نشریه دانشگاه «مدرسه علوم اقتصادی لندن»:

چرا داد و فریادهای پوپولیستی دونالد ترامپ دیگر جواب نمی دهد؟ / این پدیده انتخابات آمریکا در حال از دست دادن آراء خود است

دونالد ترامپ در اکثر نبردها پیروز شده، اما شاید جنگ را باخته باشد. ترامپ که با اختلاف بسیار در صدر دارندگان آرای وکالتی جمهوری خواهان است، نتوانسته ساز و کار داخلی انتخابات در حزب خود را به درستی درک کرده و به نفع خود در آورد.

کد خبر: ۲۶۳۸۰۲

تاریخ: ۳۱ فروردين ۱۳۹۵ - ۱۶:۰۰

سرویس بین الملل «انتخاب»؛ نشریه دانشگاه «لاندن اسکول ایکانامیک» نوشت: دونالد ترامپ در اکثر نبردها پیروز شده، اما شاید جنگ را باخته باشد. ترامپ که با اختلاف بسیار در صدر دارندگان آرای وکالتی جمهوری خواهان است، نتوانسته ساز و کار داخلی انتخابات در حزب خود را به درستی درک کرده و به نفع خود در آورد.

به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»، این نشریه در ادامه آورده است: پیش از ادامه مطلب، توضیحات مختصری لازم است. قوانین انتخاب نمایندگان وکالتی برای شرکت در انتخابات کنوانسیون حزب جمهوری خواه بسیار پیچیده، بی انسجام و غیر منطقی تر از آن است که بتوان تصور کرد.

هر ایالتی روش خود را برای انتخاب نمایندگان وکالتی دارد: در برخی از آن ها نمایندگان وکالتی از میان فهرست حامیان نامزدهای مختلف انتخاب می شوند؛ در برخی دیگر نمایندگان وکالتی در کنوانسیون های محلی یا ایالتی انتخاب می شوند؛ و حتی در بعضی ایالت ها این رای دهنده ها نیستند که نمایندگان وکالتی را انتخاب می کنند، بلکه کنوانسیون ها یا کمیته های حزب آن ها را تعیین می کنند.

این نمایندگان وکالتی باید پس از حضور در کنوانسیون انتخاباتی حزب جمهوری خواه، حداقل در دور اول رای گیری از نامزدی حمایت کنند که به او تعهد داده بودند یا توانسته بود آرای ایالتی را به نفع خود جلب کند. اما اگر پس از رای گیری هیچ نامزدی اکثریت لازم از نمایندگان وکالتی را کسب نکرده باشد، برخی از این نمایندگان در انتخاب خود در دور بعدی رای گیری آزاد می شوند. با افزایش تعداد دورهای رای گیری بی نتیجه، تعداد نمایندگان وکالتی آزاد در انتخاب بیشتر می شود.

همچنین نمایندگان وکالتی حامی نامزدهایی که کناره گیری کرده اند (مانند مارکو روبیو) هم می توانند نماینده آزاد باشند. تنها اقلیتی از نمایندگان وکالتی از میان فهرست های ارائه شده توسط نامزدها انتخاب می شوند (حدود 15 درصد به نقل از نیویورک تایمز؛ 10 درصد به نقل از فایوسرتی فایو).

از شواهد کنوانسیون های اخیر چنین بر می آید که رویکرد پوپولیستی ترامپ برای پیروزی بر رقابت های داخلی حزب کارآمدی لازم را ندارد.

در کلرادو، این پوپولیست بزرگ نتوانست حتی یک نماینده وکالتی وفادار به خود کسب کند. همه 34 نماینده از تد کروز حمایت کردند.

در کنوانسیون داکوتای شمالی هم نتیجه به نفع کروز بود. در کارولینای شمالی 3 تا از 6 نماینده وکالتی به حامیان کروز رسید، هرچند ترامپ رای ایالت را از آن خود کرد (درنتیجه نمایندگان وکالتی حامی کروز باید در دور اول رای گیری نهایی به ترامپ رای دهند).

چنان که در مجله لیبرال-محافظه کار ریزن آمده، نتایج کلرادو نشان می دهند ترامپ مدیر بی کفایتی است که در مواجهه با یک چالش سازمانی پیچیده اما مشخص، حتی نتوانست موضع خود را به درستی بیان کند.

شاید ترامپ و دار و دسته اش واقعا ضعیف عمل کرده باشند، اما این ضعف نشان دهنده برچسب دیگری است که عموما در کنار اسمش می آید: "پوپولیست".

پوپولیسم چیست؟ تعاریف متعددی از آن وجود دارد، اما من گفته سس مود که در گاردین آمده را ترجیح می دهم: «این ایدئولوژی بر این مبنا است که نهایتا جامعه به دو گروه همگن و متخاصم تقسیم می شود، "مردم واقعی" و "نخبگان فاسد". و سیاست باید نشان دهنده خواست عمومی مردم باشد».

از این دیدگاه، به این دلیل که مردم همگن هستند، تنها یک خواسته دارند، که با دموکراسی مستقیم به بهترین شکل اجرا می شود و اغلب فردی در جایگاه رهبری قرار می گیرد که خواست همه آن ها را برآورده کند.

دو ویژگی اصلی پوپولیسم در اینجا تاثیرگذار می شوند. اولین آن اکثریت گرایی است؛ از آنجا که برای پوپولیست ها فقط یک جمعیت مشروع با یک خواست مشروع وجود دارد، آن ها تقریبا همیشه انتظار دارند خواسته شان عملی شود. گرایش معمول دیگر میان پوپولیست ها مخالفت آن ها با نهادهایی است که خواست عمومی آن ها را زیر سوال ببرد، یا در آن تغییر ایجاد کند.

در زمینه حزب جمهوری خواه، این نهادها کنوانسیون های منطقه ای، ایالتی و ملی و همچنین بدنه اصلی حزب، مانند کمیته ملی جمهوری خواهان، هستند که ترامپ در گذشته به آن ها حمله کرده و همچنان در حال حمله به آن ها است.

در نتیجه شاید دلیل آنکه ترامپ خود را به روند انتخاب نمایندگان وکالتی بی توجه نشان می دهد، بی نظمی یا جدی نبودن او نیست، بلکه شاید به باور او چنین سازوکار درون حزبی مشروعیت نداشته باشد و یا دست کم احساس می کند حمله به آن ها از نقطه نظر پوپولیستی برایش مفیدتر تمام شود.

این بخشی از دلایل اعتراضات ترامپ به دستکاری شدن روند نامزدی علیه او است. قوانین جمهوری خواهان علیه هیچ فرد خاصی نوشته نشده اند. اما از نقطه نظر پوپولیستی، این قوانین مشروعیت ندارند، زیرا نشان دهنده رای اکثریت نیستند.

هر اتفاقی که در کلیولند بیافتد کارزار انتخاباتی ترامپ گسست عمیقی میان ائتلاف جمهوری خواهان ایجاد کرده، که در یک سو گروه های با درآمد بالا و حامی بازار آزاد هستند و در سوی دیگر گروه های با درآمد پایین تر قرار دارند که محتاج حمایت اقتصادی و تایید مجدد ارزش های قدیمی خود هستند.

رفع اختلافات میان رهبران محافظه کار در اروپا از عهده آن ها خارج شده است. در حال حاضر نمی توان تصور کرد جمهوری خواهان در آمریکا آینده بهتری پیش رو داشته باشند.