تحلیل «تایم» از رقابت های درون حزبی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا؛

دیگر نمی توان برنی سندرز را نادیده گرفت / این نامزد چپ گرا برای شکست هیلاری چه راهی را باید طی کند؟

با وجود کسب سه پیروزی قاطع، برنی ساندرز در روز شنبه نتوانست ثابت کند که می تواند کاندیدای نهایی دموکرات ها شود. اما او به هیلاری کلینتون و حزب دموکرات نشان داد که نمی توان نادیده اش گرفت.

کد خبر: ۲۶۰۳۸۸

تاریخ: ۱۱ فروردين ۱۳۹۵ - ۰۶:۰۰

تایم چاپ آمریکا نوشت: با وجود کسب سه پیروزی قاطع، برنی ساندرز در روز شنبه نتوانست ثابت کند که می تواند کاندیدای نهایی دموکرات ها شود. اما او به هیلاری کلینتون و حزب دموکرات نشان داد که نمی توان نادیده اش گرفت.

به گزارش «انتخاب»، این نشریه آورده است: او در کمپین خود برای ایجاد تغییر در جناح چپ و پیروزی در انتخابات دموکرات ها همچنان آرای افراد لیبرال را به خود جذب می کند، که آرای سرنوشت سازی برای پیروزی حزب دموکرات در انتخابات عمومی ریاست جمهوری است. سندرز، روز شنبه پیروزی های قاطعی در واشنگتن ، با کسب 73% آرا، و آلاسکا ، با کسب 82% آرا، داشت. در هاوایی ساندرز نزدیک به 70 % آرا را از آن خود کرد. در نتیجه او نتوانست فاصله دلیگیت های حامی خود و هیلاری کلینتون را تا اندازه ای کم کند و تا صبح یکشنبه این فاصله را به 975 رای خود در برابر 1243 رای دلیگیت ها به کلینتون  برساند.

انتظار می رود پیروزی های اخیر، جان تازه ای به کمپین او برای کسب نامزدی نهایی دموکرات ها بدهد. سندرز عصر شنبه در جمع هوادارانش در مدیسون گفت: «ما در راه پیروزی قرار داریم». در هنگام این سخنرانی، همسر او، جین اومرا ساندرز، سخنان او را قطع کرد تا خبر پیروزیش در واشنگتن را به او بدهد.

سندرز در ادامه گفت: « بسیار خب، برای یک خبر تازه آماده اید؟ همین حالا در ایالت واشنگتن پیروز شدیم! ما با قدرت در حال نزدیک شدن به آرای پیشتاز خانم وزیر کلینتون هستیم ».

راه سندرز برای رسیدن به نامزدی نهایی حزب دموکرات چندان هم روشن نیست. او همچنان دست کم به 57% آرای دلیگیت های باقی مانده برای کسب اکثریت آرا تا پایان مرحله اول انتخابات تا ماه ژوئن نیاز دارد، و به احتمال قریب به یقین باید بسیاری از سوپردلیگیت های حامی کلینتون را به تغییر نامزد مورد حمایتشان متقاعد کند.ایالات شنبه با ساندرز همسو و موافق بودند؛ بسیاری از ایالات آتی همچون مریلند، کنیتاکت و دیگر ایالات این گونه نخواهند بود.

با این حال هر مسیری که سندرز تا کنون پیموده، توانایی او در کسب آرای دلیگیت ها او را به صدایی قدرتمند در ماه های آتی تبدیل کرده است. شاید کلینتون توجه خود را بر انتخابات عمومی گذاشته باشد، اما سندرز همچنان به شکل دادن به مبارزه انتخاباتیش ادامه داده و سیستم درمانی تک-پرداختی و تحصیل رایگان دانشگاهی را تبلیغ کرده و به کلینتون برای روابطش با وال استریت می تازد.

این ها نشانه هایی هستند که شاید توجه سندرز به ورای انتخابات درون حزبی ماه جولای باشد. مشاوران او همین حالا در حال بحث بر خواسته هایی هستند که ممکن است در صورت انتخاب نشدن او به نامزدی حزب آن را در مجمع فیلادلفیا مطرح کنند. یکی از این مطالبات شامل اتخاذ تصمیمات جدیدی بر ضد استفاده از پول سوپر پک (کمیته فعالیت سیاسی) در انتخابات درون حزبی است.

آنچه سندرز خود در سر دارد ایجاد تغییر در سازوکار حزب دموکرات و دگرگونی اساسی در ارزش ها و اصولی است که در سال 1992 توسط بیل کلینتون آغاز شد. اطرافیان رئیس جمهور اسبق آمریکا از حامیان اصطلاحات رفاه اجتماعی و نهایتا معاملات تجارت آزاد بودند که سندرز از آن ها بیزار است.

سندرز در مصاحبه ای در هفته گذشته گفت: « اگر پیروز نشویم، می خواهیم کاملا حزب دموکرات را متحول کرده و آن را به حزبی از مردم تبدیل کنیم، تا اینکه تنها حزبی متعلق به حامیان انتخاباتی ثروتمند باشد».

سندرز در 13 ایالت از 31 ایالتی که با کلینتون رقابت کرده به پیروزی رسیده است، اما بسیاری از پیروزی های او در ایالاتی همچون میشیگان و اوکلاهاما به درصد نسبی کمی بوده و همچنین برخی از این ایالت ها مانند میشیگان و اوکلاهاما کوچک بوده و دلیگیت های کم تری به مجمع انتخاباتی می فرستند. در این حال، کلینتون توانسته در ایالاتی مانند فلوریدا و تگزاس پیروزی های عظیمی کسب کند، که در محاسبه تعداد دلیگیت هایش در مقایسه با سندرز دست بالا را به او داده است.

سندرز در ادامه راهش به رقابت های سختی در ویسکانسین، وایومینگ و نیویورک ادامه خواهد داد. او بالاخره دفتری در نیویورک افتتاح کرده و هنوز امیدوار است در ایالتی که کلینتون برای 8 سال نماینده آن ها در سنا بوده، به پیروزی برسد.

عملیات جمع آوری کمک مالی سندرز او را در مجمع حزب دموکرات حفظ خواهد کرد: او تا کنون حدود 140 میلیون دلار از میلیون ها کمک کننده به دست آورده است. پیروزی های سندرز در روز شنبه به این معنا است که با نزدیک شدن به پایان انتخاب درون حزبی دموکرات ها در جولای، او همچنان می تواند صدایی رسا باشد.

ترجمه: محمد صفری