وضعیت شیوع صرع در کشور

رئیس کل سازمان نظام پزشکی ایران، گفت: تخمین زده می شود، شیوع صرع در کشور که از شایع ترین بیماری های مغز و اعصاب است، حدود ۱.۵ درصد باشد که از استاندارد جهانی بیشتر است.

کد خبر: ۲۴۸۸۹۳

تاریخ: ۰۲ بهمن ۱۳۹۴ - ۲۲:۱۰

به گزارش «انتخاب»، دکتر علیرضا زالی در دوازدهمین کنگره بین المللی صرع که در سالن همایش رازی برگزارشد، افزود: تاکنون آماردقیقی ازثبت این بیماری در کشور وجود ندارد. آمارهای جهانی نشان می دهد که به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر ۴۹ نفر صرع دارند اما بر اساس مطالعات سال ۲۰۱۵ به ازای هر ۱۰۰۰ نفر ۶ تا ۸ نفر در جهان به این بیماری مبتلا هستند.

وی با اشاره به اینکه در ایران ۳۰ درصد از مبتلایان مقاوم به درمان هستند که باید بیشتر مورد توجه قرا بگیرند، گفت: در ایران حدود ۳۰۰ بیمار صرع مقاوم به درمان وجود دارد.

رئیس کل سازمان نظام پزشکی ایران درباره علل ابتلا به صرع، افزود: صرع علل مختلفی دارد و همین تنوع و پیچیدگی کار را برای رسیدن به درمان همگون دشوار کرده است؛ تورموها ، تصادفات ، ضایعات مادرزادی و عفونت ها از جمله علل این بیماری هستند.

زالی اظهارکرد: در سنین میانسالی اگر فردی برای اولین دچار حمله صرع شد ضروری است که مورد بررسی کامل تیم پزشکی قرار گیرد. گاهی اوقات ضایعه های مغزی با ایجاد اختلالاتی در عملکرد سلول های قشری مغز سبب بروز حملات تشنجی می شود که باید مورد توجه و بررسی قرار گیرد.

به گفته وی، صرع به خودی خود باعث افرایش مرگ و میر نمی شود اما اگر این بیماری کنترل و درمان نشود ممکن است بیمار جان خود را از دست بدهد.

زالی اظهار کرد: میزان مرگ و میر ناشی از صرع در دنیا حدود ۴ درصد عنوان شده است و بیمارانی که صرع آنان کنترل شود حدود ۲۳ برابر میزان مرگ و میر آنان کاهش می باید.۷۰ درصد بیماران صرعی به زندگی باز می گردند و باید توجه داشت که انتخاب اول در درمان صرع دارو درمانی است.

وی افزود: حدود یک سوم کودکانی که در سنین کودکی به صرع مبتلا می شوند با بالا رفتن سن تعداد حملات صرعی آنها کمتر خواهد شد.

رئیس کل سازمان نظام پزشکی ایران با بیان اینکه رسانه ها در افزایش ارتقای سطح آگاهی و دانش مردم در زمینه بیماری صرع نقش مهمی دارند، گفت: رسانه ها باید کمک کنند تا خرافات در خصوص بیماری صرع از بین برود. در جوامعی که بیماری صرع شایع است رابطه ای بین فقر اقتصادی و اجتماعی وجود دارد. درمان صرع مراحل سختی دارد و هزینه آن برای جامعه و خانواده بیماران بسیار گران است و سازمان های بیمه گر باید تعرفه ها را اصلاح کنند.