در جلسه انجمن نویسندگان کودک و نوجوان چه گذشت؟

در جلسه هیات مدیره ادواری انجمن نویسندگان کودک و نوجوان بر لزوم تداوم فعالیت‌های داوطلبانه، تلاش‌هایی برای تثبیت بیشتر این تشکل‌ غیردولتی در جامعه‌، احیای مجدد فعالیت‌های سابق فراموش‌شده انجمن و ... تاکید شد.

کد خبر: ۲۶۵۴۴۷

تاریخ: ۰۸ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۱۵:۵۳

عصر هفتم اردیبهشت در مراسمی که با حضور جمع زیادی از اعضای هیات مدیره ادواری انجمن نویسندگان کودک و نوجوان برگزار شد، فریدون عموزاده خلیلی مدیر فعلی این تشکل مدنی با اشاره به اینکه چهار سال قبل بحث تشکیل چنین جلسه‌ای مطرح شده بود، گفت: انجمن تجربه 18 ساله‌ای دارد و همه کسانی که در هیات مدیره سهم داشته و دارند باید در مدیریت آن نقش داشته باشند. انجمن نیازمند آن است که هر از چندگاهی انرژی و تجربه‌های خود را سرریز کند وگرنه به لحاظ روند تشکیلاتی و شرایط روز نمی‌تواند با سلایق بالا به پیش رود. در غیر این صورت انجمن تضعیف خواهد شد و با توجه به شاکله دموکراتیک آن چنین سرنوشتی درست نیست.

رئیس هیات مدیره فعلی انجمن نویسندگان کودک و نوجوان تاکید کرد: این جمع در شرایط مختلف سیاسی و فرهنگی توانسته اند هر کدام انجمن را چند ماهی به جلو ببرند. باید به این جمع اعتماد داشت و آنان را حفظ کرد. برنامه‌ریزی کرد و هزینه گذاشت تا تک تک آنها بتوانند در انجمن حضور داشته یاشند و از نظرات و تجاربشان استفاده کرد.

وی با اشاره به توفیق ثبت انجمن نویسندگان کودک و نوجوان به عنوان تشکلی مستقل مادی و معنوی در سال گذشته گفت: حل این مساله باعث تسهیل و تسریع کارها خواهد شد .از سوی دیگر فضای عمومی جامعه برای همکاری تشکل‌های مدنی همچون انجمن نویسندگان مهیا است. انجمن پیوسته تلاش داشته و دارد که زیر بیرق هیچ دولتی نرود. الان هم همین رویه را دنبال می‌کند. اما این واقعیتی است که فضای بیرونی جامعه برای انجمن‌هایی که در زمینه‌های فرهنگی ‌ و صنفی کار می‌کنند کاملا مهیا است. این موضوعی است که در مراسم بزرگداشت مهدی حجوانی به خوبی قابل مشاهده بود.

عموزاده خلیلی در بخش دیگری از سخنان خود که درباره توسعه سازمانی انجمن مطرح شد،‌ تاکید کرد: ما همیشه باید طوری حرکت کنیم که کاملا حساب شده باشد و از اینکه کارشناسانی بخواهند و بتوانند به صورت دقیق به حسابرسی انجمن بپردازد‌ نهراسیم.

او با اشاره به بخشی از مشکلات انجمن گفت: شاید لازم باشد که به لحاظ تشکیلاتی بازنگری در انجمن شکل بگیرد‌ تا این مساله موجب سرعت عمل در بسیاری از اتفاقات انجمن شود. به عنوان مثال به جای وجود کمیته‌های مختلف با حضور دبیران گوناگون می‌توان فعالیت‌های این تشکل را به صورت پروژه‌ای تعقیب کرد. مثلا فردی را مسئول کرد که طی سال 12 نشست تخصصی برگزار کند. یا کسی را مسئول کرد که طی سال حول و حوش همین مقدار به موضوع رونمایی کتاب‌ها بپردازد. یعنی باید مدل تشکیلاتی انجمن چابک‌تر شود تا بدین وسیله رغبت عمومی برای مشارکت جدی‌تر فراهم شود.

