری از گوی جمهوری‌خواهان بیرون بیاید، که موجب شگفتی شود.

نظرسنجی‌های آیووا

نظرسنجی‌های ملی نمی‌توانند چندان قابل اطمینان باشند زیرا این نظرسنجی‌ها بر روی مسابقه بین دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان چندان متمرکز نیست. این در حالی است که رای‌دهندگان نظرسنجی‌ها بیشتر از سایر ایالت‌ها به این موضوع توجه دارند و رای‌های خود را در نمایی بازتر نگاه و ارائه می‌کنند. البته باید گفت در میان 6 نامزد جمهوری‌خواه، آیووایی‌ها برای دو نفر در نامزد نهایی شدن نقش داشتند (جورج. دابلیو بوش در سال 2000 و باب دال در 1996). این در شرایطی است که در این ایالت اوضاع به سود دموکرات‌ها و بیشتر نزدیک به واقعیت بوده است، زیرا دست‌کم 4 دموکرات از 6 دموکرات با تخمین رای آیووایی‌ها به‌عنوان نامزد نهایی انتخاب شده‌اند.

نظرسنجی‌های نیوهمپشایر

جمهوری‌خواهان نیوهمپشایر نیز کم‌کم توجه خود را به مسابقه نهایی آغاز کرده‌اند. البته آنها بسیار میانه‌روتر از آیووایی‌ها هستند. نیوهمپشایر در تعیین نامزد نهایی جمهوری‌خواهان رکورد بهتری از خود به جا گذشته است. از سال 1980، انتخاب 4 نامزد جمهوری‌خواه از بین 6 نفر از آنها و 3 نفر از 6 نفر نیز در بین دموکرات‌ها نشان می‌دهد که نیوهمپشایری‌ها وزنه بهتری از آیووایی‌ها برای تعیین نامزد نهایی نامزدهای هر حزب به حساب می‌آیند.

افزایش کمک مالی

مانند تایید‌های نهایی، کمک مالی هم به دو دلیل از اهمیت فراوانی برخوردار است: نخست اینکه نشان می‌دهد نامزد نهایی چقدر خوب توانسته دوام بیاورد و قدرت خود را نشان دهد، دومین اینکه یک منبع خوب برای آینده به حساب می‌آید. جب بوش تاکنون توانسته در بین جمهوری‌خواهان بیشترین کمک مالی را دریافت کند، اما بیشتر این پول‌ها توسط کمیته اقدامات سیاسی وی جذب شده و و سایر کارکنان و گروه‌ها و کمپین‌های متحد وی نتوانسته‌اند به اندازه کافی پول جذب این کمپین کنند. در این حساب و کتاب هر دو مورد بررسی می‌شود؛ هم مقدار پولی که کمیته اقدامات سیاسی توانسته کمک مالی جذب کند و هم سایر گروه‌ها و کارکنانی که در جذب پول نقش داشته‌اند.