سیده فاطمه حسینی:

دولت و مجلس قبل، کار کارشناسی را قبول نداشت

معتقدم که خود مردم باید به عامل توسعه در کشور تبدیل شوند. ما باید تسهیگر باشیم تا کارآفرینی از طریق مشارکت خود مردم و فعال شدن سازمان های مردم نهاد به جریان بیفتد. کما اینکه می دانید این سازمان های مردم نهاد هستند که در جاهایی که صرفه اقتصادی ندارد وارد می شوند.

کد خبر: ۲۵۴۳۷۷

تاریخ: ۰۵ اسفند ۱۳۹۴ - ۱۲:۰۴

به گزارش انتخاب، «سیده فاطمه حسینی» مهندس مکانیک در دانشکده فنی دانشگاه تهران خوانده و کارشناس ارشد NBA از دانشگاه پلی تکنیک دارد. او اینک دانشجوی دکتری مدیریت مالی است. حسینی که مادر دو فرزند 3 ساله و 14 ماهه است می گوید: به توسعه با مشارکت مردم اعتقاد دارم. بنابراین مهمترین کارهایی که برای حل این موضوع از طریق مشارکت خود مردم باید بکنیم آماده سازی و بسترسازی است تا خود این جوانها و مردم به ویژه زنها  بتوانند به ایجاد اشتغال و کارآفرینی بپردازند. این زن 30 ساله جوان ترین نامزد فهرست ائتلاف فراگیر اصلاح طلبان در تهران است. مشروح گفتگوی کلیدملی با او را در ادامه می خوانید:

با توجه به تخصص شما در حوزه مالی و اقتصادی، چگونه می توان نسخه ای برای بیکاری دختران فارغ التحصیل پیچید به ویژه اینکه این موضوع به مسئله مهمی در حوزه اجتماعی – اقتصادی تبدیل شده؟
نرخ بیکاری در کل کشور عدد بزرگی نیست اما طبق آمارهای رسمی نرخ بیکاری در بین زنان و به ویژه در دوره سنی 20 تا 24 سال تقریبا 45 درصد است در حالی که نرخ بیکاری در میان مردان 27 درصد است. این اصلا آمار خوبی نیست و نشان دهنده تبعیض جنسیتی، هم در ورود به بازارکار و هم از نظر احراز جایگاه های اجتماعی است که دختران با آن مواجه هستند.  من به شخصه برای حل این مسئله به توسعه با مشارکت مردم اعتقاد دارم. بنابراین مهمترین کارهایی که برای حل این موضوع از طریق مشارکت خود مردم باید کنیم آماده سازی و بسترسازی است تا جوانها و به ویژه زنها  بتوانند به ایجاد اشتغال و کارآفرینی بپردازند. خوشبختانه برخلاف آنکه زنان در عرصه  های مختلف با موانعی روبه رو هستند مشارکت زنان در سمن ها (سازمان های مردم نهاد) بیش از مردان است. بنابراین می توان برای این حضور برنامه ریزی کرد. خانم ها باید با خودباوری و تکیه بر توانمندی هایشان به سطح مطلوبی از خوداشتغالی برسند و لازم است که در این زمینه بسترسازی کنیم. باید مردم به عامل اصلی توسعه در کشور تبدیل شوند. مجلس باید تسهیل گر باشد تا کارآفرینی از طریق مشارکت مردم و فعال شدن سازمان های مردم نهاد به جریان بیفتد. این سازمان های مردم نهاد هستند که در جاهایی که صرفه اقتصادی ندارد وارد می شوند. نکته مهم دیگر این است که بتوانیم اعتبارات خرد یا مایکروفاینانس ها مثل صندوق های قرض الحسنه خانوادگی را تقویت کنیم..

