گفت و گو با فلور نظری

نیروهای جدید بی‌تأمل وارد می‌شوند

کد خبر: ۲۴۹۴۲۴

تاریخ: ۰۵ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۸:۳۷

فلور نظری از فعال ترین بازیگران در حوزه تلویزیون است. او در سریال های متعددی از جمله «همسفر»،«تب سرد»،«متهم گریخت»،«مسافری از هند»،«دوران سرکشی» و به تازگی «نفس گرم» بوده است. وی در ابتدا زیر نظر اساتیدی همچون محمد رحمانیان و مهتاب نصیر پور به بازی در نمایش های مختلف می پرداخت و  در ادامه حضور در تلویزیون و بازی در سریال «خانه به دوش» به کارگردانی رضا عطاران ، به عنوان نقطه عطف بازیگری او تلقی می شود. وی در حال حاضر تنها به منظور بازیگری به ایران می آید و بعد از اتمام هر پروژه به محل زندگی اش در آلمان باز می گردد.
وی درباره شرایط کاری اخیر خود به بانی فیلم توضیح می دهد: «مدت دو روز از آمدنم به ایران می گذرد. در حال حاضر به منظور حضور در یک سریال که در ارومیه تصویربرداری می شود، به ایران آمده ام. این سریال به مدت 5 ـ 6 ماه طول می کشد. ابتدا 10 قسمت از فیلمنامه را برای من فرستادند و سپس بعد از هماهنگی های لازم حضور در این سریال را پذیرفتم و به ایران آمده ام. این سریال به احتمال زیاد از شبکه یک و یا سه پخش می شود. گرچه من بیش از برخی دیگر فعالیت دارم ، اما در واقع این میزان فعالیت برای کسی که نزدیک به 20 سال سابقه بازیگری دارد ، چندان عجیب نیست. همچنین گرچه بیشتر در تلویزیون مشغول هستم ، اما منکر این نمی شوم که اوضاع تلویزیون افتضاح است. آنچه که از مردم می شنوم حاکی از بازخوردهای منفی سریال های تلویزیونی است». وی در ادامه می گوید: «سازندگان سریال های در حال پخش گرچه هزینه زیادی را برای ساخت صرف کرده اند ، اما هرگز رضایت لازم را در مخاطب ایجاد نکرده اند. سریالی مثل خانه به دوش را به یاد می آورم که با کمترین هزینه ساخته شد و امروز همچنان برای مخاطبان جذاب است. ممنونم از شبکه ای مثل آی فیلم که با پخش سریال های خوب گذشته به همه یاد آور می شود سریال سازی در ایران می تواند به بهترین شکل اتفاق بیفتد و مخاطب را راضی کند و اگر امروز چنین سریال هایی نمی بینیم ، باید به فکر راه کارهایی باشیم». او در پایان توضیح می دهد: «بعد از «خانه به دوش» فیلم های سینمایی «رویای خیس»،«کلاهی برای باران» و «شیر و عسل» و بسیاری آثار طنز را به برکت خانه به دوش بازی کرده ام. بعد از این سریال پیشنهاد بازی به گروه عطاران زیاد شد و همه توانایی خاصی در توانایی ما می دیدند. معتقدم باید برای ورود نیروهای جدید با تامل تر پیش رویم. ما هم روزی از نیروهای جدید بودیم ، اما همان ابتدا نقش های اصلی را بر عهده نگرفتیم. من بیش از آنچه که فکرش را بکنید زیر نظر محمد رحمانیان تئاتر بازی کردم و بعد وارد تلویزیون شدم. کسانی مثل من که تجربه حضور در سریال های درجه یک را داشته ایم، نمی توانیم بپذیریم که امروز سریال های بی ارزش ساخته شود و من بازیگرشان باشم، قطعا در چنین آثاری بازی نمی کنم. متاسفانه نیروهای جدید بی تامل وارد می شوند و اصلا عاشق مردم و این حرفه نیستند. استقامت ما را ندارند. هر هنرمندی باید پروسه لازم را برای رسیدن به جایگاه بالا طی کند. امروز از همه مسوولان که نمی دانم چگونه در این سکوت وضع بد را ادامه می دهند ، خواهش می کنم فکری کنند. امروز من به عنوان بازیگر از بیمه شغلی بهره مند نیستم. در واقع در ایام بیکاری هیچ حقوقی ندارم. بسیاری از هنرمندان مثل خود من سرپرست خانواده هستیم و باید از نظر مالی تامین شویم.بسیاری از هنرمندان با وجود تحصیلات و تجربه کافی همچنان سال ها بیکار می مانند و چهره هایی که هرگز به اندازه آن ها مستعد و توانا نیستند حضور دارند ، این بی احترامی به هنر است. من تنها برای کار به ایران می آیم و در غیر اینصورت در آلمان از پسرم مراقبت می کنم و کتاب می خوانم. در واقع در وقت های بیکاری بیشتر به خود سازی می پردازم».

* بانی فیلم