معصومه انصاریان دبیر فعلی انجمن نویسندگان کودک و نوجوان نیز با اشاره به بخشی از سختی‌های کار این تشکل برای به ثبت رسیدن به عنوان یک نهاد مستقل گفت: پروانه فعلی انجمن پروانه یک‌ساله است و ما امیدواریم اعضای بعدی انجمن بتوانند مسیری را که انجمن تا به امروز طی کرده است به خوبی دنبال کنند.جان و روح انجمن فعالیت داوطلبانه آن است. همه اعضا خوش‌فکر هستند اما باید بپذیریم که انجمن نیازمند افرادی بوده و هست که بتوانند به کار داوطلبانه بپردازند . متاسفانه امروز این موضوع در انجمن کمرنگ شده است .در حال حاضر انجمن دارای 550 عضو است در حالی که از این تعداد‌، تعداد کمی حاضر هستند در این تشکل وقت بگذارند و کار کنند. به نظر می‌رسد آرام آرام انجمن به سمت دور شدن از فعالیت‌های داوطلبانه است و این تهدیدی جدی است.

وی افزود: بسیاری از فعالیت‌های انجمن که در گذشته به صورت جدی دنبال می‌شد از جمله نشست‌های تخصصی امروز به سبب فاصله گرفتن دوستان از چنین فعالیت‌هایی رو به فراموشی است بسیاری از این اعضا صرفا به منظور به دست آوردن بن کارت نویسندگان در این تشکل حضور دارند. چرا باید وضعیت به این سمت و سو پیش برود؟!

فرهاد حسن‌زاده به عنوان یکی دیگر از سخنرانان این نشست تاکید کرد: انجمن نهادی فرهنگی و صنفی است. اخیرا انجمن صنفی ویراستاران در وزارت کار خود را به ثبت رسانده و توانسته است بدین ترتیب از قدرت بیشتری برخوردار شود چرا که منحل کردن یک تشکل صنفی به راحتی مقدور نیست.شاید بهتر آن باشد که ما هم در اقدامی مشابه وجود خود را تثبیت کنیم.

وی با اشاره به تعطیلی برخی از فعالیت‌های مشارکت‌آفرین انجمن همچون برنامه «گپ لقمه» و «گفت‌وگو با نویسندگان در سالروز تولدشان» گفت: حذف چنین برنامه‌هایی به شاکله این تشکل غیردولتی صدمه خواهد زد و باید اعضا تلاش کنند تا چنین فعالیت‌هایی نه تنها خاموش نشود بلکه تا حد ممکن گسترش داشته باشند.

جمال الدین اکرمی از دیگر مدیران این تشکل غیردولتی در سخنانی گفت: باید انجمن به منظور قدرت گرفتن خود به یک سندیکا تبدیل شود و برای این کار باید تعدادی از نویسندگان حرفه‌ای که صرفا از طریق نوشتن ارتزاق می‌کنند به عنوان یک صنف خود را در وزارت کار به ثبت رسانند بدین ترتیب بقیه اعضا می‌توانند به جمع این مجموع کوچک بپیوندند .

همچنین مهدی حجوانی از اعضای هیات موسس انجمن با تشکر از این تشکل برای برگزاری مراسمی ویژه به منظور بزرگداشت خود که چندی پیش در خانه هنرمندان برگزار شد، گفت: پیش از آنکه ما بخواهیم انجمن را از حالت تشکلی فرهنگی به سندیکا بدل کنیم‌، باید به این موضوع فکر کنیم که چه کار مهمی بناست انجام شود که انجمن با ماهیت فعلی خود نمی‌تواند آن را تامین کند. به شخصه فکر می‌کنم در سال‌هایی که از فعالیت این تشکل می‌گذرد، انجمن توانسته است فعالیت‌های قابل توجهی را دنبال کند. در حال حاضر انجمن نویسندگان کودک و نوجوان زیر نظر وزارت ارشاد قرار دارد و در آن صورت زیر نظر وزارت کار قرار خواهد گرفت .باید این موضوع با بحث و بررسی بیشتری توام باشد. آیا واقعا ضرورتی وجود دارد که چنین اتفاقی بیفتد؟

حمیدرضا شاه آبادی از دیگر اعضای هیات مدیره این تشکل غیردولتی نیز تاکید کرد: با توجه به اینکه قریب به 70 درصد اعضای انجمن در حال حاضر نویسندگانی هستند که به سبب جوانی اطلاعات زیادی در حوزه نشر ندارند و همین موضوع باعث استثمار آنها می‌شود شاید بهترین برنامه‌ای که می‌توان و باید برای آنان تعقیب کرد‌، برنامه‌هایی است که بتوانند خود را از گزند چنین موضوعاتی مصون بدارند.

