دولت مظلوم

*سيّد علي گراميان

کد خبر: ۲۴۷۲۵۲

تاریخ: ۲۲ دی ۱۳۹۴ - ۰۷:۲۹

من در گذشته با نظر به تهاجمات خصمانه‌اي که عليه بزرگمرد انقلاب اسلامي آيت‌الله آقاي ‌هاشمي رفسنجاني مي‌شد، از روي حق‌شناسي و احساس وظيفه وجداني، مقاله‌اي نوشتم و نام آنرا «دفاع از خدمتگذار مظلوم» نهادم.

اينک نيز خود را ناچار مي‌بينم، با نظر به بي‌انصافي‌هايي که نسبت به دولت تدبير و اميد مي‌شود، عنوان «دولت مظلوم» به آن بدهم.

من نمي‌خواهم به گذشته برگردم و به انتقاد از عملکرد دولت نهم و دهم بپردازم. اما همه ما کم و بيش مي‌دانيم که آقاي روحاني، دولتي آکنده از معضل و ورشکستگي را تحويل گرفت، ورشکسته در عرصه‌هاي سياسي، اقتصادي و اخلاقي.

برکشيدن اين نيمه‌جان افتاده در چاه خودکامگي و نجات اين کشتي آسيب ديده از گرداب بلاياي سياسي و اخلاقي و اقتصادي به کمک و همکاري همگاني، بويژه ارکان سه گانه نظام نيازمند است، اما متاسفانه، به علت ملاحظات جناحي، نه تنها حمايت و معاضدتي در اين زمينه صورت نمي‌گيرد، بلکه به جاي اينکه طنابي براي بيرون کشيدن اين بيمار افتاده چاه بياورند طناب را مي‌برند و به جاي کمک به نجات اين کشتي گرفتار آمده در گرداب، ناخداي کشتي را نيز به طرف غرقاب هل مي‌دهند.

عملکرد بعضي رسانه‌ها، بويژه صدا و سيما و همچنين مجلس، نسبت به دولت آقاي دکتر روحاني، حقيقتاً مايه گله‌مندي و سزاوار انتقاد است.

اخبار گزينشي، تحليل‌هاي يک‌سويه و هدف‌دار. کند و کاو در زواياي جامعه و آرشيوها و تهيه گزارش‌هاي سؤال برانگيز به منظور بالابردن سطح انتظارات و توقعات عمومي و القاء نااميدي از اين دولت که به عناوين مختلف از صدا و سيما پخش مي‌شود. نه به صلاح ملت است و نه مملکت و نه دست اندرکاران مربوط صدا و سيما.

اين روش، صدا و سيما را از جايگاه رفيع ملي بودن و اسلامي بودن، در حد يک رسانه جناحي تنگ‌نظر و محدودنگر پايين مي‌آورد و مردم را از اين رسانه گريزان و به طرف رسانه‌هاي بيگانه و ماهواره و فضاهاي اينترنتي و مجازي سوق مي‌دهد.

آقاي سرافراز و مسئولين دست اندرکاران در صدا و سيما بايد سعه صدر و وسعت‌نظر در حد و شأن رسانه ملي و اسلامي داشته باشند و از دولتي که منتخب مردم و مورد حمايت مقام معظم رهبري است و با اين همه مشکلات دست و پنجه نرم مي‌کند، در جهت حل مشکلات کشور حمايت کنند.

و اما رفتار مجلس نسبت به دولت يازدهم تعجب‌آور و سؤال برانگيز است. مجلسي که در سراسر دوران دولت نهم و دهم مهر سکوت بر لب زده و انواع بي‌اعتنائي‌ها و تحقيرها و توهين‌ها را از طرف رئيس دولت گذشته نسبت به خود تحمل مي‌کرده، چگونه است که نسبت به اين دولت قانون مدار، تا اين حد حساس، معترض و پرسشگر شده است؟!

يادمان نرفته که چگونه رئيس دولت قبل نسبت به قانون بي‌اعتنايي مي‌کرد و علناً نسبت به بعضي قوانين مصوب مجلس مي‌گفت اجرا نمي‌کنم و قبول ندارم! و مجلسي را که حضرت امام راحل فرمودند در راس امور است ايشان به صراحت گفتند که مجلس در رأس امور نيست، او در برابر دوربين تلويزيون نسبت نامردي به نمايندگان مجلس داد و از آنان خواست که به او نمره 20 بدهند و اهانت‌آميزتر از همه عمل ايشان در مجلس نسبت به رئيس مجلس بود که اين اهانت به همه نمايندگان تلقي مي‌شد و.......

مردم از خود مي‌پرسند که نمايندگان چرا در برابر آن دولت اين همه انفعال داشتند و در برابر اين دولت اين همه اعتراض و سؤال؟ آيا علت آن ملاحظات سياسي جناحي است و يا مسائل اقتصادي؟!

شايد تعداد سؤالاتي که در مدت دو سال و اندي از وزراي کابينه دولت يازدهم، از طرف نمايندگان مجلس شده است چندين برابر مشابه آن در دولت‌هاي گذشته باشد.

