بر آستانه بهار ایستاده ایم

بهار؛ حیات طبیعت و برخاستن از خواب زمستانی و بیدارشدن برای رهایی از رخوت و سستی است. باور بهار با کوله باری از سرزندگی و عشق و امید از راه می رسد و دل کوچه ها و خیابان ها که از رفت و آمد عابران مشتاق تبریک گو ، تنگ شده ، آرام آرام به وجد و شعف آمده است. چراغ خانه ها تا دل صبح می سوزد گویی من و تو را می خواند تا دل ها را یک بار دیگر چنان بشوئیم که هر طرفش دیدنی باشد و سینه ها به سان آینه پاک و زلالینه گردد.

کد خبر: ۲۵۶۰۸۵

تاریخ: ۱۳ اسفند ۱۳۹۴ - ۱۴:۳۳

به گزارش انتخاب، باززمین چرخشی دیگرمی کندتاتحول آفرین شود و به مانیزآفرین بگوید از تحول دیگرمان . بازباورکنیم عطرسنبلها،حنجره چکاوک ها و تبسم رنگین کمان گونه ی آدم ها را که در هرگوشه طبیعت و گهواره زندگی چه دیدنی ست.

بار دگر بهار از راه می رسد. باز گل ها یی تازه به رسم همیشه می شکفند، و برگچه های سبز نو می شونددر بهار است که بوته های نازک و سبز گندم در سینه خیز نسیم موج موج می زند و افق بی انتهای دشت سرشار از گل وسبزه ، طراوت وشادابی است . مردان وزنان خسته با کوله باری از تجربه سالیان دراز و روزهای کار و تلاش سالی که در گذر است ، بر آستانه و درگاه بهار تکیه می زنند و کودکان بر باغچه پرکوکب مادر و مالامال از تره وریحان پدر ، نظاره می کنند.

در بهاران دشت ها با حضور انسان رنگ می گیرند و بهار نیزبه وجود آنان رنگ می بخشد. در پذیرش طبیعت بهاری است که در ما حس سبکباری وشادمانیبرانگیخته می شود در چنین محیط پرطراوت بهاری است که گفت وگو ها گل می کند و ساختار روان فردی ومناسبات اجتماعی ما شکل می گیرد. در موسم بهار انگار که سرانگشتان نرم حضوری گرم و تپنده ، زمین را به شور می آورد و به تپش و تکاپو می افکند.

بهار فرصتی است که با طبیعت انس بگیریم و طبیعت را حرمت نهیم و به جای آن که با کلنگ های خود کورکورانه نقشی برآن زنیم ، پروای نقشینه های آنرا داشته باشیم. آنچه که حال طبیعت رادگرگون می کند و آن را سرشار از طراوت وشادابی می گرداند، دوستی ها ، مهربانی ها، خاطره ها ، حرمت ها و امید هاست ، پس حرمت را به طبیعت بازگردانیم تا بهار با ما انس گیرد.در آستانه بهار ایستاده ایم. بهار طبیعت را با بهار دل ها همسان کنیم.

بر آستانه بهار ایستاده ایم. سرتان سبز وسلامت و دلتان سرشار از بهجت و سرور باد.