او گفت: البته بهترین کار آن بود که انجمن این توان را می‌داشت که بتواند قانونی را در حمایت از نویسندگان به مجلس ارائه دهد ولی در غیر این صورت باید با همین روش کدخدا منشانه طی طریق کند. ناگفته نماند که طی همین 18 سال هم توانسته است کارهای مهمی را انجمن دهد. ولی فراموش نکنیم که این تشکل نیازمند فعالیت‌هایی همچون «نقد کتاب»، «رونمایی کتاب»، «نشست‌های تخصصی» و ... است.

سوسن طاقدیس از دیگر اعضای انجمن نیز تصریح کرد: انجمن برای اعضای خود منافع مالی ندارد وهمین موضوع باعث می‌شود که افراد رغبتی برای مشارکت در آن نداشته باشند .

این نظر سوسن طاقدیس به سرعت توسط حمیدرضا شاه‌آبادی مورد نقد قرار گرفت و او گفت: پاداش‌های مالی انگیزه را از افراد می‌گیرد. نه انجمن توان چنین کاری را دارد و نه در صورت برخورداری از چنین توانی می‌تواند جلو مشکلات بعدی را که از این روند به وجود می‌آید بگیرد. حس همکاری با گروه حس خوبی است که اگر کسی از آن برخوردار باشد بدون تردید آن را تقویت می‌کند.

محسن هجری نیز گفت: انجمن نویسندگان طی سال‌هایی که پشت سر گذاشته توانسته است در هویت‌بخشی نویسندگان نقش مهمی داشته باشد. اولین نامه‌هایی که ما خطاب به دولت نوشتیم در دوره ریاست جمهوری آقای خاتمی بود. در آن زمان مسئولان وقت اعلام کردند که نویسنده کیست؟ و همین نقطه شروعی برای شناخته شدن نویسنده به عنوان یک هویت صنفی مستقل در جامعه شد به گونه‌ای که در حال حاضر جامعه نویسنده را کسی می‌دانند که مثلا دو سه کتاب نوشته و هر پنج سال یک بار مجلد تازه‌ای از او راهی بازار شود.

وی افزود: انجمن نویسندگان توانسته است طی 18 سال فعالیت خود تمامی افراد را با هر سلیقه و گرایش سیاسی که دارند در کنار یکدیگر قرار دهد و این موضوعی است که باید آن را مغتنم دانست. اما در مورد اینکه انجمن بخواهد از حالت انجمن فرهنگی به حالت انجمن صرفا صنفی بدل شود‌، این موضوع نیازمند آن است که تمامی افراد خویش‌فرما شوند به هر حال این مساله موضوعی است که باید بیشتر مورد دقت نظر اعضا قرار گیرد.

هجری گفت:من فکر می کنم موضوع اصلی ما این است که از انجمن نویسندگان کودک و نوجوان انتظار می‌رود که در مسائل صنفی حتما موضع‌گیری داشته باشد تا این شائبه به وجود نیاید که اگر دولت اصلاح‌طلب باشد انجمن سکوت می‌کند و اگر نه موضع‌گیری خواهد کرد.اما این مهم ممکن نشده. طی دوره اخیر مسائل زیربنایی مهمی در آموزش و پرورش مطرح شد ولی ما سکوت کردیم؛ البته این سکوت به لحاظ این بود که دوستان مشغول طراحی مسائل زیربنایی بودند اما باید در نظرداشت که از انجمن با توجه به گذشت 18 سال از سابقه فعالیت آن انتظار می‌رود که بالانسی بین کارهای روزمره و کارهای زیرساختی خود داشته باشد . البته اینکه در هر دوره چگونه باید وارد عمل شد به سیاست و تدبیر هیات مدیره مرتبط است.

مجید راستی هم تاکید کرد: حس یکپارچگی انجمن هویتی است که باید پیوسته حفظ شود. از سوی دیگر به شخصه فکر می‌کنم لزومی ندارد برای همه فعالیت‌های انجمن همه افراد حضور داشته باشند. مثلا فعالیت‌های ما در ماه رمضان در زمره این فعالیت‌هاست یا مراسم سالگرد. پیوسته گروهی می‌آیند و گروهی از حضور در این جمع باز می‌مانند

وی افزود: در حال حاضر شرایط انجمن به گونه‌ای شده است که هر کدام از اعضا که از فعالیت‌های این تشکل بی خبرترند اتفاقا طلبکارتر هم هستند. البته می‌پذیرم که باید فعالیت‌های انجمن که تاکنون توانسته است دستاوردهای خوبی را داشته باشد و به تقویت همدلی اعضا کمک کند تداوم داشته باشد.

این نشست که بنا بود از ساعت 17 تا 19 به طول بینجامد به دلیل تضارب آرای افراد به مدت 30 دقیقه بیش از حد مقرر طول کشید.