آقاي روحاني وزراي کابينه‌اش را با دغدغه و دقت انتخاب کرده‌اند و هرکدام نسبت به مسئوليت خود داراي شايستگي و لياقتند، در اين ميان آقاي مهندس نعمت‌زاده وزير صنعت، معدن و تجارت در حوزه مسئوليت خود يکي از برجسته‌ترين آنها است. آقاي مهندس نعمت‌زاده بنا به اظهار اهالي صنعت، پدر صنعت ايران است. شخصي است متدّين، باتجربه، دلسوز، ايران‌دوست، پرکار، خستگي‌ناپذير و اهل ريسک و شجاعت در پيشبرد کارها.

وزارتخانه عظيم و حساسي که بار بيش از يک سوم اقتصاد کشور را به دوش دارد، صنعت کشور به وجود وزير با تجربه و کارکشته‌اي چون آقاي نعمت‌زاده سخت نيازمند است. اما به جاي اينکه به اين وزير لايق و عاشق کار دلگرمي بدهند و از او حمايت کنند، تا چرخهاي نيمه‌متوقف کارخانجات سنگين و سبک کشور را به حرکت درآورد،چه آنکه در شرايط تحريم، بسياري از بنگاههاي توليدي کوچک و بزرگ کشور تعطيل و يا نيمه تعطيل شده‌اند و دست توليد از سرمايه در گردش خالي است و صدها مشکل ديگر که جاي شمارش آنها نيست، اما بعضي مجلسيان محترم هر روز سؤال ايجاد مي‌کنند و ايشان را به مجلس مي‌طلبند و کارت زرد مي‌دهند!‏

گمان ندارم با شخص آقاي نعمت‌زاده عنادي باشد، چون ايشان فرد سياسي و جناحي نيست، مردکار است، صبحگاهان ساعت 6 در دفتر کار خود حاضر مي‌شود و تا يازده شب مدام به کار مشغول است، حتي روزهاي پنجشنبه و جمعه نيز از کار وزارت فارغ نيست، اما بعضي در مجلس به انگيزه سياسي و جناحي، آقاي نعمت‌زاده را بيش از همه زير سؤال مي‌برند...

ضمن اينکه مجلس و نمايندگان و جايگاه آنان محترم است اما به اين قبيل نمايندگان سؤال پرداز عرض مي‌کنم رقابت‌هاي سياسي و جناحي حد و اندازه دارد، حد و اندازه آن تا به نتيجه رسيدن انتخابات است، وقتي نتيجه انتخابات مشخص و دولت تشکيل شد، مصالح مملکت اقتضا مي‌کند که همگان دولت را در برداشتن مشکلات از پيش‌پاي مملکت و ارائه خدمت به ملت ياري کنند، حمايت خيرخواهانه و انتقادات سازنده هر دو مفيدند اما مانع تراشي‌هاي مغرضانه نه تنها به ضرر دولت بلکه به زيان ملت و مملکت است.

ما در اسلام روش داريم، بايد عيوب کار مسئولان را برادرانه به آنان هديه کنيم و براي يکديگر از روي خيرخواهي آئينه باشيم که «المومن مرآت المومن» معاندت‌ها را به معاضدت تبديل کنيم، نگران و دلواپس نباشيم که هيچ کس در اين مملکت کشور به بيگانه نمي‌دهد. 98% درصد اين مردم به جمهوري اسلامي راي داده‌اند، کشور و انقلاب و اسلام را دوست دارند، اگر مسئولان درست خدمت کنند آنان را هم دوست دارند.

اگر مشاهده مي‌کنيد مغزهاي مستعد مي‌گريزند و حتي بعضي دين گريز مي‌شوند و يا در عرصه اجتماعي به ناهنجاري روي مي‌آورند بايد علاوه بر پرداختن به معلول در جستجوي علتها بود، ممکن است علتها در عملکرد دست اندرکاران حکومت در قواي سه‌گانه باشد. وقتي جوانان بعد از تحصيلات عاليه براي عرضه دست‌آوردهاي علمي خود زمينه‌اي نمي‌بينند و شغلي نمي‌يابند که با اعتماد بر آن، ازدواج کنند و زندگي خود را اداره کنند. وقتي مشاهده مي‌شود که يک جوان کمتر از چهل ساله طي بند و بستهايي در زمان کوتاهي صاحب صدها شرکت و هزاران ميليارد ثروت مي‌شود، وقتي مشاهده مي‌کنند که بعضاً دين ابزار دنيا مي‌شود، وقتي مي‌بينند دکل‌هاي 70 متري سرقت مي‌شود، وقتي در نظام قضايي کشور ارتشا و در بانکها اختلاس، در دولت فساد اداري، در تريبونها ناسزا، در مجلس تعاون به عدوان مي‌بينند وقتي مشاهده مي‌کنند که کانديداي نمايندگي مجلس با تبليغات مسرفانه و هزينه ميلياردي و دهها برابري حقوق 4 ساله نمايندگي، شيفته ورود به مجلس است از خود مي‌پرسند مگر در آنجا چه خبر است؟ اين است که از دين و کشور گريزان مي‌شود و يا با افسردگي به اعتياد و ناهنجاريهاي اجتماعي روي مي‌آورد.

اگر نهادهاي حکومتي خود را اصلاح کنند کشور و جامعه اصلاح مي‌شود که گفته‌اند: «الناس على دين ملوكهم»

والسلام

*اطلاعات