با شکسته شدن تحریم ها و بازگشت سرمایه بلوکه شده ایران بیم آن می رود تکیه بر نفت و بازار جهانی انرژی و تزریق پول و اعتبار کشور به این بخش افزون شود. برای توسعه و ایجاد اشتغال و آنچه برای کارآفرینی گفتید چه تدبیری باید اندیشید؟
باید کار تخصصی در این زمینه صورت گیرد و مدیریت اقتصاد کشور با تدبیر سرمایه آزاد شده را به سمت صندوق های توسعه ملی هدایت کند زیرا این صندوق های توسعه ملی می توانند مضررات اقتصاد نفتی را تا حدی را کنترل کنند. اما ما در صنعت نفت نیز دانش و تکنولوژی هایی داریم که با تکیه بر دانش بومی و تخصص جوانان ایرانی شکل گرفته است که اگر بر آن تمرکز کنیم می تواند موثر باشد.

در سال های اخیر توسعه نامتوازن و توقف صنعت و به روز نبودن فناوری به کارگرفته شده در صنعت، موجب هدررفت منابع برگشت ناپذیر طبیعی ما شده است. ما دیگر نمی توانیم به راحتی نفت استخراج کنیم. آیا قرار نیست مشخص کنیم در چه حوزه ای باید متمرکز شویم؟ قرار نیست که از سوزن تا خودرو تا هواپیما را خودمان تولید کنیم؟
اتفاقا این یک علم است. دانش مطالعه تکنولوژی ها را می گویم. در این دانش هرکدام از تخصص ها از نظر سودآوری، استراتژیک بودن و میزان ایجاد اشتغالی که می توانند داشته باشند بررسی می شود. در برخی موارد تصمیم این است که به دلیل راهبردی بودن، بر صنعت تمرکز بیشتری شود. اما همانطور که می دانید کار کارشناسی در دولت و مجلس قبل ارج و جایگاهش را از دست داد. جایگاه علم و دانشگاه نزول پیدا کرد. سازمان ها و نهادهایی که مربوط به کارشناسی بود تعطیل شد. چطور می توان انتظار داشت نتایج فعالیت در آن دوره، کارشناسی و عقلایی باشد؟ لذا تاکید می کنم مجلس آینده باید بتواند بدنه کارشناسی خوبی جذب کند زیرا نمایندگان که متخصص همه امور نیستند.

به نظر شما در مجلس دهم نیاز به تدوین قوانین بیشتری داریم یا باید قوانین موجود را به درستی اجرا کنیم و بعد نظارتی مجلس تقویت شود؟
نظارت بر اجرای قوانین و حتی آیین نامه های اجرایی یکی از مهمترین وظایف مجلس و نمایندگان است. ما برای تامین امنیت اقتصادی باید نظارت را تقویت کنیم. شعار ما نیز «امید، آرامش و رونق اقتصادی» است. بنابراین باید اجرای قوانین را با نظارت دقیق دنبال کنیم و قوانینی برای اصلاح ساختار اقتصادی کشور هم تدوین کنیم.

یکی از مشکلات کشور ما در سال های اخیر بی توجهی به محیط زیست در طرح ها و لوایح مصوب بوده است. به ویژه در طرح های عمرانی و تصمیم گیری های مالی عملا آسیب به محیط زیست را محاسبه نکرده اند و اینک گرفتاری های بسیاری داریم. شما دراین باره چه تحلیلی دارید؟
گاهی در حق محیط زیست کم لطفی می کنیم. برای اینکه کارهای عملی بیشتری انجام و از نظر اقتصادی کشور تقویت شود باید نگاه بلند مدت داشته باشیم و در این راستا باید قوانین مربوط به اقتصاد با توجه به منافع محیط زیست تدوین شوند. تصویب قوانین مقطعی به محیط زیست آسیب فراوانی زده است . صرفا طرح ها را تصویب می کنیم چون می خواهیم رونق اقتصادی ایجاد کنیم، اشتغال ایجاد کنیم ولی از نظر کارشناسی آن را نسنجیده ایم. بنابراین تاکید من این است که باید با حفظ منافع محیط زیست به تدوین قانون پرداخت.